ΤΕΣΣΕΡΑ

Εργασιακή εμπειρία

2012-01-25T19:43:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου,

Το σημερινό ποστ μάλλον είναι λίγο άκυρο, δεδομένων των συνθηκών, αλλά μιας και έχω συγκροτήσει τις σκέψεις μου στο θέμα που θέλω να εκθέσω, είπα να ποστάρω πριν το ξαναχάσω...

Θα σου προτείνω Λαέ μου μια υπόθεση που έχω σχηματίσει στο κεφάλι μου, και θέλω να μου πεις την άποψη σου όσον αφορά την εγκυρότητά της.

Η υπόθεση, με απλά λόγια έχει ως εξής:

Για μια εταιρεία, μεγαλύτερη αξία έχει η εμπειρία που έχουν αποκτήσει οι υπάλληλοί της σε άλλες εταιρείες, παρά στην ίδια.

Και εξηγούμαι. Έχω την αίσθηση αν ένας υπάλληλος μιας εταιρείας δουλεύει σε ένα αντικείμενο για π.χ. 3 χρόνια, τότε ένας νέος υπάλληλος, που θα έρθει για να δουλέψει στο ίδιο αντικείμενο, με προϋπηρεσία 3 ετών σε άλλη εταιρεία του χώρου, σίγουρα θα αμείβεται καλύτερα. Αυτό έχω καταλάβει από όσα έχω δει κατά καιρούς, αλλά και από τις εμπειρίες φίλων και γνωστών, σύμφωνα με τις οποίες η μοναδική οδός προς καλύτερες απολαβές είναι η αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος (δεν εξετάζω την προοπτική της αυτοαπασχόλησης, μιλάω μόνο για εξαρτημένη εργασία).

Οι ερωτήσεις μου είναι

α) Έχω δίκιο; Έχεις παρατηρήσει αυτό που περιγράφω;

β) Αν έχω δίκιο, τότε η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι πάντα οι καινούριοι σε μια εταιρία είναι πιο έξυπνοι από τους παλιούς, σωστά; Αλλιώς πώς εξηγείται ότι ο ίδιος χρόνος εμπειρίας στο αντικείμενο της εργασίας αμείβεται λιγότερο από τον ίδιο χρόνο εμπειρίας σε άλλο αντικείμενο;

Τι λες Λαέ μου;

Γράμμα ενός αρρώστου

2011-12-29T00:25:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου, και χρόνια μας πολλά.

Το σημερινό ποστ δεν έχει καμιά σχέση με τις γιορτές, αλλά μόνο με ένα τραγούδι, που σιγοψιθυρίζω τις τελευταίες μέρες, και επειδή νομίζω πως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, αποφάσισα επιτέλους να το μοιραστώ μαζί σου.

Είναι ένα μελοποιημένο ποίημα του Νίκου Καββαδία, σε μουσική των Ξέμπαρκων, και εκτελεσμένο από τη Δήμητρα Γαλάνη. Κάθε, μα κάθε φορά που το ακούω με διαπερνούν ρίγη όταν μπαίνω στη θέση είτε του αποστολέα του γράμματος, είτε του παραλήπτη. Νομίζω πως είναι το πιο συγκινητικό τραγούδι που έχω υπόψιν μου....

Καλησπέρες!

Πραγματικότητα

2011-12-02T12:38:00.001+02:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Μπορείς να μου εξηγήσεις πώς γίνεται κάποιοι άνθρωποι να είναι εντελώς αποκομμένοι από την πραγματικότητα; Πώς τα καταφέρνουν; Πώς γίνεται να μαζεύει κάποιος τους υπαλλήλους του, να τους λέει ότι θα απολύσει τον 1 στους 4, με βασικό κριτήριο όχι την απόδοση του καθενός, αλλά τη θέση στην οποία τυχαίνει να εργάζεται, και να κλείνει την ομιλία του λέγοντας "I want you to be motivated!"; Ή πώς γίνεται να στραβώνει, επειδή μετά από αυτή την "παρότρυνση" το ακροατήριό του βάζει τα γέλια...

ΟΚ, εταιρίες κλείνουν και απολύουν κόσμο κάθε μέρα, δεν γεννηθήκαμε χτες, αλλά "be motivated"; Μήπως νομίζεις ότι μου κάνεις πλάκα, που λέει και το άσμα;

Καμιά επαφή όμως λέμε...

Καλημέρες!

Κατοικίδια

2011-11-11T16:12:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου. Νομίζω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο έχω γειώσει αυτό το ιστολόγιο, από το γεγονός ότι δεν σου έχω μιλήσει ακόμη για τα κατοικίδια που έχω εδώ και δέκα περίπου μήνες.

Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση λοιπόν, να σου συστήσω τον Βρασίδα και τον Στελλάρα...

Ο Βρασίδας είναι ο πολύχρωμος στο πρώτο πλάνο, ο Στελλάρος ο μονόχρωμος λίγο πιο πίσω, και είναι ινδικά χοιρίδια.

Σε περίπτωση Λαέ μου που σκέφτεσαι να υιοθετήσεις κάποιο ινδικό χοιρίδιο σου παραθέτω κάποια στοιχεία που θα σου είναι χρήσιμα.

Τα ινδικά τρώνε

Δεν σου κάνω πλάκα. Τρώνε συνέχεια. Τρώνε όταν πεινάνε, όταν δεν πεινάνε, όταν χαίρονται, όταν λυπούνται, πάντα. Τα χάμστερ τρέχουν σε ρόδα, τα σκυλιά θέλουν βόλτα, οι γάτες θέλουν χάδια, και τα ινδικά χοιρίδια θέλουν φαΐ.

Τα ινδικά μεγαλώνουν

Μπορεί όταν το βλέπεις στο πετ σοπ να είναι μικρούλι και γλυκούλι, αλλά επειδή τρώει τον αγλέορα, σύντομα γίνεται τεράστιο (αν και παραμένει γλυκούλι). Πιο συγκεκριμένα, οι δικοί μου ξεκίνησαν σε μέγεθός ποντικού, και τώρα είναι σαν έφηβες γάτες (στο πολύ στρουμπουλό όμως).

Τα ινδικά λερώνουν

Σε αντίθεση με άλλα κατοικίδια, τα ινδικά δεν μπορείς να τα εκπαιδεύσεις για το που θα αφοδεύσουν. Όταν κατουριούνται, κατουράνε, κι όταν χέζονται, χέζουν, όπου κι αν είναι.

Τα ινδικά θέλουν παρέα

Ποτέ δεν υιοθετούμε ένα ινδικό χοιρίδιο μόνο του. Από δύο και πάνω, γιατί αλλιώς παθαίνει κατάθλιψη, ή κάτι τέτοιο. Όπως διάβασα κάπου, το καλύτερο παιχνίδι για ένα ινδικό χοιρίδιο είναι ένα άλλο ινδικό χοιρίδιο.

Τα ινδικά τρώνε

Το γράφω δυο φορές, για να το εμπεδώσεις.

Γενικά δεν έχω μεγάλη εμπειρία με κατοικίδια, και η λίγη που έχω περιορίζεται σε καναρίνια και ψάρια. Σίγουρα η φροντίδα ινδικών χοιριδίων είναι πολύ μεγαλύτερη ευθύνη, αλλά και η ανταμοιβή είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού, όπως μαρτυράει και το βίντεο, είναι πολύ γλυκούληδες.

Καλησπέρες Λαέ μου!

The reason why this country is so pure!

2011-10-10T16:44:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Θα μοιραστώ μαζί σου σήμερα την πιο σουρεάλ εμπειρία που είχα εδώ και καιρό.

Όλα όσα θα σου διηγηθώ συνέβησαν την προηγούμενη Παρασκευή το βράδυ, στο Ελσίνκι, όπου έχω έρθει για δουλειά.

Είμαστε στο τέλος μιας εβδομάδας με πολύ κούραση στο γραφείο, ατελείωτη συννεφιά, και σχεδόν συνεχή βροχή. Με δεδομένη την ανυπαρξία της τοπικής κουζίνας, βρισκόμαστε με δυο συναδέλφους για φαγητό σε ένα Μεξικάνικο εστιατόριο (Σάντε Φε. Ωραίος χώρος, καλό φαγητό, τραγική μαργαρίτα). Είμαστε σε τραπέζι για έξι, και κάποια στιγμή, έρχονται δυο θείες, οι οποίες εμφανώς έχουν καταναλώσει αλκοόλ, και κάθονται δίπλα μας, στο ίδιο τραπέζι, επειδή υποτίθεται ότι δεν είχε αλλού χώρο στο μαγαζί – προφανώς αυτό συνηθίζεται εδώ.

Η μια κάθεται δίπλα μου, η άλλη δίπλα στον συνάδελφο. Την βλέπω λοιπόν που τον κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω, εντελώς απροκάλυπτα, και επαναλαμβανόμενα. Γίνεται η σχετική συζήτηση μεταξύ μας, και το σχετικό πείραγμα στα ελληνικά, και σύντομα έρχεται η επιβεβαίωση, όταν η θεία γυρίζει και του πιάνει την κουβέντα. Και από πού είσαι, και τι κάνεις εδώ, και έχεις δει καθόλου το Ελσίνκι. Ο συνάδελφος δίνει μερικές μονολεκτικές απαντήσεις και η επέλαση αποκρούεται. Μετά από λίγο η άλλη θεία προσπαθεί να συνεχίσει αυτό που άρχισε η πρώτη, καθώς γυρνά και με ρωτά αν είμαστε Ισπανοί, γιατί είναι σίγουρη ότι μιλάμε ισπανικά. Μερικές γρήγορες απαντήσεις, και συνεχίζουμε τις ξεχωριστές πορείες μας.

Και μετά από μερικά λεπτά, η έκρηξη. Η ξανθιά θεία που έκανε το πέσιμο στο συνάδελφο, γυρίζει και αρχίζει να μας ψέλνει. Είμαστε άξεστοι, αντικοινωνικοί, που αυτές οι κακομοίρες θέλανε να κάνουνε συζήτηση, και τις είχαμε στο κλάσιμο, και νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι επειδή έχουμε την Αφροδίτη (!), και είμαστε σαν τυπικοί Φινλανδοί (!!), αλλά γιαυτό η χώρα μας είναι τόσο πιουρ (!!!), και αυτή δουλεύει σε πανεπιστήμιο (απ' αυτές τις καριόλες στη γραμματεία θα είναι) και έχει πάει σε 15 χώρες και δεν έχει συναντήσει τόσο ακοινώνητους ανθρώπους, και ένα σωρό άλλα. Να τρελαίνεσαι... Και του είπα του άλλου να της κάτσει. Δεν έκατσε, και να τα αποτελέσματα...

Τουλάχιστον έμαθα ότι υπάρχει επιστημονικός όρος για τις θείες που κυνηγάνε τεκνά: Κούγκαρ! Και το συγκεκριμένο μάλλον είχε καιρό να πιάσει θήραμα!. Επίσης έμαθα ότι υπάρχει σημείο εδώ στο Ελσίνκι με μπαρ που συχνάζουν αγέλες από κούγκαρ, και ονομάζεται Grandma Tunnel! Γαμάτο;

Αλλά κι εσύ Λαέ μου έμαθες κάτι. Τώρα ξέρεις τι φταίει για την οικονομική κατάντια της χωρας. Ο λόγος που είμαστε πιουρ είναι επειδή τα ελληνικά τεκνά δεν κάθονται στα Φινλανδέζικα κούγκαρ!

Καλησπέρες Λαέ μου!

De-eyeing

2011-08-26T16:31:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Επέστρεψα από τις πιο ξεκούραστες διακοπές μου εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. 3 βδομάδες γεμάτες με μπάνιο και μπύρα, μπύρα και μπάνιο, και μερικούς καφέδες στη μέση! Ελπίζω να ξεκουράστηκες όσο κι εγώ!

Το πρώτο μας θέμα για τη φετινή σαιζόν είναι το μάτι. Εδώ και μήνες τρέχω ένα μικρό γκάλοπ σε φίλους και γνωστούς και ανακάλυψα ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου πιστεύει στο μάτι.

Αυτό το μυστηριώδες όπλο στη φαρέτρα των εχθρών μας, που εξαπολύεται εναντίον μας, και μόνο ειδικές γιαγιάδες-σαμάνοι, ή κατάλληλα μυημένες παρθένες, είναι σε θέση να βγάλουν από πάνω μας.

ΟΚ, καταλαβαίνω ότι η πίστη σε προλήψεις που πιπιλίζουν το μυαλό σου από την ώρα που γεννήθηκες (πόσα νεογέννητα είναι χωρίς μπλε χάντρα για το κακό μάτι;) είναι δύσκολο να νικηθούν. Επίσης, το να χτυπάς ξύλο, να πιάσεις κόκκινο, κι όλα τα συναφή, είναι εντελώς ακίνδυνα και ανέξοδα, αλλά το μάτι είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο...

Σενάριο: Πας για καφέ, αλλά σε πιάνει πονοκέφαλος

Περιπτώσεις:

α) Παίρνεις ένα ντεπόν. Τέλος.

β) Αναρωτιέσαι ποιος πούστης σε μάτιασε, και παίρνεις τηλέφωνο τη θεία να σε ξεματιάσει. Περιμένεις 5 λεπτά, και η θεία σε παίρνει πίσω να σου πει ότι είχες τεράστιο μάτι και κόντεψε να πεθάνει. Αισθάνεσαι καλύτερα!;!;!;!

Αξίωμα:

Κανείς σαμάνος που κλήθηκε να ξεματιάσει κάποιον δυστυχή δεν διαπίστωσε ότι τελικά δεν ήταν ματιασμένος.

Εναλλακτικά:

Αν ζητήσεις ξεμάτιασμα, είσαι σίγουρα ματιασμένος.

Το ακόλουθο έχει εξελιχθεί μπροστά μου.

Είμαστε για μπύρες, και ο ένας (Α) λέει ότι έχει βαρύ κεφάλι, και κάποιος τον μάτιασε. Λέει στον άλλο (Β) να στείλει ένα μήνυμα στην φίλη του (Χ), που ξέρει να ξεματιάζει, να τον ξεματιάσει να ηρεμήσει. Μετά από πέντε λεπτά σκάει μήνυμα στον Β. Με τον ήχο του μηνύματος ο Α αναφωνεί "Η Χ θα είναι. Να δεις που βρήκε μεγάλο μάτι. Ήδη νοιώθω καλύτερα". Ο Β διαβάζει το μήνυμα. Έγραφε "Πες του να παει να πνιγεί".

Εύλογες απορίες:

Πως ματιάζεις; Αν ξέρεις να ξεματιάζεις, ξέρεις και να ματιάζεις;

Γιατί όσοι δεν πιστεύουμε στο μάτι δεν ματιαζόμαστε ποτέ; Ένα παυσιπονάκι και τέλος

Είναι θρησκευτικό πράγμα το μάτι; Οι άθεοι ματιάζονται;

Λαέ μου πιστεύεις στο μάτι; Αν θες πάτα το κουμπάκι στη δημοσκόπηση του 4.

Αυτά για τώρα.

Καλησπέρες και προσοχή στα κακά μάτια...

Μήλα Ρε!

2011-07-21T11:57:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Είναι ιδέα μου, ή έχει ξεφύγει λίγο η υπόθεση με τα μηλαράκια; Πώς έγινε και ξαφνικά γέμισε ο τόπος apple fanbois;

Σίγουρα το μηλαράκι βγάζει πολύ καλά προϊόντα (αν και τραγικά υπερκοστολογημένα), αλλά το δυνατό του σημείο είναι το marketing. Πουλάει lifestlye ρε παιδί μου. Δες διαφήμιση

Μετάφραση:

Πάρε iPhone! Είναι λευκό...

Σοβαρά, αν η Apple έβγαζε παπούτσια, θα κόστιζαν 400 ευρώ το ζευγάρι, και θα μπορούσες να τα φορέσεις μόνο με κάλτσες Apple, διαφορετικά δεν θα ξεκολλούσαν από το πάτωμα. Επίσης, το 15% του πληθυσμού θα τα αγόραζε χωρίς δεύτερη σκέψη, κι ας μπορούσε να πάρει εξίσου άνετα παπούτσια, χωρίς όμως μηλαράκι, για πολύ λιγότερα.

Εν συντομία: έλεος με το μηλαράκι. Το πήρες, σου αρέσει, τέλεια! Τον άλλο μήνα πάρε και ένα ασορτί φουλάρι, αλλά μην προσπαθείς να με πείσεις ότι τα μηλαράκια είναι καλύτερα από τον ανταγωνισμό, απλά επειδή είναι μηλαράκια. Δεν μπορείς, και δεν είναι.

Σε αφήνω Λαέ μου με το trailer της ταινίας MacHeads, που εξερευνά το φαινόμενο των μηλαράκηδων.

Καταραμένος

2011-07-04T13:06:00.001+02:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ένα χαρακτηριστικό μου, που πραγματικά μου αρέσει, είναι και η μεγαλύτερη κατάρα μου. Πιο συγκεκριμένα, για οτιδήποτε πληροφορία μου παρασχεθεί, αυτόματα κάνω την σχετική ανάλυση για να δω αν είναι σοβαρή, και αν υπάρχει λόγος να την προωθήσω.

Αφορμή για αυτή μου την ανάρτηση Λαέ μου, είναι ο πανικός που έχει γίνει με τον φετινό Ιούλιο που έχει πέντε παρασκευοσαββατοκύριακα, κάτι πολύ σπάνιο, και είμαστε απίστευτα κωλόφαρδοι που γίνεται στην εποχή μας, αφού συμβαίνει κάθε 823 χρόνια!!!

