Γράμμα ενός αρρώστου

Καλησπέρα Λαέ μου, και χρόνια μας πολλά.

Το σημερινό ποστ δεν έχει καμιά σχέση με τις γιορτές, αλλά μόνο με ένα τραγούδι, που σιγοψιθυρίζω τις τελευταίες μέρες, και επειδή νομίζω πως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, αποφάσισα επιτέλους να το μοιραστώ μαζί σου.

Είναι ένα μελοποιημένο ποίημα του Νίκου Καββαδία, σε μουσική των Ξέμπαρκων, και εκτελεσμένο από τη Δήμητρα Γαλάνη. Κάθε, μα κάθε φορά που το ακούω με διαπερνούν ρίγη όταν μπαίνω στη θέση είτε του αποστολέα του γράμματος, είτε του παραλήπτη. Νομίζω πως είναι το πιο συγκινητικό τραγούδι που έχω υπόψιν μου....

Καλησπέρες!