Σοβαρά, ώρες ώρες νομίζω πως είμαι ναυαγός σε μια θάλασσα βλακείας. Η ακόλουθη ανάλυση νομίζω πως είναι απίστευτα απλή, και υπερβολικά γρήγορη. Υπολογίζω δε, πως θα έπαιρνε σε ένα ζουμπούλι με λοβοτομή γύρω στα 35 δευτερόλεπτα για να την ολοκληρώσει. Ορίστε:

α) Έχει αλήθεια πέντε Π/Σ/Κ; Για να δούμε

1-3/7 Π/Σ/Κ

8-10/7 Π/Σ/Κ

15-17/7 Π/Σ/Κ

22-24/7 Π/Σ/Κ

29-31/7 Π/Σ/Κ

Πράγματι, είναι πέντε. Πάμε στο βήμα δύο

β)Γιατί είναι πέντε;

Απλό, επειδή η πρώτη μέρα του μήνα ήταν Παρασκευή, και ο Ιούλιος έχει 31 μέρες. Με λιγότερες μέρες, ή διαφορετική πρώτη μέρα, δεν βγαίνει. Εύκολα λοιπόν βλέπουμε ότι οι προϋποθέσεις να έχει ένα μήνας 5 Π/Σ/Κ, είναι να έχει 31 μέρες, και να ξεκινά με Παρασκευή.

Συμπέρασμα

Ο Ιούλιος έχει πάντα 31 μέρες, εκτός κι αν οι φίλοι μου στο facebook γνωρίζουν κάτι παραπάνω και δεν μου το λένε. Άρα για να έχει πέντε Π/Σ/Κ, αρκεί να ξεκινά με Παρασκευή, και η πιθανότητα μια οποιαδήποτε μέρα να είναι Παρασκευή, (λογικά) είναι 1/7. Χοντρικά λοιπόν, κάθε επτά χρόνια ο Ιούλιος θα ξεκινά με Παρασκευή και θα έχει πέντε Π./Σ/Κ, και επειδή επτά μήνες από τους δώδεκα έχουν 31 μέρες, λογικά ένας από αυτούς κάθε χρόνο θα έχει πέντε Π/Σ/Κ.

Αλλά κάθε 823 χρόνια; Δηλαδή έλεος....

Για επιβεβαίωση πάμε στο φίλο μας το Google, και βρίσκουμε αυτά:

Ιούλιος 2005

Ιούλιος 2016

Ο προηγούμενος πέντε-Π/Σ/Κ-Ιούλιος ήταν το 2005, και ο επόμενος το 2016. Τι λες τώρα...

Λοιπόν, πόσο δύσκολο ήταν; Σοβαρά... Δε λέω ότι οι αναλύσεις μου είναι πάντα, ή ούτε καν τις περισσότερες φορές, σωστές, αλλά τουλάχιστον, κάνω μια ανάλυση.

Αυτά για σήμερα Λαέ μου, σε χαιρετώ!

Υ.Γ. Αφιερωμένη η σημερινή ανάρτηση σε όλους όσους καταπίνουν τέτοιες χοντράδες αμάσητες, αλλά νομίζουν ότι έχουν κατανοήσει ποιος κινεί να νήματα της παγκόσμιας σκηνής, και λένε εμάς του υπόλοιπους πρόβατα και κοιμισμένους.

4 x 4,063

2011-06-27T14:04:00.002+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Κατάφερα και ξέχασα τα "γενέθλια" του μπλογκ... Πόσο καταπληκτικός είμαι;

Τι να πεις τώρα για το χρόνο που πέρασε; Έφερε ένα σωρό άσχημα, και το χειρότερο είναι η μιζέρια που πλέον κυριαρχεί παντού. Κάνω προσπάθειες να μη με καταβάλει και μένα, αλλά είναι δύσκολο, όταν σχεδόν σε κάθε παρέα που βρίσκομαι επαναλαμβάνεται συνεχώς η συζήτηση για την κρίση και το τι μέλλει γενέσθαι. Και ναι μεν για το ποιος φταίει μπορούμε να διαφωνούμε με τις ώρες, όταν πάμε όμως στο τι θα γίνει, άκρα του τάφου σιωπή, που λέει και το ποίημα.

Τέλος πάντων, είθε να γράφετε, να γράφω και να διαβαζόμαστε για χρόνια ακόμα...

Καλησπέρα Λαέ μου.

Ο Μπάμπης ο Σουγιάς

2011-06-16T17:25:00.001+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Καιρό έχουμε να τα πούμε, κι είπα μέρες που είναι να πω κι εγώ το κάτι τις μου, κι ας ξέρω ότι διαφωνείτε "όλοι".

Για κάποιο λόγο, όταν κάτι το κάνουν "όλοι" (όπου "όλοι" >= "κανένας"), τότε αυτόματα νομιμοποιούμαστε να το κάνουμε κι εμείς. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ο τρόπος που οδηγούμε:
πήγαινε ανάποδα σε αυτό το στενό, "όλοι" πάνε.
εμένα βρήκες να γράψεις, αφού "όλοι" τρέχουν.
άσ' το πάνω στη διάβαση των ΑΜΕΑ, "όλοι" το κάνουν.

Φυσικά υπάρχουν κι άλλα, όπως το "όλοι" κλέβουν την εφορία, "όλοι" κλείνουν τους ημιυπαίθριους, και δε συμμαζεύεται. Γενικά, όποτε θέλουμε να κάνουμε κάτι παράνομο Χ, απλά το βάζουμε στη φράση "όλοι" κάνουν το Χ, και καθαρίσαμε.

Και φυσικά το ίδιο ισχύει για φήμες και γεγονότα. Αν "όλοι" λένε κάτι, αυτό είναι γεγονός. Τέλος. Έτσι και τώρα.
"Όλοι" ξέρουν ότι οι τριακόσιοι "τα φάγανε".
"Όλοι" ξέρουν ότι πρέπει να τους διώξουμε / δείρουμε / σκοτώσουμε.
"Όλοι" ξέρουν ότι αν φύγουν οι τριακόσιοι, αύριο θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα (με κάποιο τρόπο μαγικό).
"Όλοι" ξέρουν ότι παίρνουμε δάνεια για να πληρώσουμε τους δανειστές μας. Αποκλειστικά. Διαφορετικά θα τα βγάζαμε πέρα. Ναι. Αλήθεια.

Αυτά είναι αλήθειες γιατί τα λένε "όλοι". Κοινή παραλογική....

Όμως
"Όλοι" ξεχνάνε ότι οι τριακόσιοι, δεν είναι οι ίδιοι τριακόσιοι τριάντα χρόνια τώρα, αλλά αλλάζουν, ανάλογα με το αν τους ψηφίζουμε ή όχι. Δεν πειράζει. Στο ίδιο τσουβάλι.
"Όλοι" ξεχνάνε ότι σε κάθε βουλή υπήρχαν 30-50 άνθρωποι που δεν ανήκαν σε κανένα από τα μεγάλα κόμματα, και κατά συνέπεια δεν είχαν ευκαιρία να κλέψουν, ακόμα κι αν το ήθελαν. Το ίδιο ισχύει και για κάποιους από τους βουλευτές των μεγάλων. Δεν πειράζει, ένοχοι κι αυτοί...
"Όλοι" ξεχνάνε ότι οι τριακόσιοι δεν είδαν φως και μπήκαν, κάποιοι τους έστειλαν εκεί με την ψήφο τους. Ε και; Αθώοι οι εντολείς. Φταίνε τα όργανα.
"Όλοι" ξεχνάνε ότι τόσα χρόνια με ύφος μπλαζέ πάρα πολλοί σνόμπαραν την πολιτική και ψήφιζαν ότι τους λέγανε, όποιον τους έταζε, ή κάποιον στην τύχη. Ή, όπως έγινε πρόσφατα μετά από παρότρυνση γνωστού αθίγγανου, δεν ψήφιζαν καθόλου και πήγαιναν για μπάνιο.

Δεν είναι αλήθεια ότι τα δυο μεγάλα κόμματα, λόγω καθαρά πελατειακής σχέσης ή/και βλάβης στον εγκέφαλο μέρους των ψηφοφόρων λάμβαναν παραδοσιακά 80-90% των ψήφων; Φυσικά αν το πεις αυτό, ή απάντηση είναι "εγώ δεν τους ψήφισα!". Σωστά, όταν θίγομαι εγώ, δεν ισχύει το "όλοι". Αθώος ο λαός. Αληθινή Δημοκρατία Τώρα. Τι εννοείς βγαίνουν αυτοί που ψηφίζω; Ε, και; Είπα ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ.

Δεν νομίζω ότι ξέρω πολλούς που να μην έχουν φοροδιαφύγει, είτε ζητώντας έκπτωση αντί απόδειξης, είτε με εθελοντική μαύρη εργασία για να παίρνουν και το επίδομα, είτε με εικονικά μικρά ποσά σε συναλλαγές / μισθούς και τα υπόλοιπα μαύρα, είτε με παροχή υπηρεσιών χωρίς απόδειξη κ.ο.κ. Αν πεις όμως ότι "όλοι" σε κάποιο βαθμό κλέψανε, παίρνεις την απάντηση "εγώ δεν έκλεψα". Πάλι το "όλοι" δεν ισχύει, ακόμα κι αν το κάνουν οι 9 στους 10. Η πλειοψηφία αθωώνεται επειδή δεν το έκανα εγώ. Φυσικά υπάρχει και το "άλλοι κλέψανε περισσότερα, εγώ μαλάκας είμαι;". Σωστά. Αν κλέψω "λίγα" ( =όσα περισσότερα μπορώ) δεν πειράζει... Γεια σου ρε Έλληνα, άλας του κόσμου.

Μα τι λέω... Λεπτομέρειες... ας τους κάψουμε τους τριακόσιους. Έτσι πρέπει. Το λένε όλοι.

Αλλά ευτυχώς οι "όλοι" έχουν αντιπρόταση. Χρεωκοπία και επιστροφή στη δραχμή. Σωστά. Έτσι θα πουλήσουμε τα αυτοκίνητα και τα πορτοκάλια που παράγουμε, αλλά σαπίζουν στις αποθήκες απούλητα. Τι; Δεν έχουμε αυτοκίνητα και πορτοκάλια; Και το πετρέλαιο από μαύρος θα γίνει σκέτος χρυσός; Λεπτομέρειες. Δραχμή και χρεωκοπία. Το λένε "όλοι".

Βέβαια το καλύτερο που λένε "όλοι" είναι ότι δεν πρέπει να πληρώσουμε, γιατί δεν είναι σωστό. Ήταν σωστό να δανειζόμαστε για να δίνουμε παροχές στους παραγωγούς αρπακόλας, μισθούς στους δικά μας παιδιά, συντάξεις στα 45, και ένα βουνό άλλες μαλακίες, αλλά τώρα που μας πήρανε γραμμή, συγγνώμη, αλλά ήταν λάθος τους που μας δάνεισαν. Γεια σου ρε Έλληνα, καμάρι της υφηλίου.

Προφανώς υπήρχε διαφθορά στους πολιτικούς, αλλά δεν έγινε πίσω από την πλάτη κανενός. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων είτε για να καρπωθεί κάποια ψίχουλα, είτε επειδή βαριόταν να ασχοληθεί, επέτρεψε (έως και ζήτησε) να διαμορφωθεί η κατάσταση που μας έφερε εδώ. Και αυτό είναι η Αληθινή Δημοκρατία: Εγένετο το θέλημα των πολλών.

Περαστικά μας Λαέ μου.

Micro-λεπτομέρειες

2011-03-31T14:35:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Σήμερα θα γκρινιάξω, όχι για πολιτική ή οικονομία, αλλά για κάτι μικρό, καθημερινό. Και πιο συγκεκριμένα, για το τιμημένο το micro που υπάρχει πλέον στην κουζίνα κάθε επιχείρησης.

Σοβαρά Λαέ μου, δεν σε έμαθε κανένας ότι το micro είναι για να ζεσταίνεις το φαγητό σου, και όχι να το ξαναμαγειρεύεις από την αρχή; ΟΚ, σήμερα το μενού σου έχει ψάρι, μια χαρά! Γιατί το έχεις να ζεσταίνει 5 λεπτά, και μετά μόλις ανοίξεις την πορτούλα να βρωμάει όλος ο όροφος; Και να πω ότι δουλεύω στο καπνοπωλείο - τρύπα του κυρ Θανάση, πάει κι έρχεται, αλλά 500 τ.μ. όροφος να βρωμάει καμένο ψάρι από ένα τόσο δα ταπεράκι είναι λίγο υπερβολικό, δεν νομίζεις Λαέ μου;

Και συνεχίζω Λαέ μου, στο πιο φλέγον κομμάτι της σημερινής γκρίνιας. Θες να μου εξηγήσεις Λαέ μου πως μπορείς και βάζεις ξεσκέπαστο τάπερ στο κοινόχρηστο φουρνάκι; Σοβαρά, τι πιστεύεις ότι καταφέρνεις; Τι; Δεν βλέπεις το πρόβλημα; Ας εξετάσουμε το εξής ρεαλιστικότατο σενάριο:

Μπαίνει στην κουζίνα ο Ααρών να ζεστάνει τις κοκκινιστές μπάμιες του με την μπόλικη σάλτσα, και βάζει το χρονόμετρο στα 4 λεπτά. Στα δυο λεπτά πάνω αρχίζει να ακούει τις χαρακτηριστικές εκρήξεις, τις οποίες περνά για χειροκροτήματα που απευθύνονται στο άτομό του, αλλά στην πραγματικότητα είναι ο ήχος του φαγητού που εκρηκτικά απλώνεται στα τοιχώματα και το ταβάνι του φούρνου. Μετά από λίγο τα 4 λεπτά τελειώνουν, ο Ααρών παίρνει το φαγητό του και φεύγει χαρούμενος για να το τσακίσει στην σπηλιά του.

Μετά από τον Ααρών, σειρά στη συσκευή του σατανά (είπαμε, ακτινοβολία = σατανάς, keep up!) έχει ο Βενιαμίν. Πάει λοιπόν ο Βενιαμίν με τα ωραία του μακαρόνια στο ξέσκεπο τάπερ, τα βάζει στο φούρνο, και βάζει και αυτός το χρονόμετρο στα 4 λεπτά.

Μαντεύεις τη συνέχεια Λαέ μου; Η πριν από λίγο κολλημένη στην οροφή του φούρνου σάλτσα του Ααρών υγροποιείται από τη θερμότητα και πέφτει πάνω στα ωραία μακαρόνια του Βενιαμίν. Καλή όρεξη Βεν!!

Μπορείς απλά να ξεκουμπώνεις το καπάκι του τάπερ Λαέ μου, έτσι ώστε και να γλυτώνεις πιθανές (ή βέβαιες με 5 λεπτά ζέσταμα) εκρήξεις, και παράλληλα να προστατέψεις το φαγητό σου και το (κοινόχρηστο) φουρνάκι μας από την μπίχλα. Δεν είναι και τόσο δύσκολο...

Αυτά για σήμερα Λαέ μου. Καλό ζέσταμα!

Cyanogenmod 7 στο Motorola Milestone

2011-03-24T17:25:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Θα συνεχίσω να σε πρήζω με τις android εμπειρίες μου, για λίγο ακόμα τουλάχιστον!

Προχτές γνωρίστηκα με την πραγματική μαγεία του λειτουργικού της Google.

Μετά από ακόμα ένα κατεστραμμένο update της μαμάς Motorola (το οποίο δεν ήθελε να μπει στο τηλέφωνό μου), αποφάσισα να υποκύψω και να να βάλω μια πειραγμένη έκδοση του λειτουργικού στο κινητό μου, και είδα το φως!

Πέρασα το cyanogenmod 7, με μια διαδικασία που δεν πρέπει να κράτησε πάνω από 30 λεπτά, και όταν τελείωσε, το τηλέφωνο ήταν εμφανώς πιο γρήγορο, κρίνοντας απ' ότι έχω δει ως τώρα καλύτερη διάρκεια μπαταρίας, και απίστευτες δυνατότητες, όπως το wifi tethering. Ειδικά το τελευταίο είναι το δεύτερο coolest πράγμα που έχω δει φέτος (το πρώτο είναι η βάση της ηλεκτρικής μου οδοντόβουρτσας, για την οποία θα μιλήσουμε σύντομα).

Wifi tethering: συνδέεις το κινητό σου στο internet μέσω 2g/3g, και το κινητό σου λειτουργεί σας wifi hotspot, δίνοντας internet σε άλλες συσκευές γύρω του με wifi!! Τι λες τώρα δηλαδή!!!

Παιδιά, όσοι έχετε το milestone και έχετε σιχαθεί την αναξιοπιστία της motorola, δοκιμάστε το cyanogenmod!

Καλησπέρες Λαέ μου!

ΣΧΟΛΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ Ε.Σ.Σ.Ν.Α. 2011

2011-03-10T17:02:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου,

Σε περίπτωση που έχεις παιδάκι, ανηψάκι, ξαδερφάκι, ή οτιδηποτεάκι που του αρέσει το σκάκι, είπα να σε ενημερώσω: Ξεκινούν και φέτος τα ατομικά και ομαδικά σχολικά πρωταθλήματα σκάκι για το νομό Αττικής.

Οι ημερομηνίες και οι τοποθεσίες για τον προκριματικό γύρο έχουν ως εξής:

Π.Ε. Κεντρικού Τομέα Αθηνών

1ο Γυμνάσιο Νέας Φιλαδέλφειας, Ομαδικό Σάβ. 19/3, Ατομικό Κυρ. 20/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Νοτίου Τομέα Αθηνών

Συγκρότημα Α’ και Β΄ Γυμνασίων Ελληνικού, Ομαδικό Σάβ. 26/3, Ατομικό Κυρ. 27/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Βορείου Τομέα Αθηνών

2ο Γυμνάσιο – 2ο Λύκειο Πεύκης, Ομαδικό Σάβ. 19/3, Ατομικό Κυρ. 20/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Δυτικού Τομέα Αθηνών

Σύγχρονη Σχολή Αυγουλέα-Λιναρδάτου, Ομαδικό Σαβ. 26/3, Ατομικό Κυρ. 27/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Πειραιώς και Π.Ε. Νήσων

13ο Γυμνάσιο Πειραιά, Ομαδικό Σάβ. 26/3, Ατομικό Κυρ. 27/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Δυτικής Αττικής

3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας, Ομαδικό Σάβ. 19/3, Ατομικό Κυρ. 20/3 Ώρα 10:00

Π.Ε. Ανατολικής Άττικής

1ο Δημοτικό Σχολείο Λαυρίου, Ομαδικό Σάβ. 26/3, Ατομικό Κυρ. 27/3 Ώρα 10:00

Περισσότερες πληροφορίες εδώ, στο site της Ε.Σ.Σ.Ν.Α.

Αυτά!

Καλησπέρες

Android (Στην εποχή του smartphone)

2011-03-04T18:24:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου

Σήμερα θα μιλήσουμε για το Android, το λειτουργικό της Google για “έξυπνα” κινητά τηλέφωνα (smartphones).

Πριν από σχεδόν 4 χρόνια η νέα αυτοκρατορία του κακού (a.k.a. Apple) κυκλοφόρησε το πρώτο iphone, μετατρέποντας το smartphone από το εργαλείο του γιάπη που τσεκάρει τα mail και τα ραντεβού του, σε κάτι απίστευτα cool που πρέπει να έχει κάθε έφηβος ή γκατζετάκιας.

Η πραγματική επανάσταση που έφερε το iphone δεν ήταν ούτε ο σχεδιασμός του, ούτε η οθόνη αφής, ούτε καν το λειτουργικό σύστημα με τη μηδενική καθυστέρηση. Το iphone έκανε πράξη για τον καθένα την έννοια του “internet παντού”. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί πάροχοι κινητής τηλεφωνίας ανά τον κόσμο δεν ήταν σε θέση να εξυπηρετήσουν την κατά πολύ αυξημένη κίνηση δεδομένων, η οποία οφειλόταν αποκλειστικά στο iphone.

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό Λαέ μου να είσαι σε θέση να διαχωρίσεις σε ένα smartphone το hardware από το software. Όπως σε ένα παραδοσιακό pc, έτσι πλέον και στα τηλέφωνα, πρέπει να λαμβάνεις υπόψιν τόσο τα τεχνικά χαρακτηριστικά, όσο και το λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιούν.

Και ο καιρός πέρασε Λαέ μου, κύλισε αρκετό νερό στο αυλάκι, και οι παίχτες πλέον στο γήπεδο των smartphones είναι 3 (3,5 αν μετρήσεις και το windows mobile): το iOS της Apple, το Symbian της Nokia και το Android της Google.

Το Symbian μπορούμε με ασφάλεια να το διαγράψουμε, αφού η Nokia σταμάτησε την εξέλιξη του, εγκατέλειψε την ανάπτυξη του διαδόχου του, MeeGo, και επέλεξε να επιβιβαστεί στο μισοβουλιαγμένο καράβι της Microsoft, ανακοινώνοντας ότι θα χρησιμοποιεί windows mobile στα τηλέφωνά της.

Το iOS είναι το λειτουργικό σύστημα που τρέχει στα iphone, ipod και ipad. Η Apple έχει μια συνταγή που ακολουθεί πιστά εδώ και χρόνια: Ελέγχει τόσο το software, όσο και το hardware. Έτσι το iOS θα τρέχει μόνο στο iphone/ipad, και το iphone/ipad θα τρέχει μόνο το iOS. Με αυτό τον τρόπο, έχοντας να δοκιμάσει μόνο ελάχιστους συνδυασμούς sw/hw, είναι σε θέση να πουλήσει ένα προϊόν που φαινομενικά φυσάει. Το οποίο είναι και αναμενόμενο βέβαια όταν πουλάς το iphone 3G για 500 ευρώ, χωρίς τη δυνατότητα multitasking, χωρίς να μπορείς να αλλάξεις SD κάρτα, ούτε καν να αλλάξεις την μπαταρία...

Το android όπως είπα και πριν το εξελίσσει η Google, και έχει υιοθετηθεί από σχεδόν όλους τους μεγάλους κατασκευαστές, με την μεγάλη εξαίρεση της Nokia (ελπίζουμε όχι για πολύ ακόμα) και είναι κάτι σαν το linux και τα windows στο pc. Μπαίνει παντού. Θα βρεις high-end κινητά με android, θα βρεις και κινητά όπως το Vodafone joy με λίγο πάνω από 100 ευρώ. Ανάλογα με το σκοπό και το βαλάντιο σου, μπορείς να βρεις ένα android smartphone που να σε εξυπηρετεί.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αλλά και μειονέκτημα της πλατφόρμας. Από τη μια μπορείς να διαλέξεις το κινητό που χρειάζεσαι, αλλά από την άλλη, μπορείς να πάρεις ένα στην τύχη, με μειωμένες δυνατότητες, και να νομίζεις ότι φταίει το android που το 3D shootemup που κατέβασες σέρνεται (είναι σα να παίρνεις ένα pc με 300 ευρώ και να λες ότι φταίνε τα windows που δεν μπορείς να φτιάξεις το Toy Story 4).

Να τονίσω επίσης ότι ήδη το τελευταίο τρίμηνο του 2010, πριν η Nokia ανακοινώσει το θάνατο του Symbian, το android ξεπέρασε σε πωλήσεις τον προηγούμενο ηγέτη της αγοράς, το symbian, ενώ πουλήθηκαν τρεις φορές περισσότερες android συσκευές από iphone.

Πριν αγοράσεις android συσκευή έχω να σου επιστήσω την προσοχή στα εξής Λαέ μου:

Πρόσεχε τι θα αγοράσεις. Το vodafone joy δεν έχει καμία σχέση με το Samsung Galaxy S, κι ας τρέχουν και τα δυο android...

Πρόσεξε τι έκδοση android έχει το κινητό που θα αγοράσεις, και ποια είναι η στάση του κατασκευαστή στις αναβαθμίσεις. Σε αυτόν τον τομέα έχουν το προβάδισμα η HTC και η Samsung.

Έχε υπόψιν ότι λόγω της κωλυσιεργίας της Google προς το παρών μπορείς να κατεβάσεις μόνο δωρεάν εφαρμογές, και όχι αυτές που πωλούνται στον android market. Ελπίζουμε πως κάποια στιγμή θα μας θυμηθεί η Google....

Κλείνοντας να σου πω Λαέ μου πως αν μπορείς, πιστεύω πως το 'internet παντού” είναι κάτι που πρέπει να το δοκιμάσεις.

Και κάτι ακόμα. Το iOS πατάει σε Unix, και το android σε Linux. How cool is that?

Αυτά για τώρα Λαέ μου.

Καλησπέρα

Hello Android!Greek elo calculator

2011-02-23T22:46:00.001+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Μήπως κι εσύ όπως κι εγώ είσαι σκακιστής, κι αναρωτιέσαι τι επίδραση θα έχουν στο elo σου οι πατάτες που παίζεις στα επίσημα παιχνίδια; Μήπως δεν έχεις όρεξη να κάνεις τις πράξεις που σου επιβάλλει η ομοσπονδία για να δεις πόσο κάτω θα πάει πια το ρημάδι το elo σου; Ε, τότε μην στεναχωριέσαι και μην απελπίζεσαι αγαπητέ αναγνώστη, γιατί το τέσσερα φέρνει τη λύση στο android κινητό σου!

Greek elo calculator

Μια (ελπίζω) απλή εφαρμογή που σου λύνει τα χέρια! Απλά δώσε στην εφαρμογή το δικό σου elo, των αντιπάλων σου, και τα αποτελέσματα σου, και voila: Δες τι έχασες (ή τι κέρδισες - ποτέ δεν ξέρεις).

Όπως ίσως κατάλαβες Λαέ μου, έφτιαξα την πρώτη android εφαρμογή μου, η οποία υπολογίζει την μεταβολή του βαθμού αξιολόγησης ενός σκακιστή σύμφωνα με τους κανόνες της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας. Θέλει αρκετό γυάλισμα ακόμα, αλλά η βασική λειτουργία έχει υλοποιηθεί.

Με πρόχειρους υπολογισμούς κατέληξα ότι το target group μου (εγγεγραμμένοι Έλληνες σκακιστές με android smartphone) αριθμεί περί τα 500 άτομα πανελλαδικά, αλλά δεν πειράζει. Έστω και ένας να τη χρησιμοποιήσει, εγώ θα είμαι ευτυχής.

Τουλάχιστον μου απέδειξα ότι έχω ακόμα την ικανότητα. Να είχα και την ιδέα...

Καλησπέρα Λαέ μου

Κεραίες

2011-02-11T17:22:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Πριν πολλά χρόνια ήμουν στο χωριό μου, στο μπαλκόνι ενός μπάρμπα, όπου εφάρμοζα όλη μου την τέχνη σαν επίδοξος ηλεκτρολόγος μηχανικός του Πολυτεχνείου, στρίβοντας την κεραία της τηλεόρασης, με το μπάρμπα από μέσα να φωνάζει “Πιο δωωωω, πιο κειειειειει”. Σημείωση: Αν βρεθείς ποτέ Λαέ μου στη δυσάρεστη θέση να στρίβεις μια κεραία για κάποιον (που δεν το νομίζω, τώρα που ψηφιοποιούνται τα κανάλια), κάνε το εξής πείραμα. Άσε την κεραία ακίνητη, και άκου τον άλλο από μέσα να συνεχίζει να σου δίνει οδηγίες, σύμφωνα με τις αλλαγές που υποτίθεται ότι κάνεις...

Εκεί που είμαι λοιπόν στο μπαλκόνι και διεξάγω το παραπάνω πείραμα, περνάει από κάτω ένας άλλος μπάρμπας, και μου ζητάει την άποψη μου -ως φοιτητή ηλεκτρολόγου μηχανικού του Πολυτεχνείου- για την νεοαναρτηθείσα τότε κεραία, της cosmote νομίζω, στον περίπου 30 μέτρων ύψους πύργο του ΟΤΕ στη μέση του χωριού. Του απαντάω λοιπόν ότι σύμφωνα με ότι με έχουν μάθει στη σχολή δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος, για να εισπράξω ένα φοβερό “Και εσένα ποιος σε ρώτησε;”, ή κάπως έτσι – δεν θυμάμαι την ακριβή απάντηση, πάει πολύς καιρός.

Θα προσπαθήσω με αυτή μου την ανάρτηση Λαέ μου να σου πω δυο θεωρητικά πράγματα για τις κεραίες, όπως μου τα μάθανε κάποτε στη σχολή, για να αποφασίσεις μόνος σου κατά πόσο έχουν δίκιο αυτοί που θέλουν τις κεραίες μακριά από τις πόλεις.

Το ανάποδο τετράγωνο

Η ισχύς της ακτινοβολίας που δέχεται κάποιος είναι είναι αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασής του από την κεραία. Δηλαδή:

Σε απόσταση 5 μέτρων από την κεραία, η ισχύς είναι το 1/25 ή 4% της ισχύος στο 1 μέτρο

Στα 10 μέτρα, το 1%

Στα 20 μέτρα, το 0,25%

Στα 30 μέτρα, το 0,11%

Αν έχω κάνει σωστά τις πράξεις, η ακτινοβολία που δέχεται μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού μέτρου (ένας ολόκληρος άνθρωπος) στα 30 μέτρα, από μια κεραία των 100Watt είναι 0,008Watt

Αυτό πρακτικά σημαίνει σε σχετικά μικρή απόσταση από την κεραία, η ακτινοβολία που δέχεται κάποιος είναι πολύ μειωμένη.

Ας το δούμε κι από την ανάποδη τώρα. Υποθέτουμε ότι έχεις το κινητό στο αυτί Λαέ μου, σε απόσταση 5 εκατοστών από τον εγκέφαλο σου. Σε αυτή την περίπτωση η ακτινοβολία που δέχεσαι από το τηλέφωνο είναι πολύ πιο ισχυρή από την ακτινοβολία από την κεραία, εκτός κι αν είσαι σε απόσταση ελάχιστων μέτρων από την τελευταία. Αν υποθέσουμε ότι η ισχύς που χρειάζεται να εκπέμψει το κινητό σου για να επικοινωνήσει με μια κεραία που βρίσκεται σε απόσταση 5000 μέτρων είναι το 100%, τότε,

Αν η κεραία είναι στα 2000 μέτρα, χρειάζεται να εκπέμψει 16%

Αν η κεραία είναι στα 1000 μέτρα, χρειάζεται να εκπέμψει 4%

Αν η κεραία είναι στα 500 μέτρα, χρειάζεται να εκπέμψει 1%

Και πάλι αν έχω κάνει σωστά τις πράξεις, η ακτινοβολία που δέχεται μια επιφάνεια εκατό τετραγωνικών εκατοστών (μόνο το κεφάλι ενός ανθρώπου) στα 5 εκατοστά, από ένα κινητό του ενός Watt είναι 0,32Watt (40 φορές περισσότερο απ' ότι δέχεται από την κεραία, όταν είναι κάτω από την κεραία). Από απόσταση ενός μέτρου η ισχύς που δέχεται η ίδια επιφάνεια είναι 0,0008Watt. Πρώτο προφανές συμπέρασμα: Πάντα μιλάμε με bluetooth η handsfree...

Να τονίσω ότι 1 ή 2 Watt είναι η μέγιστη ισχύς που μπορεί να εκπέμψει το κινητό σου, ανάλογα με το φάσμα που χρησιμοποιεί. Aν η κεραία με την οποία είναι συνδεδεμένο είναι στον άλλο νομό να είσαι σίγουρος ότι θα την εκπέμψει Λαέ μου.

Από τα παραπάνω προκύπτει κατά την άποψη μου το εξής συμπέρασμα: Όσο πιο πολλές κεραίες έχεις, με τόσο λιγότερη ισχύ χρειάζεται να εκπέμπουν, και αυτές, και το κινητό, που είναι η κύρια πηγή ακτινοβολίας για τον χρήστη κινητής τηλεφωνίας. Επίσης, επειδή η ισχύς της ακτινοβολίας της κεραίας φθίνει πολύ γρήγορα με την απόσταση, πέφτει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε πολύ μικρή απόσταση από τους σταθμούς βάσης.

Λοβοί και κατευθυντικότητες

Μια κεραία δεν εκπέμπει απαραίτητα το ίδιο προς όλες τις κατευθύνσεις. Μπορεί να κατασκευαστεί κατάλληλα, ώστε να εκπέμπει σχεδόν αποκλειστικά προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι λοβοί ακτινοβολίας. Όπως το καταλαβαίνω εγώ, αυτό σημαίνει ότι με λίγο σωστό σχεδιασμό, μπορείς να βάλεις περισσότερες κεραίες, σε σωστά επιλεγμένα σημεία, και να μειώσεις τα συνολικά επίπεδα ακτινοβολίας.

Και τώρα μερικά κοινωνικά σχόλια.

Η Λαϊκή σοφία λέει ότι οι κεραίες είναι μεταμφιεσμένες επειδή βλάπτουν. Εγώ σύμφωνα με αυτά που έχω σπουδάσει, καταλαβαίνω ότι είναι μεταμφιεσμένες επειδή ο κόσμος τις έχει ταυτίσει με το σατανά χάρη στην κινδυνολογία κάποιων, χωρίς καμία ουσιαστική γνώση πάνω στο θέμα.

Η Λαϊκή σοφία λέει ότι οι κεραίες προκαλούν καρκίνο. Σε αυτό το σημείο να σου πω Λαέ μου πως απ' όσο ξέρω δεν υπάρχει ούτε μια μελέτη που να έχει αποδείξει πως υπάρχει σχέση ανάμεσα στην ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων και κάποια πάθηση. Αν θυμάμαι καλά, όλα τα μέτρα και οι κανόνες που έχουν θεσπιστεί είναι στη λογική προσέχουμε για να έχουμε, μέχρι να έχουμε κάποια αξιόπιστα αποτελέσματα, ή αλλιώς με την τεχνική "μυρίζω τα νύχια μου". Το 2006 μάλιστα, δημοσιεύτηκε μια μακρόχρονη μελέτη από Δανούς ερευνητές, σε ένα δείγμα 420.000 ανθρώπων (κάποιοι από τους οποίους παρακολουθήθηκαν μέχρι 21 χρόνια), η οποία δεν βρήκε κανένα συσχετισμό ανάμεσα στη χρήση κινητού τηλεφώνου και τη συχνότητα εμφάνισης όγκου στον εγκέφαλο. Ένα πρόχειρο link που βρήκα εδώ.

Ακτινοβολία δεν έχουν μόνο τα κινητά τηλέφωνα. Ακτινοβολία είναι και το φως του ήλιου που σε λούζει Λαέ μου, με υπερπολλαπλάσια μάλιστα ισχύ απ' ότι τα κινητά τηλέφωνα, ακτινοβολία εκπέμπει και το τηλεχειρηστήριο που σου αλλάζει τα κανάλια στην τηλεόραση. Αυτό που έχει σημασία είναι η συχνότητα και η ισχύς. Η εξίσωση

κεραία = κακό

δεν ισχύει πάντοτε.

Προσπάθησα να σε ενημερώσω Λαέ μου. Τώρα αν ακόμα πιστεύεις ότι οι κεραίες ανήκουν στα βουνά, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Σε αφήνω με λίγο system of a down

Καλησπέρες.

Κατάχρηση ασύλου

2011-01-26T11:30:00.000+02:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Πριν ξεκινήσω, να διευκρινίσω πως ήμουν και είμαι υποστηρικτής της διατήρησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σκοπός του ασύλου είναι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, και όχι απλά η παροχή μιας έδρας που μπορεί κάποιος να καταφύγει για να αποφύγει τη σύλληψη, λες και παίζουμε αμπάριζα. Σύμφωνοι Λαέ μου, να απαγορεύεται η είσοδος κρατικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια, αλλά

τα ίδια τα πανεπιστήμια να φροντίσουν αποτελεσματικά για τη διατήρηση της τάξης, με security, με πανεπιστημιακή αστυνομία ή με οτιδήποτε άλλο θέλουν

να αποκτήσουν τα φρύδια οι κύριοι πρυτάνεις και τα πρυτανικά συμβούλια και να δίνουν την άδεια στην αστυνομία να επέμβει όταν διάφοροι πλιατσικολόγοι, βάνδαλοι και άλλοι παντελώς άσχετοι καταχρώνται το πανεπιστημιακό άσυλο. Είναι απίστευτο το ότι με τόσα που έχουμε δει, αυτό δεν έχει γίνει πάνω από δυο-τρεις φορές τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Μήπως υπάρχει αμφιβολία σε ποια κατάσταση θα βρίσκεται το κτήριο της Νομικής μετά την κατάληψη; Ή μήπως δεν θυμόμαστε το Πολυτεχνείο να καίγεται κάθε χρόνο, και η αστυνομία απλά να περιμένει απέξω (και στο τέλος να τους αφήνει να φύγουν ήσυχα);

Προφανώς οι μετανάστες δεν επέλεξαν μόνοι τους την Νομική, κάποιοι τους έστειλαν, οι ίδιοι κάποιοι που νομίζουν ότι είναι οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές του ασύλου. Αυτό που κάνουν όμως είναι να δίνουν επιχειρήματα στο αντίπαλο στρατόπεδο. Ήδη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζήτησε να επανεξεταστεί ο θεσμός του ασύλου, και ο πρόεδρος της Ν.Δ. Να καταργηθεί. Και έπεται συνέχεια.

Να κλείσω με τις ευχαριστίες μου σε αντιεξουσιαστές, προοδευτικούς,ακαδημαϊκούς, και όλους όσους κάνουν ότι μπορούν για να καταργηθεί το άσυλο.

Καλημέρες.

07.20 - 19.50

2011-01-18T11:30:00.000+02:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Νέος, τελειόφοιτος μηχανικός υπολογιστών, με πενταετή εμπειρία σε προγραμματισμό C/C++, εγκατάσταση και διαχείρηση συστημάτων FreeBSD και linux αναζητά εργασία στον Πειραία, η σε άλλη περιοχή, συγκοινωνιακά προσβάσιμη από τον Πειραιά σε λογικό χρονικό διάστημα. Πληροφορίες εντός.

Μα είναι δυνατόν Λαέ μου σ'αυτή την κωλοπόλη να τρέμεις μη τυχόν μείνεις από αμάξι και αναγκαστείς να πάρεις την συγκοινωνία;

Μερικοί Αριθμοί για τις Αστικές Συγκοινωνίες

2011-01-07T19:31:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Πριν από τρεις μήνες δημοσιεύτηκε μια μελέτη του υπουργείου οικονομικών, σχετικά με τις 11 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ. Αν θυμάμαι καλά το θέμα δεν είχε πάρει καθόλου δημοσιότητα τότε, κι εγώ αν και είχα σκοπό να γράψω κάτι, τελικά βαρέθηκα και δεν το έκανα. Τώρα όμως που μας έχουν λιώσει στις απεργίες και στις στάσεις εργασίας, νομίζω πως η ήρθε η ώρα Λαέ μου να ρίξεις μια ματιά στα νούμερα εκείνης της μελέτης. Ολόκληρη την μελέτη μπορείς να την κατεβάσεις από το υπουργείο.

Σου παραθέτω την σελίδα 9 της μελέτης, και σου διαβάζω, για ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ και ΗΣΑΠ.

Έσοδα 2009 (σε εκατομμύρια ευρώ)

ΕΘΕΛ 192

ΗΛΠΑΠ 49

ΗΣΑΠ 95

Μισθολογικά κόστη 2009 (σε εκατομμύρια ευρώ, περιλαμβάνει ασφαλιστικές εισφορές)

ΕΘΕΛ 322

ΗΛΠΑΠ 75

ΗΣΑΠ 105

Ανάλυση

Δεν θα σταθώ καθόλου στους μέσους μισθούς των εταιριών. Αν θες μπορείς να το δεις μόνος σου. Εγώ αυτό που βλέπω είναι πως αυτές οι εταιρίες πληρώνουν σε μισθοδοσία περισσότερα λεφτά απ' όσα είναι ο συνολικός τους τζίρος, και ειδικά για ΕΘΕΛ και ΗΛΠΑΠ, το μισθολογικό τους κόστος είναι το 150% των συνολικών εσόδων. Πέρα από τα έξοδα για νέο εξοπλισμό, συντήρηση του παλιού, ενοίκια, καύσιμα, αναλώσιμα και οτιδήποτε άλλο, αυτές οι εταιρίες δεν βγάζουν αρκετά λεφτά ούτε για να πληρώσουν τον κόσμο τους.

Συμπέρασμα

Εγώ τρεις εκδοχές βλέπω.

το εισιτήριο είναι φτηνό και πρέπει να ακριβύνει (δεν νομίζω)
οι υπάλληλοι είναι πολύ περισσότεροι απ' όσους χρειάζονται
οι κύριοι στις εταιρίες αυτές δεν ασχολούνται καθόλου με το να πιάσουν τους λαθρεπιβάτες και τα έσοδα πάνε κατά διαόλου

Σοβαρά τώρα Λαέ μου, πότε είδες τελευταία φορά ελεγκτή σε λεωφορείο ή τραίνο; Κανείς δεν χτυπά πλέον εισιτήριο. Και δεν νομίζω πως υπάρχει γραμμή από τις διοικήσεις να μην ελέγχονται τα εισιτήρια, απλά κάποιοι δεν ασχολούνται. Αντί λοιπόν να κάνουν συνέχεια συνελεύσεις για να αποφασίσουν πότε θα βιάσουν όλους εμάς που έχουμε την ατυχία να κινούμαστε σ' αυτήν την κωλοπόλη, ας κάνουν και καμιά συνέλευση για να ελέγξουν λίγο και το κύμα των λαθρεπιβατών που έχει ξεφύγει από κάθε φαντασία.

Αυτά γι απόψε Λαέ μου.

Στα 32 καίγεσαι;

2010-12-29T16:59:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου, χρόνια πολλά κι όλα αυτά!

31. Στα 32 καίγεσαι; Φιλοσοφική απορία, απόρροια του γήρατος...

Η χρονιά που πέρασε θα μπορούσε να ήταν απόσπασμα από την αστροπρόβλεψη:

Βους(1979-1980)

Αγαπητοί Βόες, για σας το 2010 δεν επιφυλάσσει μεγάλες εκπλήξεις. Τα οικονομικά σας θα πάνε από το κακό στο χειρότερο, ενώ καλό είναι να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για πιθανές ευκαιρίες που ποτέ δεν θα έρθουν. Τα αισθηματικά σας θα κινηθούν σε ομαλούς ρυθμούς, με τάσεις για βελτίωση. Τα επαγγελματικά σας θα μείνουν από στάσιμα έως βαλτωμένα, αλλά μην σας απασχολεί – για όλους έχει ο θεός (χα!). Από υγεία όμως άλλο τίποτα. Μπορεί ώρες ώρες να νομίζετε ότι ήρθε η στιγμή να πάτε να τα ψάλλετε ένα χεράκι στον Ιλουβάταρ, αλλά πλανάστε πλάνην οικτράν. Φροντίστε πάντως να κάνετε καμιά δίαιτα γιατί ποτέ δεν ξέρεις (εσύ – εγώ ξέρω).

Bonus: Όσοι έχετε γεννηθεί το τελευταίο τρίμηνο του έτους θα έχετε άσχημες αυτοκινητιστικές εμπειρίες.

Πέρα από την πλάκα πάντως, για μένα το κύριο χαρακτηριστικό της χρονιάς νομίζω πως ήταν το άγχος για το πού πάμε και τι μας περιμένει. Αναγνωρίζω το γεγονός πως μπορεί πλέον τέτοιες ανησυχίες να έχουν ηλικιακή προσέλευση, αλλά δεν είναι αυτό Λαέ μου, είμαι σίγουρος. Απλά όλα γύρω μου φαίνονται να πηγαίνουν σκατά. Ελπίζω πάντως για το '11 – μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς;

Άντε, καλά να μας μπει το 2011 Λαέ μου!!

Χάπι Νιου Γίαρ Εβριμπάντι!!

Γυναίκες by mg

2010-12-01T22:36:00.000+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου μια παραβολή ενός φίλου η οποία κατά την άποψη μου συνοψίζει τη διαφορά στην αντίληψη των δύο φύλων. Σοβαρά τώρα, έχεις αναρωτηθεί Λαέ μου γιατί αλλά λες στο ταίρι σου και άλλα καταλαβαίνει; Ε, τώρα ήρθε η ώρα να μάθεις το γιατί.

Ο Ζώης και η Ζωή κάθονται στον καναπέ και παρακολουθούν τηλεόραση.

Κάποια στιγμή ο Ζώης αισθάνεται ότι διψάει. Γυρίζει λοιπόν στην Ζωή και της λέει ευγενικά:

- Μωρό μου μπορείς να μου φέρεις μια κοκακόλα από το ψυγείο;

- Βεβαίως λατρεία μου!

Και η Ζωή φέρνει στον Ζώη το αναψυκτικό του.

Περνάει η ώρα, και τώρα είναι η Ζωή που ζεσταίνεται. Γυρίζει λοιπόν στο πουθενά και λέει:

- Ουφ! Κάνει ζέστη...

Νομίζω/ελπίζω πως δεν χρειάζεται να δώσω εξηγήσεις...

Αυτά τα ολίγα...

Καληνύχτα Λαέ μου!

Ilium, Olympos / Βιβλιοκριτική

2010-09-01T18:07:00.007+02:00

Τον Dan Simmons τον γνωρίσαμε πέρυσι, όταν μιλήσαμε για τα δυο βιβλία της σειράς του Υπερίωνα. Μετά λοιπόν από την ευχάριστη αίσθηση που μου άφησαν αυτά τα δύο βιβλία, αποφάσισα να διαβάσω και κάτι άλλο του Simmons, και επέλεξα το Ilium (2003), μετάφραση του Ίλιον, του άλλου ονόματος τηςΤροίας, και το Olympos (2005). Όπως και στην περίπτωση του Υπερίωνα, αυτά τα βιβλία λένε την ίδια ιστορία, χωρισμένη σε δυο μέρη, και συνολικά αριθμούν πάνω από 1500 σελίδες.

Η πλοκή του Ilium κινείται γύρω από τρεις άξονες:

Γύρω από τον πόλεμο της Τροίας, την εποχή που διαδραματίζεται και η Ομηρική Ιλιάδα, δηλαδή κατά τη διάρκεια της διαμάχης του Αχιλλέα και του Αγαμέμνονα, και την επακόλουθη αποχή του γιου της Θέτιδας από την πολιορκία. Στην εξιστόρηση συναντάμε όλους τους Έλληνες και Τρώες ήρωες, αλλά και τους θεούς του Ολύμπου, ενώ οι περιγραφές των μαχών είναι γεμάτες αιματηρές λεπτομέρειες, σε συμφωνία πάντα με την Ομηρική παράδοση. Η ουσιαστική απόκλιση από την Ιλιάδα είναι η παρουσία του Hockenberry, ενός φιλόλογου του εικοστού αιώνα και μελετητή της Ιλιάδας, τον οποίο, μαζί με άλλους, οι θεοί ανέστησαν και έστειλαν ως παρατηρητή στην Τροία για να παρακολουθεί και να τους αναφέρει τα γεγονότα όπως εξελίσσονται...
Γύρω από τους κατοίκους της Γης, σε ένα μακρινό μέλλον, οι οποίοι έχουν μεταβληθεί σε άκακους και ανέμελους Eloi (χωρίς την απειλή κάποιων μοχθηρών Morlock). Με μηχανικούς υπηρέτες να τους φροντίζουν και να τους προστατεύουν, ιατρεία που είναι σε θέση να τους κάνουν καλά ακόμα και μετά θάνατον, και τηλεμεταφορείς για τις μετακινήσεις τους, οι άνθρωποι αυτοί δεν ξέρουν καν να διαβάζουν. Ο βασικός ήρωας είναι ο Harman, ο οποίος είναι ο μοναδικός που νοιώθει πως οι ζωές τους είναι κενές και χωρίς νόημα, και δείχνει να έχει ενδιαφέρον για να μάθει περισσότερα για τον κόσμο γύρω του.
Γύρω από την αποστολή των Moravecs, από τους δορυφόρους του Δία με κατεύθυνση τον Άρη, πάλι σε κάποιο μακρινό μέλλον, για να εξερευνήσουν την φύση κβαντικών φαινομένων τεραστίων διαστάσεων, που απειλούν την ίδια την ύπαρξη του ηλιακού συστήματος. Τα Moravecs είναι κάτοικοι των δορυφόρων του Δία και απόγονοι των πρώτων εξελιγμένων ερευνητικών ρομπότ που έστειλε η ανθρωπότητα στον πλανήτη, και έχουν χάσει την επαφή μαζί τους εδώ και χιλιετίες. Κεντρικοί ήρωες είναι ο Mahnmut από την Ευρώπη και ο Orphu από την Ιώ, οι οποίοι μάλιστα είναι και μελετητές του Shakespeare και του Proust αντίστοιχα...

Για μεγάλο μέρος του βιβλίου οι ιστορίες είναι σχεδόν ανεξάρτητες, αλλά το δέλεαρ του κρυμμένου μυστικού, του στοιχείου που συνδέει τα πάντα, είναι ακαταμάχητο. Γενικά το Ilium διαβάζεται πολύ εύκολα, και το σημαντικότερο, πολύ ευχάριστα, μέχρι την τελευταία σελίδα, όπου όπως ήταν αναμενόμενο, προσφέρεται μια προσωρινή παύση, αλλά λύση στο μυστήριο δεν έχει.

Για το Olympos, το δεύτερο μέρος της ιστορίας, δεν θα γράψω για την υπόθεση, αφού δεν γίνεται να το κάνω χωρίς να αποκαλύψω στοιχεία της πλοκής του Ilium. Το βιβλίο είναι πολύ πιο μπερδεμένο, με τις θεματικές γραμμές του Ilium να μπλέκονται για τα καλά, άλλες νέες να αναπτύσσονται, και τα ερωτήματα να πολλαπλασιάζονται αντί να λιγοστεύουν. Σε σημεία η αφήγηση δείχνει να επαναλαμβάνεται, και σε άλλα να αναλώνεται σε ανούσιες αναλύσεις, χωρίς κανένα ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να πιστεύω πως το βιβλίο δεν χρειαζόταν τελικά να είναι 800+ σελίδες. Όλες οι απαντήσεις, όσες δηλαδή είναι διατεθειμένος ο συγγραφέας να δώσει, δίνονται στα γρήγορα, και όχι πολύ πειστικά κατά την άποψη μου. Γενικά περίμενα πολύ καλύτερα πράγματα από το δεύτερο μέρος αυτής της ιστορίας που θέλει να χαρακτηρίζεται ως έπος επιστημονικής φαντασίας.

Ilium 8/10
Olympos 6/10

Ελλείψεις

2010-08-06T12:23:00.002+03:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Γενικά έχω τη συνήθεια να ακούω σχεδόν αποκλειστικά ενημερωτικούς σταθμούς στο ραδιόφωνο, οπότε αρκετά συχνά τυχαίνει ν’ ακούσω διάφορους εκπροσώπους δημοσίων υπηρεσιών να προσπαθούν να δικαιολογήσουν την κακή ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν. Σήμερα λοιπόν άκουσα τον εκπρόσωπο των εργαζομένων του ΟΣΕ (με το χρέος των 10 δις, ή χοντρικά 5% του ΑΕΠ) να λέει, μεταξύ άλλων, ότι ο οργανισμός είναι υποστελεχωμένος.
Το ίδιο λένε και στην εφορία.
Και στην πολεοδομία.
Και στα νοσοκομία.
Και στα μουσεία.
Και στους δήμους.
Και στην αστυνομία.
Και στα σχολεία.
Και στα ασφαλιστικά ταμεία.
Παντού. Είναι όλοι υποστελεχωμένοι. Από παντού λείπει κόσμος.

ΟΚ, σίγουρα κάποιοι θα είναι. Αλλά όλοι;

Και αναρωτιέμαι εγώ. Αυτοί οι 768.009 που έχουν απογραφεί ως σήμερα (στους οποίους δεν περιλαμβάνονται δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στις κρατικές επιχειρήσεις, π.χ στη ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ κλπ) πού δουλεύουν; Σοβαρά, πού;

Γεια σου Λαέ μου.

Πάω για μπάνια...

And Another Thing... / ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

2010-07-18T23:45:00.003+03:00

Το And Another Thing... κυκλοφόρησε πέρυσι και είναι το έκτο βιβλίο στη σειρά Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy, ή στα ελληνικά, Γυρίζοντας το Γαλαξία με Οτοστόπ. Αν σε αυτό το σημείο αναρωτιέσαι πως γίνεται αυτό, μιας και ο Douglas Adams, συγγραφέας της σειράς, έχει αποδιμήσει εις κύριον εδώ και κοντά δέκα χρόνια, καλά κάνεις. Το βιβλίο αυτό δεν το έχει γράψει ο Adams, αλλά ο Eoin (προφέρεται Όουεν) Colfer, μετά από άδεια της χήρας του Adams. Ο Colfer είναι κυρίως γνωστός για την εξαιρετικά πετυχημένη σειρά παιδικών βιβλίων Artemis Fowl, για την οποία θα μιλήσουμε σε επόμενη ανάρτηση. Στη γραφή του ο Colfer χρησιμοποιεί αρκετά έξυπνο χιούμορ, και έτσι όταν πήρα στα χέρια μου το And Another Thing... ήμουν αρκετά αισιόδοξος.

Αγαπητέ αναγνώστη, αν έχει διαβάσει τη σειρά του Adams θα πρέπει να συμφωνήσεις μαζί μου ότι αν μη τι άλλο, είναι εντελώς χαοτική: Απροσδόκητα πράγματα συμβαίνουν συνεχώς, απλά και μόνο επειδή μπορούν, ενώ ποτέ δεν ξέρεις από που θα σου έρθει το επόμενο χτύπημα. Έχω διαβάσει και τα πέντε βιβλία, και από την πλοκή του κάθε βιβλίου, εκτός ίσως από το πρώτο, δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα, επειδή πραγματικά συναίβεναν πράγματα πέρα από κάθε λογική. Αντίθετα, μπορώ να θυμηθώ αμέτρητες σκηνές που με έκαναν να γελάσω. Παράδοξο; Όχι και τόσο, τουλάχιστον όχι στο σύμπαν του Hitch Hiker's Guide.

Δυστυχώς ο Colfer με απογοήτευσε, και τώρα που το σκέφτομαι, πως μπορούσε να κάνει αλλιώς; Μόνο το παρανοϊκό μυαλό του Adams θα μπορούσε να συνεχίσει την σειρά, και ο Adams δεν είναι διαθέσιμος...

Ας αρχίσουμε από τους χαρακτήρες. Από τους προηγούμενους πρωταγωνιστές ο Colfer αξιοποιεί μόνο τον Zaphod, και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό - το βιβλίο έχει έναν πρωταγωνιστή, και αυτός είναι ο Zaphod Beeblebrox. Τους υπόλοιπους (Arthur, Trillian, Ford, Random) τους χρησιμοποιεί ελάχιστα, κάτι που πραγματικά μου φάνηκε παράξενο. Ίσως να φοβήθηκε πως θα υποπέσει σε λάθη συνέπειας με την προηγούμενη ύπαρξη των ηρώων, και προτίμησε να δημιουργήσει νέο υλικό, αξιοποιώντας δευτερο-τρίτους χαρακτήρες από τα βιβλία του Adams, και εισάγοντας μερικούς καινούριους δικούς του. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό. O Zaphod προσπαθεί, αλλά δεν σε κερδίζει, ο (καινούριος) Hillman Hunter είναι απλά τραγικός, και οι υπόλοιποι είναι κάπου στο μέτριο.

Τώρα ας πάμε στην πλοκή. Νομίζω πως από τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου είναι ξεκάθαρο που πάει το πράγμα, και αυτό πραγματικά δεν ταιριάζει σε ένα βιβλίο της σειράς HHGG, που αν την χαρακτηρίζει κάτι, αυτό είναι η ανατροπές. Υπάρχει πάντως ένα σχετικό ενδιαφέρον για το πώς ακριβώς θα προχωρήσουν τα πράγματα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Μόνο η τελευταία παράγραφος θυμίζει κάπως την υπόλοιπη σειρά, αλλά μετά από ένα ολόκληρο βιβλίο συνέπειας και λογικής, η παράγραφος αυτή μοιάζει εντελώς άσχετη.

Και τέλος το γράψιμο. Ο Colfer ξέρει να γράφει - τα κείμενα έχουν χιούμορ, απίστευτες συμπτώσεις σε κάποια σημεία, αλλά και τις απαραίτητες παραπομπές από τον Οδηγό, όμως αυτό δεν αρκεί για να κάνει το βιβλίο πιο αξιόλογο. Φαίνεται πως προσπαθεί να αντιγράψει το στιλ του Adams, και νομίζω πως τα καταφέρνει, χωρίς να φαίνεται άσχημο το αποτέλεσμα. Πριν το διαβάσω φοβόμουν ότι θα έχει αυτό το "πλαστικό", υπερβολικά δουλεμένο ύφος των βιβλίων του Paolini, αλλά τελικά διαπίστωσα πως δεν ήταν έτσι.

Ένα μέτριο βιβλίο κατά την άποψη μου, αλλά αν έχεις διαβάσει τα προηγούμενα πέντε, δεν μπορείς να μην το διαβάσεις και αυτό...

6/10

Base-13

2010-07-09T16:24:00.006+03:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Σήμερα λέω να εγκαινιάσω μια νέα σειρά από αναρτήσεις που έχει να κάνει με το geek humor (πραγματικά δεν ξέρω πως να το μεταφράσω αυτό, οπότε το αφήνω έτσι). Τώρα, το κατά πόσο θα εξελιχθεί πράγματα σειρά από αναρτήσεις, ή θα μείνει ένα μοναχικό ποστ, έρημο και ξεχασμένο, μόνος ο χρόνος μπορεί να το δείξει.

Βέβαια, πρακτικά η αρχή είχε γίνει με το ποστ Time for nerds, αλλά τότε δεν είχα σκοπό να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο. Τώρα έχω!

Λίγη θεωρία πρώτα, και τα αστεία στο τέλος.

Ίσως η μεγαλύτερη καινοτομία στην ιστορία των μαθηματικών να είναι η προσθήκη του συμβόλου 0, το οποίο αντιπροσωπεύει το τίποτα. Μπορεί Λαέ μου να μη σου φαίνεται σαν κάτι σημαντικό, αλλά έχω ένα-δυο παραδειγματάκια για να καταλάβεις πόσο σημαντική ήταν αυτή η εφεύρεση.

Πες ότι θες να γράψεις έναν αριθμό με ελληνικούς χαρακτήρες. Πόσο σύμβολα χρειάζεσαι; Όλη την αλφάβητο, με τόνους, χωρίς τόνους και δεν ξέρω τι άλλο. Για πες μου πώς γράφεται το 6382; Έλα ντε...

Ας πούμε τώρα ότι χρησιμοποιείς Ρωμαϊκούς αριθμούς: I για τις μονάδες: V για τις πεντάδες, X για τις δεκάδες, κ.ο.κ. Καλύτερα μεν, αλλά και πάλι όσο μεγαλώνουν οι αριθμοί χρειάζεσαι συνέχεια καινούρια σύμβολα, και πάλι έχεις πρόβλημα να καταλάβεις τι αντιπροσωπεύει ο κάθε αριθμός. Για παράδειγμα πόσο είναι το MMMMMMMMCMLXIII;

Η καινοτομία του 0 είναι ότι πλέον μπορείς με πεπερασμένο (όχι άπειρο) αριθμό συμβόλων να εκφράσεις κάθε αριθμό. Στην περίπτωσή μας, χρησιμοποιούμε 10 σύμβολα: 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9. Σε μια οποιαδήποτε ακολουθία από αυτά τα σύμβολα, ξεκινώντας από δεξιά προς τα αριστερά, το πρώτο δείχνει τις μονάδες του αριθμού(10 στη μηδενική δύναμη - 10^0), το επόμενο δεκάδες(10 στην πρώτη δύναμη - 10^1), μετά εκατοντάδες (10 στην δεύτερη δύναμη - 10^2) κ.ο.κ. Το σύστημα αυτό επειδή έχει δέκα σύμβολα λέμε πως έχει βάση το 10 και ονομάζεται δεκαδικό.

ΟΚ Λαέ μου, το ξέρω ότι τα γνωρίζεις αυτά, αλλά ήταν απαραίτητο να στα θυμίσω για να συνεχίσω.

Με τον ίδιο τρόπο, μπορείς να χρησιμοποιήσεις οποιοδήποτε πλήθος από σύμβολα, ανάλογα με τις ανάγκες σου. Στους υπολογιστές χρησιμοποιούμε κατά βάση το δυαδικό σύστημα (δηλαδή μόνο δύο σύμβολα, το 0 και το 1), και το δεκαεξαδικό σύστημα (με σύμβολα τα 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,A,B,C,D,E,F. Τα γράμματα A ως F να αντιπροσωπεύουν τους αριθμούς 10 ως 15 ). Έτσι για παράδειγμα, δες πρώτα έναν αριθμό στο δεκαδικό σύστημα που έχεις συνηθίσει:
Το 1.543.987 είναι
7 μονάδες
8 δεκάδες
9 εκατοντάδες (10x10)
3 χιλιάδες (10x10x10)
4 δεκάδες χιλιάδες (10x10x10x10)
5 εκατοντάδες χιλιάδες (10x10x10x10x10)
1 εκατομμύριο (10x10x10x10x10x10)

Το δυαδικό 10110110 μεταφράζεται σε δεκαδικό ως εξής (από δεξιά προς τα αριστερά)
0 μονάδες
1 δυάδα
1 τετράδα (2x2=4)
0 οκτάδες (2x2x2=8)
1 δεκαεξάδα (2x2x2x2=16)
1 τριανταδυάδα (2x2x2x2x2x2=32)
0 εξηντατετράδες (2x2x2x2x2x2=64)
1 εκατονεικοσιοκτάδα (2x2x2x2x2x2x2=128)
Οπότε (10110110)_base-2 = (2 + 4 + 16 + 32 + 128)_base-10= (182)_base-10

Ο ίδιος αριθμός σε δεκαεξαδικό σύστημα είναι ο B6
6 μονάδες
B δεκαεξάδες
(B6)_base-16= (11 x 16 + 6)_base-10 = (182)_base-10

Και τώρα τα αστεία που σου υποσχέθηκα

Υπάρχουν 10 είδη ανθρώπων. Αυτοί που μπορούν να διαβάσουν δυαδικούς αριθμούς, και αυτοί που δεν μπορούν.
(χμμ στα αγγλικά φαίνεται καλύτερο: There are 10 kinds of people in the world - those who understand binary and those who don't.). Η αναζήτηση της εξήγησης του αστείου σου αφήνεται σαν άσκηση.

Κάποια στιγμή στο σύμπαν του Hitch Hiker's Guide to the Galaxy αποκαλύπτεται στον Arthur Dent ότι η Απόλυτη Ερώτηση που έχει σαν απάντηση το διάσημο 42 είναι η εξής "πόσο κάνει 9 επί 6;". (Η αντίδραση του Arthur ήταν να πει "Πάντα πίστευα ότι κάτι δεν πάει καλά με το σύμπαν..."). Κάποιοι λοιπόν παρατήρησαν ότι σε δεκατριαδικό σύστημα η πράξη είναι σωστή:
(6 x 9)_base-13 = (42)_base-13
Επειδή (42)_base-13 = (4 x 13 + 2)_base-10 = (54)_base-10 = (9 x 6)_base-10
Έτσι λοιπόν το θεώρησαν κρυφό αστείο του συγγραφέα. Όταν λοιπόν το έμαθε ο Douglas Adams (ο συγγραφέας) απάντησε ότι είναι καθαρή σύμπτωση, λέγοντας το διάσημο (;;) πλέον "Nobody makes jokes in base-13 / Κανείς δεν κάνει αστεία στο δεκατριαδικό σύστημα)"

ΟΚ, ίσως να μην σου άρεσαν και τόσο τα αστεία Λαέ μου, αλλά τουλάχιστον έμαθες κάτι ;-)

Αυτά για σήμερα!

Καλή βδομάδα...

2010-07-05T13:22:00.004+03:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Έχω ένα κουίζ για σένα. Η ερώτηση είναι:

Τι βρήκα σήμερα το πρωί στο πεζοδρόμιο;

Και η απάντηση είναι...

Τον καθρέφτη του αυτοκινήτου μου!

Και όχι τον καθρέφτη από την πλευρά του δρόμου, αλλά τον άλλο - αυτόν στο πεζοδρόμιο. Απ'όσο μπορώ να φανταστώ δεν πρόκειται για ατύχημα, αλλά απλά για κάποιον που περνούσε από εκεί, δεν του άρεσε ο καθρέφτης, και είπε να τον κατεβάσει... Και για τη μαλακία του άλλου εγώ θα δουλέψω τώρα μερικές μέρες τζάμπα, έτσι για να βγάλω τη ζημιά. Το καλύτερο ξεκίνημα για τη βδομάδα μου, δε νομίζεις; Όσο περνάει ο καιρός, τόσο δεν την παλεύω σε αυτήν την πόλη...

Και πάλι καλημέρα Λαέ μου...

ΙΚΑ

2010-06-10T12:22:00.001+03:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Είπαμε, να λέμε τα άσχημα, αλλά να λέμε και τα καλά. Πήγα σήμερα στο ΙΚΑ να με δει ένας οφθαλμίατρος, και πραγματικά η εμπειρία ήταν απίστευτη.

Ο γιατρός στο γραφείο στην ώρα του, έξω από το γραφείο τυπωμένη η λίστα με τα ραντεβού, απόλυτη τάξη και ηρεμία. Ο ίδιος ο γιατρός μου φάνηκε ότι ήξερε τι έκανε, ούτε βιαζόταν, ούτε βαριόταν... Ομολογώ πως ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στο ΙΚΑ, και ήταν πολύ διαφορετικά απ' ότι περίμενα. Που ήταν οι ουρές, η φασαρία και η αναρχία που βλέπω στα κανάλια;

Βέβαια ήταν τραγικό το ότι πρέπει να κλείσεις ραντεβού ένα μήνα πριν, αλλά και πάλι, αν δεν έπεσα στην εξαίρεση, αλλά στον κανόνα (τόσο για τον γιατρό, όσο και για το περιβάλλον), τότε σε καλό δρόμο είμαστε!

Αυτά

Καλημέρα Λαέ μου

4 x 3

2010-06-04T17:42:00.005+03:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Σήμερα το αγαπημένο σου blog κλείνει τρια χρόνια ζωής. Κι επειδή το πηγάδι με την έμπνευση έχει στερέψει προ πολλού, λέω για επετειακό ποστ να σου παραθέσω μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία για το ίδιο το blog, σύμφωνα πάντα με το φίλο μας, τον Google Analytics. Πάμε λοιπόν.

Χρόνος

Οι μετρήσεις καλύπτουν το χρονικό διάστημα από τον Γενάρη του 2008 μέχρι τώρα, ή περίπου το 80% της ζωής του blog. Σε αυτό το διάστημα το αγαπημένο σου ιστολόγιο δέχτηκε πάνω από 7.000 επισκέψεις και προβλήθηκαν πάνω από 10.000 σελίδες! Μαγεία...

Αγαπημένες σας αναρτήσεις

Εδώ είναι οι πέντε αναρτήσεις με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Βλέποντας ποια ήρθε πρώτη μπορείς εύκολα να καταλάβεις Λαέ μου πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιείς τίτλους με γνωστά ονόματα ή φράσεις στα ποστ σου για να τραβάς επισκέψεις. Μάθε επίσης ότι, ανεξαρτήτως περιεχομένου, η επόμενη ανάρτησή μου θα έχει τον τίτλο "Η ζωή της άλλης", ώστε να εκμεταλευτώ αυτή την παρατήρηση.

(Ημερομηνία / Επισκέψεις / Τίτλος)

18/01/2009 687 Ακτή Πειραιώς - Γίναμε Θέαμα
01/04/2009 441 Εναλλακτική Λύση 3
22/01/2008 294 Software: Πειρατεία vs Free Software
28/03/2008 293 Δημοψήφισμα
26/10/2007 246 Εγώ πότε θα γίνω μάνα;

Keywords

Ορίστε οι αναζητήσεις που έφεραν τους περισσότερους από εσάς σε αυτή την ταπεινή γωνία του ιντερνέτ. Τρία στα πέντε ήταν αναμενόμενα, σύμφωνα με την προηγούμενη λίστα, ο κερατόκωνος είναι κι αυτός λογικός για μας που έχουμε το πρόβλημα. Όσο για το melinyel; Ταίριαζε σ'ενα μπλογκοπαίχνιδο που συμμετείχα, και σημαίνει "σ'αγαπώ" στην quenya. Είμαι καμμένος, το ξέρω ;-)

Ακτή Πειραιώς / Γίναμε Θέαμα
εναλλακτική λύση 3
melinyel
κερατόκωνος
πότε θα γίνω μάνα / πότε θα παντρευτώ

Πιο παράξενα keywords

Κι εδώ οι πιο κουλές αναζητήσεις που έφεραν κάποιους στα μέρη μου. Είχα σκοπό να σχολιάσω, αλλά πραγματικά δεν βρίσκω το λόγο. Νομίζω πως μιλάνε από μόνες τους.

βρακια για το ματι φωτογραφιεσ
αναπτυξη των τηλεπαθητικων ικανοτητων
τεστ ποτε θα παντρευτώ
skip καθαρούλησ
μια στριγγλα συναδελφοσ
παίζοντασ μαλακια για την μαμα
πωσ παίρνεισ την παρθενια
πωσ να ξεβουλωσω το αυτι μου
ρωσίδα πουτάνα viktoria
ίωση μασχάλη τρίχα

Browsers

Firefox - IE: συμπληρώσατε ένα. Με ποσοστό για τον explorer κάτω από 40%, πρέπει να σε συγχαρώ Λαέ μου, είσαι σε καλό δρόμο!

56,18% Firefox
38,66% Internet Explorer
02,30% Chrome
01,55% Opera
00,83% Safari

Λειτουργικά

Και πάνω που χάρηκα με τους browsers, πάω στα λειτουργικά, και τι να δώ; windows και μετά το χάος. Δεν θέλετε linux; Βάλτε mac ρε παιδιά, αλλά ξεκολείστε λίγο - μπορεί να σας αρέσει!

95,86% Windows
02,78% Linux
00,87% Macintosh

Κλείνοντας να σας πω ότι θεωρώ αδικημένα τα τρία ακόλουθα ποστ, μιας και φαίνεται πως δεν άρεσαν σε κανέναν, αλλά εγώ ακόμα γελάω όταν σκέφτομαι τις ιστορίες που περιγράφουν...

Αυτά για σήμερα Λαέ μου, ελπίζω να μη σε κούρασα πολύ - εγώ πάντως ξεπατώθηκα για να συντάξω αυτό το ποστ, αλλά χαλάλι σου, ένα Λαό τον έχω!

Καλησπέρα Λαέ μου.

Πρωινός καφές οπωσδήποτε - Γιατί;

2010-06-03T12:08:00.002+03:00

Καλημέρα Λαέ μου.

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί πάρα πολύς κόσμος δεν μπορεί να λειτουργήσει το πρωί χωρίς να πιει τον καφέ του, και σήμερα πέτυχα ένα άρθρο στο reuters που μάλλον μου απάντησε αυτή την ερώτηση.

Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Bristol, η εξάρτηση στην καφεΐνη σε ρίχνει τόσο πολύ, που χρειάζεσαι τις τονωτικές της ιδιότητες μόνο και μόνο για να έρθεις στα φυσιολογικά επίπεδα εγρήγορσης. Ειδικότερα, χρειάζεσαι τον πρωινό σου καφέ για να αντιμετωπίσεις την κόπωση που προκάλεσε στον οργανισμό σου η πολύωρη στέρηση της καφεΐνης.

Το άρθρο είναι εδώ.

Κακό πράγμα οι εξαρτήσεις Λαέ μου. Ακόμα και στον καφέ.

Και πάλι καλημέρα.

Αγαπητό LOST

2010-05-25T11:37:00.001+03:00

~~τον παίρνεις.~~

Στο καλό. Πιστεύω πως το φινάλε δεν ήταν σε καμία περίπτωση αντάξιο των έξι ετών της διαδρομής σου, αλλά παραμένεις μια από της καλύτερες σειρές που έχουν παιχτεί ποτέ.

Το ξύλο της αρκούδας

2010-05-03T20:19:00.003+03:00

Καλησπέρα Λαέ μου!

Έχεις πάρει γραμμή τι έρχεται στα σινεμά το καλοκαίρι; Πάρε ένα trailer!

Μπορεί η συνολική ηλικία των πρωταγωνιστών να είναι 2012 (είναι τυχαίο άραγε;), αλλά αυτό ουδόλως δεν μας απασχολεί. Το καλό ξύλο δεν έχει ηλικία. Και θα πέσει ξύλο. Όχι αστεία.

Μετανοείτε Λαέ μου! Το τέλος έρχεται...

Έλλειμμα

2010-04-28T16:23:00.003+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Είναι ωραίο πράγμα να μπορείς να ζεις σ' ένα όνειρο. Να μπορείς να πιστεύεις ότι για τα προβλήματα της Ελλάδας φταίνε οι κερδοσκόποι, το ΔΝΤ, η Μέρκελ, οι μετανάστες, η siemens, οι βουλευτές, οι τράπεζες κ.ο.κ.

Έλα όμως που τα πράγματα δεν είναι έτσι. Σου παραθέτω τα στοιχεία της eurostat για το έλλειμμα των ελληνικών προϋπολογισμών για την τελευταία δεκαετία (link εδώ). Αν δεν κάνω λάθος τα στοιχεία της eurostat τα έχουμε στείλει εμείς, οπότε πιστεύω ότι μάλλον είναι ωραιοποιημένα, αλλά ας τα δεχτούμε ως έχουν.

Χρονιά	Έλλειμμα (εκ. ευρώ)
2000	5092
2001	6542
2002	7465
2004	9738
2005	13940
2005	10068
2006	7496
2007	11478
2008	18303
2009	32342
Σύνολο	122464

Δυστυχώς δεν βρήκα στοιχεία για πριν το 2000, αλλά δεν νομίζω πως η κατάσταση ήταν διαφορετική.

Τι καταλαβαίνουμε από τον πίνακα Λαέ μου;

Κάθε, μα κάθε χρόνο μπαίνουμε μέσα. Άλλες φορές λιγότερο, άλλες περισσότερο. Τα ελλείμματα της τελευταίας δεκαετίας ανέρχονται στο σύνολο των 122 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το συνολικό χρέος, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της eurostat, ήταν πέρυσι 270 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ας κάνουμε τώρα μερικές υποθέσεις και μερικές συγκρίσεις. Τα νούμερα είναι δικά μου, αλλά δεν νομίζω πως είναι μακριά από την αλήθεια.

α) Ας υποθέσουμε ότι ένας βουλευτής κοστίζει στο κράτος 20.000 ευρώ το μήνα. 300x20.000x14x10= 840 εκατομμύρια ευρώ τα τελευταία 10 χρόνια

β) Η κερδοφορία των τραπεζών είναι πόσο κάθε χρόνο; Να πούμε ένα δισ. ευρώ; Ας υποθέσουμε ότι δεν έχουν φορολογηθεί καθόλου, και να βάλουμε φορολογία 50%; Για να δούμε: 1 δισ.x0.5x10 = 5 δισεκατομμύρια ευρώ τα τελευταία 10 χρόνια

γ) Για τη siemens ακούγονται εκτιμήσεις για 100 εκατομμύρια μίζες σε δέκα χρόνια. Να πούμε ότι οι συνολικές μίζες στους πολιτικούς είναι 20 φορές περισσότερες, και οι υπερτιμολογήσεις για να καλυφθούν οι μίζες είναι το ποσό τους συν δυο φορές άλλο τόσο; 100x20x3=6 δισεκατομμύρια ευρώ τα τελευταία 10 χρόνια.

Όλα μαζί: σχεδόν 12 δισεκατομμύρια την τελευταία δεκαετία. Πόσο είπαμε ότι ήταν η χασούρα; 122 δισεκατομμύρια; Μάλλον κάτι λείπει...

Ας υποθέσουμε τώρα ότι έχουμε ένα εκατομμύριο υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, και ο καθένας κοστίζει (μικτά) στο κράτος κατά μέσο όρο 3000 ευρώ το μήνα. 1.000.000x3.000x14x10= 420 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε 1 εκατομμύριο συμπολίτες μας που κατά μέσο όρο φοροδιαφεύγουν κατά 1000 ευρώ το χρόνο. 1.000.000x1.000x10=10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Όπως είπα, δεν ξέρω πόσο κοντά είναι στην αλήθεια αυτά τα νούμερα, αλλά νομίζω πως σαν τάξεις μεγέθους είναι ενδεικτικά. Αν κάποιος μπορεί να μου υποδείξει πού μπορώ να βρω ακριβή στοιχεία, ευχαρίστως να αναθεωρήσω.

Τι καταλαβαίνω απ' όλα αυτά Λαέ μου; Δυο πράγματα

1) Ήρθε ο καιρός να πάρει τέλος αυτή η ιστορία με το δημόσιο. Δεν είναι η χήνα με τα χρυσά αυγά. Δεν χωράνε τόσοι δημόσιοι υπάλληλοι σε αυτή την χώρα. Ουσιαστικά οι πατεράδες μας δανειζόντουσαν από μας για να μπορούν να ξύνονται σε μια γωνίτσα σε μια υπηρεσία. Τώρα όμως η φούσκα έσκασε, και το παραμύθι πρέπει να τελειώσει εδώ.

2) Είναι ωραία τα λόγια για μίζες και πολιτικούς και διαφθορά και κερδοσκόπους και αγορές, αλλά εξίσου ένοχη είναι η φοροδιαφυγή του “απλού πολίτη”. Αυτή η κουλτούρα της γενικότερης αποφυγής των υποχρεώσεων μας είναι στη ρίζα του προβλήματος. Δεν φταίνε μόνο οι "άλλοι" Λαέ μου. Φταίμε κι εμείς.

Αυτά για σήμερα. Ελπίζω να σε προβλημάτισα Λαέ μου...

Έρικ Γαμάω

2010-04-14T16:12:00.002+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου.

Σήμερα θα μιλήσουμε για τον λατρεμένο κοινό μας φίλο, τον Έρικ Γαμάω!

Σταμάτα να κοιτάζεις την οθόνη με απορία αγαπημένε αναγνώστη, μπορεί να μη με ξέρεις και να μη σε ξέρω, αλλά τον Έρικ τον ξέρουμε και οι δυο. Για θυμήσου... Τώρα, στις διακοπές... που είδες κάτι παιδιά που είχες να δεις χρόνια... Σαν κάτι να θυμάσαι αγαπημένε αναγνώστη, έτσι δεν είναι; Κάτσε να σε βοηθήσω λίγο....

Ο Έρικ Γαμάω

είναι αυτός που ποτέ δεν κάλεσες για καφέ ή ποτό, αλλά βρίσκεται -ατυχώς- στην παρέα μέσω ενός φίλου που αντί για Γαμάω, τον έχει για γαμάτο.
δεν μπορεί να σταματήσει να μιλάει. Έχει τεκμηριωμένη άποψη για τα πάντα. Είναι ο He-Man, ο άρχοντας του σύμπαντος, και τα ξέρει όλα. Κάθε διαφωνία μαζί του είναι ανούσια. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κλείσεις το στοματάκι σου και να ακούσεις. Στην σπάνια περίπτωση που τον πιάσεις κάπου αδιάβαστο, θα σου αλλάξει θέμα πριν προλάβεις να κλάσεις.
ασχολείται μόνο με ενδιαφέροντα πράγματα, και μόνο τα πράγματα με τα οποία ασχολείται είναι ενδιαφέροντα. Η πολεμική τέχνη που κάνει στο gym είναι αυτή με την οποία οι Ολύμπιοι νίκησαν τους Τιτάνες. Η σχολή/δουλεία του είναι η μοναδική με ενδιαφέρον και προοπτικές, κ.ο.κ.
πίνει σαμπούκα/τήλιο/σάκε, αλλά όχι επειδή του αρέσει, αλλά επειδή αυτό πίνουν οι ψαγμένοι. Το ουίσκι και η βότκα είναι για το λαουτζίκο.
πάνω απ' όλα, είναι το δώρο του Iluvatar στις γυναίκες του πλανήτη. Ξέρει ακριβώς πως να πλησιάσει και τι να πει σε μια γυναίκα. Αλλάζει τουλάχιστον τέσσερεις συντρόφους την εβδομάδα, ενώ θεωρεί μεγάλη αποτυχία την επιστροφή από το club χωρίς γυναικεία συντροφιά.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό του Έρικ βέβαια είναι ότι μπορεί μέσα σε χρόνο dt να μεγεθύνει τα γεννητικά σου όργανα κατά τάξεις μεγέθους (να στα κάνει τσουρέκια).

Λοιπόν, θυμήθηκες για ποιον μιλάω;

Αφιερώνω αυτό το τραγουδάκι στον Έρικ που είδα στις γιορτές, μετά από έξι χρόνια, και ελπίζω να ξαναδώ σε άλλα τόσα, ή και περισσότερα.

Γεια σου Λαέ μου!

Ακόμα εδώ (;)

2010-04-14T16:10:00.001+02:00

Γεια σου Λαέ μου!

Όπως ίσως έχεις καταλάβει, το μπλογκ που αγάπησες δεν τραβάει τώρα τελευταία, και δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Ενδιαφέρουσες (λέμε τώρα) ιδέες για ποστ μου έρχονται συνέχεια στο μυαλό. Πολλές από αυτές τις επεξεργάζομαι και σε "κείμενο" στο κεφάλι μου. Μια δυο έχω ξεκινήσει και να τις γράφω, αλλά πάντα καταλήγω με μηδέν εις το πηλίκο...

Μια εξήγηση που τείνω να υιοθετήσω είναι ότι για όλα φταίει η κακή κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η όραση μου, κάνοντας κουραστική κάθε ενασχόληση με κείμενο, αλλά σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα παραμένει.

Αλλά μην απελπίζεσαι Λαέ μου, το μπλογκ δεν κλείνει. Τι κι αν ανεβαίνει ένα ποστ το τρίμηνο - εμείς να 'μαστε καλά!

His Dark Materials / Βιβλιοκριτική

2010-02-08T17:54:00.004+02:00

Καλησπέρα Λαέ μου. Επανέρχομαι στην τριλογία, δυόμιση χρόνια μετά, για μια πιο σε βάθος παρουσίαση.

His Dark Materials ονομάζεται η τριλογία του Philip Pullman που αποτελείται από τα βιβλία Northern Lights (ή The Golden Compass στην Αμερική), The Subtle Knife και The Amber Spyglass. Οι αντίστοιχοι τίτλοι στα ελληνικά είναι Το Αστέρι του Βορρά, Ο Άρχοντας Των Δύο Κόσμων (έλεος...) και Το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο. Τα βιβλία κυκλοφόρησαν το 1995, 1997 και 2000 αντίστοιχα, ενώ το πρώτο από τα τρία μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2007 από την New Line Cinema, με σκοπό να γίνει κάτι σαν δεύτερος Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Τελικά η ταινία δεν έγινε η τεράστια επιτυχία που περίμενε η εταιρία και έτσι η μεταφορά των άλλων δυο βιβλίων στο μεγάλο πανί ακυρώθηκε. Τα βιβλία ανήκουν -κάπως παραπλανητικά- στην κατηγορία της παιδικής λογοτεχνίας, και έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία παγκοσμίως.

Η ιστορία ξεκινά σε ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο ζει η μικρή Λύρα Μπελάκουα. Σε αυτό το σύμπαν, οι άνθρωποι έχουν διπλή υπόσταση - Το πνεύμα τους δεν είναι κάτι άυλο, αλλά έχει υλική υπόσταση, με τη μορφή ενός ζώου, και ονομάζεται δαιμόνιο. Αυτό είναι ο φίλος και σύντροφος κάθε ανθρώπου, από τη μέρα που γεννιέται, μέχρι τη μέρα του θανάτου του. Σε αυτόν τον κόσμο η εκκλησία (χωρίς να αναφέρεται συγκεκριμένα ποια, αν θυμάμαι καλά) έχει σχεδόν τον απόλυτο έλεγχο - ακόμα και η επιστήμη ονομάζεται πρακτική θεολογία! Το ταξίδι της Λύρας ξεκινά όταν ο καλός της φίλος ο Ρότζερ πέφτει θύμα απαγωγής και αυτή ξεκινά να τον βρει. Στον δρόμο της θα συναντήσει πολλούς παράξενους φίλους και εχθρούς, και θα αρχίσει να μαθαίνει περισσότερα για την μυστηριώδη αόρατη σκόνη που δείχνει να προσκολλάται μόνο στα έλλογα όντα.

Στο δεύτερο βιβλίο γνωρίζουμε τον Γουίλ Πάρι, ένα παιδί από το δικό μας σύμπαν, στην ηλικία της Λύρας, ο οποίος ξαφνικά βρίσκεται κυνηγημένος, συναντιέται τυχαία με τη Λύρα, και εξίσου τυχαία έρχεται στην κατοχή του ένα πολύ παράξενο μαχαίρι, το οποίο του δίνει την δυνατότητα να ανοίγει παράθυρα ανάμεσα στους κόσμους. Ο Γουίλ θα ενώσει τις δυνάμεις του με της Λύρας για να την βοηθήσει, και παράλληλα θα προσπαθήσει να μάθει νέα για τον εξαφανισμένο πατέρα του. Στην πορεία τα παιδιά μαθαίνουν για έναν πόλεμο που μαίνεται ανάμεσα σε δυνάμεις από πολλούς κόσμους, στον οποίο οι συμμετέχοντες είναι χωρισμένοι στους υποστηρικτές της "Αρχής" (τις διάφορες εκκλησίες δηλαδή), και στους επαναστάτες που δεν αποδέχονται την κυριαρχία της εκκλησίας.

Στο τρίτο βιβλίο ο Pullman βάζει τη φαντασία του να οργιάσει, αφού το μεγαλύτερο μέρος του εξελίσσεται σε δυο κόσμους πολύ διαφορετικούς από το δικό μας. Ο Γουίλ και η Λύρα συνεχίζουν το ταξίδι τους μέσα από απίστευτους κινδύνους, μέχρι όλα τα ανοιχτά ερωτήματα που έχει αφήσει ο συγγραφέας να απαντηθούν - νομίζω πως δεν μπορώ να πω περισσότερα χωρίς να αποκαλύψω στοιχεία που θα είναι καλύτερα να ανακαλύψει ο αναγνώστης κατά την ανάγνωση του βιβλίου.

Δαιμόνια, μάγισσες, τσιγγάνοι, αρκούδες πολεμιστές, φαντάσματα, άγγελοι, λιλιπούτειοι κατάσκοποι, σκοτεινές οργανώσεις και φανατικοί δολοφόνοι είναι μερικά μόνο από όσα θα βρεθούν στον δρόμο των πρωταγωνιστών στην διάρκεια της τριλογίας - Η φαντασία του συγγραφέα δείχνει να μην έχει όρια...

Τα βιβλία τα διάβασα σχεδόν κατά λάθος. Είχε πάρει το μάτι μου κάπου μια πολύ καλή κριτική για το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο, έτσι όταν βρέθηκα σε ένα βιβλιοπωλείο και βρέθηκε μπροστά μου, το πήρα στα χέρια μου. Στο δρόμο προς το ταμείο ανακάλυψα ότι ήταν το τρίτο μιας τριλογίας, οπότε το άφησα πίσω, και πήρα το Αστέρι του Βορρά. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν πως πρόκειται για καθαρά παιδικό βιβλίο. Δεν είχε αυτό το έξυπνο χιούμορ που τραβάει έναν ενήλικα, όπως για παράδειγμα η σειρά του Βαρτιμαίου. Είχε απλά τη Λύρα, ένα ατίθασο πιτσιρίκι που έμπλεξε σε υποθέσεις που δεν καταλαβαίνει. Συνεχίζοντας όμως την ανάγνωση με τράβηξαν δυο πράγματα - το μυστήριο που υπάρχει στο παρασκήνιο, που σιγά σιγά αποκαλύπτεται, στη διάρκεια των τριών βιβλίων. και το πολύ όμορφο γράψιμο του Pullman αλλά και η πολύ καλή δουλειά του μεταφραστή.

Είπα στην αρχή πως το βιβλίο ανήκει παραπλανητικά στην κατηγορία της παιδικής λογοτεχνίας. Μπορεί το προφανές θέμα να είναι οι περιπέτειες δυο παιδιών στο όριο της εφηβείας, αλλά κατά την άποψη μου το πραγματικό θέμα είναι η διαμάχη της εκκλησίας με τους σκεπτόμενους ανθρώπους, αλλά και η άποψη που προσπαθεί να περάσει ο συγγραφέας για το πόσο επιζήμια και άχρηστη είναι η θρησκεία σε οποιεσδήποτε συνθήκες - πάντα όπως το κατάλαβα εγώ. Ανεξάρτητα με το ποια είναι η στάση του καθενός για τη θρησκεία, νομίζω πως δεν είναι σωστό ένα βιβλίο που απευθύνεται σε παιδία εφηβικής και προεφηβικής ηλικίας να προσπαθεί να περάσει την άποψη του συγγραφέα για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα, και μάλιστα με έναν κάπως υπόγειο τρόπο. Αν έχετε σκοπό να δωρίσετε τα βιβλία σε κάποιο παιδί, να είστε σίγουροι ότι οι δικοί του δεν θα έχουν αντίρρηση, αλλιώς μπορεί να έχετε προβλήματα! Σας προειδοποίησα...

Αν και βαδίζει σε ευαίσθητα μονοπάτια, νομίζω πως αξίζει να ασχοληθείς με την τριλογία του Pullman, εκτός κι αν από τα όσα διάβασες νοιώθεις πως θα προσβληθείς. Αν όχι, τότε μάλλον πρέπει να του ρίξεις μια ματιά!

Το Αστέρι του Βορρά 9/10
Το Κοφτερό Μαχαίρι 8/10
Το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο 8/10

The Forever War / Βιβλιοκριτική

2010-01-07T16:36:00.003+02:00

Το Forever War είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, γραμμένο από τον Joe Haldeman, το 1974. Από τα κλασσικά του είδους, το Forever War κέρδισε τόσο το βραβείο Hugo, όσο και το βραβείο Nebula.
Ο συγγραφέας με αφετηρία τις εμπειρίες του από τον πόλεμο του Βιετνάμ, περιέγραψε στο βιβλίο του τόσο την επίδραση που έχει στην ψυχή του στρατιώτη ένας πόλεμος μακριά από την πατρίδα του, όσο και το πως ο κόσμος αλλάζει και τον ξεπερνά, όσο αυτός είναι μακριά και υπερασπίζεται μια πατρίδα την οποία με δυσκολία αναγνωρίζει όταν τελικά επιστρέφει.
Αν και πολύ μεγάλο μέρος του βιβλίου αποτελούν λεπτομερείς περιγραφές από μάχες στις οποίες συμμετείχε ο πρωταγωνιστής, το βιβλίο είναι καθαρά αντιπολεμικό, και ο πρωταγωνιστής συμμετέχει στις μάχες καθαρά επειδή είναι αναγκασμένος.

Η ιστορία ξεκινά στο άμεσο μέλλον (για τον καιρό που γράφτηκε το βιβλίο), το 1996, όταν η ανθρωπότητα εμπλέκεται σε πόλεμο με τους αινιγματικούς Tauren, για τους οποίους δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα, παρά μόνο ότι ευθύνονται για την καταστροφή κάποιων αποικιακών αποστολών. Για την διεξαγωγή του πολέμου συγκροτείται ένας παγκόσμιος στρατιωτικός οργανισμός, η UNEF, η οποία προχωρά σε υποχρεωτική στρατολόγηση αποκλειστικά ατόμων με υψηλό δείκτη νοημοσύνης.

Το βιβλίο είναι η προσωπική ιστορία του William Mandella, ενός από την πρώτη φουρνιά στρατιωτών που στρατολογήθηκαν για να πολεμήσουν σε αυτή τη διαμάχη. Ο Mandella, εκτός από τις αντίξοες συνθήκες και τα πυρά των εχθρών, έχει να αντιμετωπίσει και τις αλλαγές που συμβαίνουν στη Γη όσο αυτός λείπει. Και οι αλλαγές αυτές είναι μεγάλες, αφού οι σχετικιστικές ταχύτητες που απαιτούνται για την κάλυψη των διαστρικών αποστάσεων έχουν σαν αποτέλεσμα την διαστολή του χρόνου για τους στρατιώτες, οι οποίοι επιστρέφοντας βλέπουν να έχουν περάσει δεκάδες ή και εκατοντάδες χρόνια μέχρι αυτοί να γυρίσουν στο "σπίτι" τους, ανάλογα με το πόσο μακριά τους είχε πάει η αποστολή τους.

Παρά το δυστοπικό μέλλον που προβλέπει ο Haldeman για την ανθρωπότητα, το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Η συνεχής αφήγηση από την οπτική γωνία του Mandella, σε βάζει στο ρόλο του, και σε κρατάει παγιδευμένο - στο τέλος γίνεσαι εσύ ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα, που πολεμά για να επιβιώσει, επειδή κάποιος άλλος αποφάσισε ότι έτσι πρέπει...

Ένα από τα κλασσικά βιβλία επιστημονικής φαντασίας, και όχι άδικα!

8/10

Η αλλαγή

2009-12-29T17:34:00.002+02:00

Αθήνα, καλοκαίρι του 372 π.Χ.

Ο Αρίσταρχος και η Αντιγόνη κάθονται αγκαλιασμένοι κάτω από την Ακρόπολη και κοιτάζουν τον ασυννέφιαστο ουρανό, χαζεύοντας τα αστέρια. Και ξαφνικά, χωρίς καμία προειδοποίηση, η Αντιγόνη γυρίζει στον Αρίσταρχο και του λέει

Χρόνια πολλά μωρό μου! Σήμερα κλείνουμε ένα μήνα σχέσης!

Ο Αρίσταρχος πανικοβάλλεται και σκέφτεται

Φτου ρε πούστη μου! Πάλι μαλακία έκανα... Και ήμουν σίγουρος ότι η επέτειος είναι αύριο! Γαμώτο...

Παίρνει λοιπόν ένα απολογητικό ύφος, και με χαμηλή φωνή της απαντά

Χρόνια πολλά μωρό μου! Ξέρεις, είχαμε πολλή δουλειά στο σιδεράδικο αυτή τη βδομάδα και ξεχάστηκα – ήμουν εντελώς σίγουρος ότι η επέτειος μας ήταν αύριο. Με συγχωρείς μωρό μου...

Κι ενώ ο Αρίσταρχος ακόμη προσπαθεί να καταλάβει πως τα έμπλεξε, ακούει την Αντιγόνη να απαντά

Μωρό μου δεν μπερδεύτηκες, πράγματι, αύριο είναι, αλλά, να – δες τον Αυγερινό, σηκώθηκε πάνω από το τρίτο κυπαρίσσι της Ακαδημίας! Άλλαξε η μέρα!

Με τον κρύο ιδρώτα που τον έλουσε επειδή νόμισε πως έκανε λάθος ακόμα νωπό πάνω του, ο Αρίσταρχος σηκώνεται πάνω και τη ρωτάει

Καλά, είσαι βλαμμένη;

Και φεύγει να κάνει μια βόλτα για να ηρεμήσει.

Αγαπητοί φίλοι, συγγενείς και συνάνθρωποι: Οι μέρες αλλάζουν το πρωί. Όχι στις 6 ή 7 το πρωί. Το πρωί. Θες όταν ξυπνήσεις; Θες όταν ξημερώσει; Δικό σου θέμα το αφήνω πάνω σου.

Το ότι η μέρα αλλάζει στις 12 είναι μια σύμβαση για να καλύψουμε μια ανάγκη που δημιουργήθηκε με την εφεύρεση του ρολογιού. Αν 12 παρά 1 είναι Τετάρτη βράδυ, τότε 12 και 1 πάλι Τετάρτη βράδυ είναι. Όχι Πέμπτη πρωί.

Και μπορεί να είναι λογικό να αλλάζουμε τη χρονιά στις 11.59 της 31ης Δεκεμβρίου, στο κάτω κάτω τη στιγμή γιορτάζεις, και αυτή είναι εξίσου καλή με τις άλλες, αλλά μη μου λες ότι πριν δυο λεπτά δεν είχα γενέθλια και τώρα έχω!

Φέτος είχα το προνόμιο να μου παίξουν το “Happy Birthday” δυο διαφορετικά μαγαζιά, σε δυο διαφορετικές μέρες, λόγω του μπερδέματος με την αλλαγή της μέρας, και αυτό ήταν το ερέθισμα γι' αυτή την ανάρτηση.

Γι' αυτό παιδιά, το νου σας! Οι μέρες ξεκινάνε το πρωί!

Χρόνια πολλά Λαέ μου! Με το καλό να μας έρθει η νέα χρονιά!

Συγκεντρώσου...

2009-11-24T11:40:00.004+02:00

Γεια σου Λαέ μου!

Ήρθε λοιπόν, μετά από μόνο δυόμιση μήνες αναμονή - τι 20 μέρες, τι 80. τέλος πάντων...
Οι πρώτες εντυπώσεις πάντως είναι άριστες - πού να τελειώσει και το στρώσιμο :)
Ελπίζω μόνο να αποδειχτεί πιο αξιόπιστο από τους τύπους που μου το πούλησαν.

El Bandoneon

2009-11-14T21:04:00.003+02:00

Bandoneon είναι ένα παραδοσιακό μουσικό όργανο που μοιάζει κάπως με ακορντεόν, και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Λατινική Αμερική. Bandoneon είναι επίσης και το όνομα του Αργεντίνικου εστιατορίου στην περιοχή του Μεταξουργείου, όπου και βρέθηκα χτες το βράδυ.

Το εστιατόριο αυτό λοιπόν είναι απλά καταπληκτικό. Τα τραπέζια είναι τοποθετημένα σε δυο σειρές γύρω από μια πίστα, στην οποία έβγαιναν ανά διαστήματα ένα ζεύγος χορευτών και ένα ντουέτο κιθάρα-φωνή. Οι χορευτές χόρευαν -τι άλλο;- ταγκό, ενώ η τραγουδίστρια και ο κιθαρίστας τραγουδούσαν αγαπημένα τραγούδια της Αργεντινής, υποθέτω δηλαδή πως ήταν τραγούδια της Αργεντινής, αφού τα ισπανικά μου είναι ανύπαρκτα και η κοπελιά είτε δεν ήξερε ελληνικά, είτε δεν ήθελε να τα μιλήσει.

Το ντεκόρ ήταν αψεγάδιαστο, σαν να έχει μεταφερθεί μαγικά από το Μπουένος Άιρες της δεκαετίας του '30. Τόσο η διακόσμηση, όσο και η ενδυμασίες του προσωπικού σου έδιναν αυτή την αίσθηση. Ακόμα και ο χαμηλός φωτισμός έδινε ακόμα μερικούς πόντους στην γοητεία του χώρου. Επίσης, πολύ μου άρεσε πως στον κατάλογο που δίνουν στις γυναίκες δεν αναγράφονταν οι τιμές κάτω από τα πιάτα! Νομίζω πως είναι πολύ έξυπνη ιδέα.

Και πάμε στο σημαντικό. Τι είναι ένα εστιατόριο χωρίς καλό φαγητό; Όπως είπα, το Bandoneon είναι Αργεντίνικο εστιατόριο, και αυτό σημαίνει, στο μυαλό μου τουλάχιστον, κρέας, και πολύ μάλιστα. Και μπορώ να πω ότι δεν απογοητεύτηκα. Πήραμε την ποικιλία κρεατικών, η οποία αποδείχτηκε εκτός από πολύ νόστιμη, ικανοποιητική και από πλευράς μεγέθους, ακόμα και για ένα άτομο στα κυβικά μου... Η σαλάτα πολύ νόστιμη, το κρασί (το οποίο διαλέξαμε στην τύχη :) πάρα πολύ καλό, αλλά το αποκορύφωμα ήρθε με το γλυκό. Το σουφλέ σοκολάτας ήταν απλά απίστευτο – αν φας εκεί Λαέ μου, μην τολμήσεις να μην πάρεις το σουφλέ!

Το σέρβις ήταν πολύ καλό, το προσωπικό πολύ ευγενικό και ευχάριστο, αλλά νομίζω πως δεν θα με χάλαγε αν δεν μας διέκοπταν κάθε δεκαπέντε λεπτά για να μας φέρουν ή να πάρουν κάτι.

Δυστυχώς, παρά την πολύ καλή εντύπωση που μου άφησε ο χώρος, δεν είναι για χόρταση... Αν Λαέ μου αποφασίσεις να δειπνήσεις εκεί, μην περιμένεις να σου κοστίσει λιγότερα από 55-60€ το άτομο, ενώ εύκολα μπορεί να πάει αρκετά παραπάνω.

Το site του εστιατορίου είναι εδώ.

Κυκλοφορούν ανάμεσα μας!

2009-11-06T15:01:00.003+02:00

Γεια σου Λαέ μου.

Λοιπόν, έχω μια πρόταση που θα γλυτώσει πολύ κόσμο από αχρείαστο εκνευρισμό. Η ιδέα μου έχει ως εξής:

Όταν εμπλακείς σε κάποιο ατύχημα και φταις, να είσαι υποχρεωμένος από το νόμο να επισκευάσεις τη ζημιά του οχήματος σου πριν σου επιτραπεί να το ξαναοδηγήσεις.

ΟΚ, το ξέρω ότι κάτι τέτοιο εκτός του ότι είναι πρακτικά αδύνατο, θα ήταν και άδικο για πάρα πολύ κόσμο. Από την άλλη όμως δεν θα είχαμε το φαινόμενο να έχει γεμίσει ο κόσμος με άσχετους οδηγούς που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι και κάνουν δηλώσεις στους διάφορους άτυχους που βρίσκονται στο διάβα τους. Ξέρω ότι όταν τρακάρεις και φταις αυξάνεται η δόση στην ασφάλεια, αλλά μάλλον δεν αυξάνεται αρκετά για να υπάρχουν όλοι αυτοί.

Αφορμή γι' αυτές μου τις σκέψεις είναι η κοπελιά που με χτύπησε προχτές, όταν ανέβαινα μια λεωφόρο και είδα από το παράθυρο μου ένα αυτοκίνητο να βγαίνει από το άνοιγμα στη νησίδα και να με εμβολίζει, περίπου όπως οι τορπίλες τα καράβια. Εγώ κατέληξα με δυο πόρτες μπασμένες μέσα (κέντρο με πέτυχε η άτιμη), και αυτή με στραβωμένο προφυλακτήρα και φτερό. Και το κερασάκι: Βγαίνοντας από τα αμάξια για να δούμε τη ζημιά, με ρωτάει “Τώρα ποιος έφταιγε;”. Έλα μου ντε…

Πριν προλάβεις να με κράξεις Λαέ μου, συμφωνώ μαζί σου, 100%. Άνθρωποι είμαστε, και λάθη γίνονται. Το πρόβλημα μου είναι πως το αυτοκίνητο της είχε χτυπήματα σε όλη το μπροστινό μέρος, γιατί όπως είπε "περιμένει να μαζευτούν για να πάει να το φτιάξει". Κατάλαβες;

Εν τω μεταξύ τώρα εγώ πρέπει να τρέχω σε συνεργεία, ασφάλειες και τροχαίες. Ευτυχώς έχει αργήσει να έρθει το καινούριο, αλλιώς δεν θα το είχα γλυτώσει το εγκεφαλικό...

40 Χρόνια Internet

2009-10-29T18:44:00.003+02:00

Λαέ μου, ορίστε η άχρηστη πληροφορία της ημέρας:

Σαν σήμερα, 29 Οκτωβρίου του 1969, οι δυο πρώτοι κόμβοι του τότε arpanet, δυο υπολογιστές στα πανεπιστήμια UCLA και Stanford κατάφεραν να ανταλλάξουν δεδομένα μέσω δικτύου. Και κάπου εκεί ξεκίνησαν όλα!

Χρόνια πολλά λοιπόν!

Enjoy...

(Το skynet να πλησιάζει άραγε;)

Και εις άλφα με υγεία...

2009-10-16T16:55:00.001+02:00

Στο αυτοκίνητο προτιμώ να ακούω ραδιόφωνο, αλλά και γενικότερα για την ενημέρωση μου, πάλι ραδιόφωνο επιλέγω. Τα μικρά δελτία των 10 λεπτών φιλτράρουν αρκετά καλά όλες τις λάιφ-στάιλ αηδίες.

Τα τελευταία χρόνια είμαι σχεδόν αποκλειστικά ακροατής του ALPHA 9.89. Ή μάλλον ήμουν...

Ανακοινώθηκε χτες ότι οι ιδιοκτήτες της εφημερίδας "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" αγόρασαν το 50% του σταθμού. Ο σταθμός θα μετονομαστεί σε "ΘΕΜΑ FM" και θα γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στο πρόγραμμα, με πιο αξιοπρόσεκτη την έναρξη εκπομπών από τους Τζίμη Πανούση, Θέμο Αναστασιάδη, αλλά και Ευγενία (του Άδωνη βεβαίως βεβαίως) Μανωλίδου.

Μήπως είμαι γκαντέμης τελικά; Μόλις την Τρίτη εκθείαζα σε μια συζήτηση το ραδιόφωνο του ALPHA για την ποιότητα της ενημέρωσης που παρέχει, και την Πέμπτη - τσουπ - σκάει η ανακοίνωση....

Προσπαθώ να είμαι αντικειμενικός, και από δευτέρα θα συνεχίσω να ακούω το σταθμό για να δω πως θα εξελιχθεί, αλλά δεν είμαι αισιόδοξος. Στο κάτω κάτω, το ΘΕΜΑ είναι η εφημερίδα που ανήγαγε σε τέχνη την αύξηση της κυκλοφορίας με τη χρήση δώρων και προσφορών, και δεν ξέρω τι αποτέλεσμα θα έχει αυτή η φιλοσοφία στο καλύτερο (κατά την άποψη μου πάντα) ενημερωτικό ραδιόφωνο της πόλης.

Πάντως, ακούγοντας χτες το πρωί, τόσο το Βερύκιο και το Σταυρόπουλο, όσο και τον Παπαπαναγιώτου, δεν άκουσα την παραμικρή αναφορά στην υπόθεση του κομιστή και των σκουπιδοσακούλων, παρά μόνο εκκλήσεις στους ακροατές να μην προδικάσουν τίποτα, και υπομονή για να δούμε το νέο προφίλ του σταθμού. Ρε παιδιά, εντάξει τόση φασαρία κάνατε τότε για την ιστορία αυτή. Τώρα ένα σχόλιο δεν θα ταίραζε;

Από Δευτέρα βλέπουμε...

Tau Zero / Βιβλιοκριτκή

2009-10-06T17:25:00.003+02:00

Το Tau Zero (Ταυ Μηδέν) είναι ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας του 1970, γραμμένο από τον Poul Anderson. Σε αυτό ο συγγραφέας παίρνει την κλασσική ιστορία των ναυαγών που βρίσκονται απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά με μια πολύ ιδιαίτερη παραλλαγή...

Ο Anderson μας μεταφέρει σε ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα έχει αρχίσει να εξερευνεί και να αποικίζει γειτονικά αστρικά συστήματα, χρησιμοποιώντας πλοία που βασίζονται στη μηχανή Bussard. Το μεγάλο πλεονέκτημα της μηχανής αυτής είναι ότι συλλέγει καύσιμο από το διάστημα, και έτσι θεωρητικά δεν υπάρχει όριο στο πόσο μακριά ή πόσο γρήγορα (δηλαδή πόσο κοντά στην ταχύτητα του φωτός) μπορεί να πάει ένα πλοίο που την χρησιμοποιεί.

Ένα από αυτά τα πλοία είναι και το Leonora Christine με το οποίο μια ομάδα 50 ανθρώπων ξεκινά για ένα ταξίδι, το τέλος του οποίου ελπίζουν ότι θα τους φέρει σε μια καινούρια πατρίδα. Λόγω των σχετικιστικών φαινομένων που εμφανίζονται σε αυτές τις ταχύτητες, το ταξίδι θα διαρκέσει 5 χρόνια για τους επιβάτες του Leonora Christine, αλλά στην γη θα έχουν περάσει 33 χρόνια όταν το πλοίο θα φτάνει στον προορισμό του.

Το πλήρωμα λοιπόν έχει ουσιαστικά ξεκινήσει για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή - ακόμα κι αν όταν φτάσουν αποφασίσουν να γυρίσουν πίσω, θα βρουν έναν κόσμο που έχει "πηδήξει" 70 χρόνια στο μέλλον, στον οποίο όλοι οι φίλοι και συγγενείς τους θα έχουν πεθάνει, κι αν ζουν, σίγουρα θα τους έχουν ξεχάσει.

Όμως ακόμα κι αν καταφέρουν να εγκατασταθούν στο νέο τους σπίτι, η επικοινωνία με την παλιά τους πατρίδα θα είναι καθαρά συμβολική, αφού τα μηνύματα από και προς τη γη θα κάνουν 33 χρόνια για να φτάσουν.

Κι εδώ ο συγγραφέας βάζει μια ακόμα παράμετρο...

Στα μισά περίπου του ταξιδιού, όταν το Leonora Christine ταξιδεύει με ένα σεβαστό ποσοστό της ταχύτητας του φωτός, ένα ατύχημα στερεί από το πλήρωμα την δυνατότητα να επιβραδύνει το σκάφος. Και ακόμα χειρότερα, επειδή πάντα η μηχανή πρέπει να είναι σε λειτουργία για να τροφοδοτεί τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που προστατεύουν τους επιβάτες από τα σωματίδια και την κοσμική ακτινοβολία που σε αυτές τις ταχύτητες είναι θανατηφόρα, το Leonora Christine είναι καταδικασμένο να επιταχύνει συνεχώς.

Ταυ (τ) είναι ο παράγοντας που δείχνει πόσο συστέλλεται ο χώρος και ο χρόνος για ένα κινούμενο αντικείμενο. Σε κατάσταση ηρεμίας η τιμή του είναι ίση με τη μονάδα, και όσο το αντικείμενο πλησιάζει την ταχύτητα του φωτός, τόσο το ταυ τείνει ασυμπτωτικά προς το μηδέν.

Όσο λοιπόν το πλοίο επιταχύνει και το ταυ του τείνει προς το μηδέν (εξ ου και το όνομα του βιβλίου), τόσο γρηγορότερα περνούν και τα χρόνια έξω από αυτό. Το βιβλίο ασχολείται με το πως από τη μια πλευρά οι επιβάτες του προσπαθούν να βρουν τρόπο να διορθώσουν την βλάβη και να επιβραδύνουν, και από την άλλη πως αντιμετωπίζουν ψυχολογικά το ότι όσο περνά ο καιρός, στην γη περνούν αιώνες, χιλιετίες, εκατομμύρια χρόνια, με αποτέλεσμα ακόμα και αν ποτέ καταφέρουν να σταματήσουν, να είναι πιθανότατα οι τελευταίοι άνθρωποι του σύμπαντος...

Διαβάζοντας το βιβλίο είχα την εντύπωση πως διάβαζα μια διατριβή ενός αστροφυσικού, με μεταπτυχιακό στην ανθρωπολογία. Αν και διαβάζεται ευχάριστα, νομίζω αυτό μάλλον οφείλεται στην αρκετά πρωτότυπη ιδέα του Anderson. Κοιτώντας βέβαια τώρα προς τα πίσω. δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα μπορούσε να ήταν κάτι παραπάνω. Αξίζει πάντως να σημειώσω πως οι μηχανές Bussard θεωρούνται ως κάτι εφικτό από την σημερινή επιστήμη, ή τουλάχιστον κάτι όχι εντελώς αδύνατο.

6/10

acer laptops

2009-10-04T23:14:00.004+02:00

Ο αδερφός μου πήρε το acer laptop του τον Γενάρη του 2008. Ψήθηκε πριν το καλοκαίρι.

Ο ξάδερφος μου πήρε το acer laptop του το Μάρτη του 2008. Ψήθηκε την προηγούμενη βδομάδα

Εγώ πήρα το acer laptop μου τον Μάη του 2008. Μήπως ήρθε η ώρα για back-up;

Ναι καλά...

2009-10-04T22:23:00.000+02:00

Γεια σου Λαέ μου!

Εκλογές ήταν και πάει!

Πραγματικά πίστευα ότι αυτή τη φορά κάτι μπορεί να άλλαζε. Λίγο το κλίμα των δυο τελευταίων ετών που έδειχνε πτώση και των δυο μεγάλων κομμάτων, λίγο η ηλίθια ελπίδα μου ότι οι νέοι άνθρωποι θα είναι καλύτεροι από τους παλιούς - πίστευα...

Ναι καλά...

Τι είδαμε; περίπου 80% στα δύο μεγάλα κόμματα – τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα,,,

Και δεν είναι αυτό το χειρότερο. Το χειρότερο είναι οι νέοι άνθρωποι που βλέπω γύρω μου, εικοσάρηδες και τριαντάρηδες, να ψηφίζουν εκεί που έχουν την υποχρέωση, ή εκεί που ελπίζουν να αποκτήσουν την υποχρέωση...

Τώρα ελπίζω μόνο ο Γιωργάκης να αποδειχτεί Γιώργαρος και να κάνει την έκπληξη.

04/10/09

2009-10-02T16:35:00.002+02:00

Λαέ μου καλησπέρα,

Είχα σκοπό να σου γράψω ένα κείμενο σχετικά με την αξία της ψήφου, για να προσπαθήσω να σε πείσω πως δεν κάνει να την σπαταλάς, αλλά δεν έχω την διάθεση - Παρασκευή απόγευμα βλέπεις. Έτσι κι αλλιώς στα 'χουν πει κι άλλοι...

Θα στο ζητήσω λοιπόν σαν χάρη. Αν μπορείς, πετάξου την Κυριακή να ψηφίσεις. Θυμίσου: μπορείς να κάνεις τη διαφορά. Κάθε ψήφος μετράει.

Αυτά...

Η Όπερα της Πεντάρας

2009-09-01T14:43:00.002+02:00

Γεια σου λαέ μου!

Χτες βρέθηκα στο Αττικό Άλσος για να παρακολουθήσω την Όπερα της Πεντάρας. Δεν είχα ξαναδεί μιούζικαλ, παρά μόνο σε ταινίες, στο σινεμά και την τηλεόραση, αλλά ποτέ στο θέατρο, οπότε όπως είναι φυσικό, είχα μια περιέργεια για το πως θα είναι. (Άραγε πονάει πάντα η πρώτη φορά, όπως λέει το άσμα;)

Φτάσαμε αργοπορημένοι, κατά τις 9.20. Η παράσταση δεν είχε ξεκινήσει, αφού ψιχάλιζε ακόμα μετά την απογευματινή μπόρα, και για μια στιγμή φοβήθηκα ότι μπορεί να ακυρωνόταν, αλλά τελικά 20 λεπτά αργότερα τα φώτα έσβησαν και βγήκε ο αφηγητής.

Δυστυχώς καθόμασταν αρκετά μακριά από τη σκηνή και σε συνδυασμό με τα καταπληκτικά μου μάτια, δεν έβλεπα πολύ καλά (αλλά τουλάχιστον άκουγα...). Για παράδειγμα, την ουλή στο πρόσωπο του Μάινα την είδα τώρα για πρώτη φορά, που έψαχνα να βρω μια εικόνα για να βάλω στο ποστ. Κωλοκατάσταση…

Πρωταγωνιστές ήταν η Καρυοφιλλιά Καραμπέτη, ο Στέλλιος Μάινας, η Ρένια Λουιζίδου και ο Μάνος Βακούσης, αλλά πιστεύω πως την παράσταση κλέβει ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης με τον κάπως σουρεάλ ρόλο του αφηγητή. Ιδιαίτερη στιγμή, για μένα τουλάχιστον, ήταν το τραγούδι της πόρνης Τζένυ (Καραμπέτη) με το μαύρο καράβι – ανατρίχιασα! (άσχετο: μου έφερε στο μυαλό το tales of the black freighter, μέσα από τους watchmen…)

Όπως είπα δεν έχω ξαναδεί ζωντανά κάτι αντίστοιχο για να μπορώ να κάνω συγκρίσεις, αλλά μου φάνηκε αρκετά καλοστημένο και διασκεδαστικό. Από την άλλη βέβαια η ιστορία ήταν κάπως αδιάφορη, ενώ δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα το νόημα του φινάλε. Γενικά πάντως μου άρεσε, και αυτό είναι που μετράει. Λες να γίνω θεατρόφιλος στα γεράματα;

-Edit- Με μια γρήγορη βόλτα στο νετ ανακάλυψα ότι υπάρχει πολύς κόσμος που χαρακτηρίζει την παράσταση από κακή ως τραγική. Τελικά σιγουρεύτηκα ότι δεν ξέρω από θέατρο...

The Demolished Man / Βιβλιοκριτική

2009-07-27T19:06:00.002+03:00

Το Demolished Man είναι μια ιστορία του Alfred Bester. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1952 και ήταν το βιβλίο που κέρδισε το πρώτο βραβείο Hugo, το 1953.

Βρισκόμαστε στον 24ο αιώνα. Ο άνθρωπος έχει κατακτήσει το ηλιακό σύστημα, έχοντας αποικίες σε πολλούς πλανήτες, φεγγάρια και αστεροειδείς. Παράλληλα, έχει εμφανιστεί το επόμενο στάδιο στην ανθρώπινη εξέλιξη, με τη μορφή των Esprers, οι οποίοι διαθέτουν τηλεπαθητικές ικανότητες.

Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι ο Ben Reich, ένας ζάμπλουτος επιχειρηματίας, ηγέτης μιας από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του ηλιακού συστήματος, η οποία όμως βρίσκεται σε κίνδυνο, και ο Lincoln Powell, ο Esper γενικός επιθεωρητής της αστυνομίας.

Ο Ben Reich θέλει να βγάλει από τη μέση τον κύριο επιχειρηματικό του αντίπαλο, ώστε να σώσει την εταιρία του και μετά αναπόφευκτα να κυριαρχήσει σε όλο το ηλιακό σύστημα. Έχει όμως ένα πρόβλημα: Σε μια κοινωνία όπου οι διάσπαρτοι τηλεπαθητικοί μπορούν να αισθανθούν την ψυχική διαταραχή ενός ανθρώπου που ετοιμάζεται να κάνει ένα προμελετημένο έγκλημα, όλα αυτά τα εγκλήματα προλαμβάνονται, με αποτέλεσμα οι μόνοι φόνοι που γίνονται πλέον να είναι εν βρασμώ ψυχής. Και όταν τελικά θα τα καταφέρει, πως θα μπορέσει να ξεφύγει από τον φοβερό τηλεπαθητικό αστυνομικό που θα προσπαθήσει να αποδείξει την ενοχή του;

Η πλοκή του είναι αρκετά απλή, με μια μικρή έκπληξη στο φινάλε, ενώ τα ευρήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι τραβηγμένα, αλλά μάλλον αποδεκτά για την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο. Οι δυο κεντρικοί ήρωες σκιαγραφούνται με λεπτομέρεια και βάθος, αλλά οι υπόλοιποι περνούν μάλλον αδιάφορα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος που καταγράφει ο συγγραφέας τις τηλεπαθητικές συζητήσεις, αν και τα συγκεκριμένα κομμάτια μου φάνηκαν κάπως δύσκολα στην ανάγνωση.

Γενικά το βιβλίο δεν ήταν κάτι το καταπληκτικό, αλλά ούτε και κάτι κακό. Δεν θα το έβαζα πάντως ψηλά στον κατάλογο με τις προτάσεις μου...

6/10

The Man in the High Castle / Βιβλιοκριτική

2009-06-24T18:45:00.002+03:00

Ο άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο είναι ένα βιβλίο του Phillip Dick, ενός από του πιο σημαντικούς συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας. Εκδόθηκε το μακρινό 1962, και την επόμενη χρονιά κέρδισε το βραβείο Hugo για καλύτερο μυθιστόρημα. Θεωρείται ως ένα από τα κλασσικά στην κατηγορία εναλλακτικής πραγματικότητας, και ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία του συγγραφέα.

Το βιβλίο περιγράφει έναν διαφορετικό κόσμο, στον οποίο οι δυνάμεις του Άξονα κέρδισαν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και έτσι η Ιαπωνία και η Γερμανία ουσιαστικά έχουν μοιράσει τον πλανήτη μεταξύ τους. Η Ιαπωνικές περιοχές βρίσκονται υπό ένα καθεστώς ήρεμης αφομοίωσης, υπό την Ιαπωνική πάντα κυριαρχία. Αντίθετα, οι περιοχές που ελέγχονται από τους ναζί, βρίσκονται υπό συνεχή καταστροφή, διαμόρφωση και ανοικοδόμηση, ενώ οι ναζί έχουν ξεκινήσει και την εξερεύνηση του διαστήματος.

Η υπόθεση εξελίσσεται στις Δυτικές ΗΠΑ, οι οποίες βρίσκονται υπό Ιαπωνικό έλεγχο. Υπάρχουν αρκετοί πρωταγωνιστές, τους οποίους ο συγγραφέας αναλαμβάνει να μας παρουσιάσει όσο καλύτερα, και σε όσο μεγαλύτερο βάθος γίνεται. Την πλοκή αποτελούν παράλληλες ιστορίες, που συνδέονται χαλαρά μεταξύ τους μέσω των πρωταγωνιστών τους, μέσω του Ι-Τσινγκ, αλλά και μέσω ενός βιβλίου.
Το Ι-Τσινγκ είναι μια αρχαία Κινεζική μέθοδος μαντικής την οποία έχουν διαδώσει οι Ιάπωνες - μια μέθοδος που χρησιμοποιούν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι στις υπό Ιαπωνικό έλεγχο περιοχές. Διακρίνεται για την ακρίβεια των χρησμών που προσφέρει, αρκεί κάποιος να μπει στον κόπο να το συμβουλευτεί.
Το βιβλίο το έχει γράψει ένας Αμερικάνος, και περιγράφει έναν κόσμο στον οποίο τελικά οι σύμμαχοι ήταν αυτοί που κερδίσαν τον πόλεμο. Είναι απαγορευμένο στις ναζιστικές περιοχές, ενώ ο συγγραφέας δηλώνει μάλιστα ότι οποιοσδήποτε νοιώθει ότι προσβάλλεται από αυτά που γράφει, μπορεί να προσπαθήσει να τον βρει στο ψηλό του κάστρο όπου βρίσκεται οχυρωμένος.

Διαβάζοντας το βιβλίο έχεις την αίσθηση ότι δεν σου μεταφέρει μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, παρά μόνο μια ματιά σε αυτή την εναλλακτική πραγματικότητα, σαν μέσα από ένα παράθυρο που ανοίγει στην αρχή του βιβλίου, και στο τέλος περιμένεις να κλείσει. Πραγματικά, όσο πλησίαζα προς το τέλος και έβλεπα τις σελίδες να τελειώνουν, χωρίς να βλέπω την υπόθεση να καταλήγει κάπου, δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα έκλεινε η ιστορία. Το φινάλε όμως είναι αρκετά παράξενο, και εντελώς απροσδόκητο, κατά την ταπεινή μου άποψη, και μπορώ να πω μου άρεσε πάρα πολύ, με αποτέλεσμα να αφήσω το βιβλίο με μια πολύ καλή αίσθηση.

Κλασικό βιβλίο, μικρό και πολύ καλό. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

9/10

4x2

2009-06-04T10:17:00.004+03:00

Λαέ μου σε χαιρετώ.

Όπως είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεις, το αγαπημένο σου ιστολόγιο σήμερα κλείνει δυο χρόνια παρουσίας στο ιντερνέτ! Για τον εορτασμό της επετείου δέχομαι δώρα και ευχές, αλλά κατά βάση δώρα.

Κάνοντας μια ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε, μπορώ να πω ότι έριξα πολύ τον πήχη για τις αναρτήσεις μου. Πολύ γκρίνια, πολλά μικρά και τεμπέλικα ποστ, πολύ βαρεμάρα... Υπόσχομαι όμως για την επόμενη χρονιά να βελτιωθώ, και ελπίζω να ξαναφέρω την ποιότητα του blog στα γνωστά δυσθεώρητα ύψη που έχεις συνηθίσει. (Έτσι κι αλλιώς οι υποσχέσεις είναι τζάμπα...)

Γενικά πάντως η χρονιά πήγε πολύ καλά για μένα, και δεν ξέρω γιατί αυτό δεν βγήκε στα ποστ μου. Μάλλον επειδή είμαι αμετανόητος γκρινιάρης. Εσείς οι υπόλοιποι γκρινιάρηδες είστε απλές οδοντόκρεμες.

Πολύ καλή χρονιά. Χωρίς πλάκα! Πέρασα το τελευταίο μάθημα (μόνο η διπλωματική έμεινε), ενώ μπήκες κι εσύ στη ζωή μου! Αυτά είναι... μαγεία...

Τέλος πάντων, πάρε ένα ανέκδοτο για να μη φύγεις από εδώ χωρίς να έχεις κερδίσει κάτι! Είναι ένα φοβερό ανέκδοτο που το λέω στους συναδέλφους και μου πετάνε πράγματα! Για να μη λες ότι το τέσσερα δεν φροντίζει για σένα...

Ήταν μια φορά ένας πλαστικός χειρούργος,
και μετά ήρθε ένας ξύλινος...

Αν έχεις κάτι κακό να πεις για το ανέκδοτο, κράτα το σχόλιο για τον εαυτό σου. Αν ξέρεις κανένα αντίστοιχο ανέκδοτο, πες το μου για να το λέω κι αυτό στους συναδέλφους και να γελάω με την έκφρασή τους!

Άντε, χρόνια μου πολλά!

Υ.Γ. Όποιος έπιασε το λογοπαίγνιο στο κείμενο κερδίζει λουκούμι!

6 και σήμερα

2009-06-01T16:25:00.002+03:00

Λαέ μου καλησπέρα, καλή βδομάδα και καλό μήνα.

Δεν θα σε απασχολήσω πολύ. Θέλω μόνο ένα πράγμα να σου ζητήσω: Αν την Κυριακή είσαι κοντά στο τόπο που ψηφίζεις, τότε κάνε έναν κόπο και πήγαινε να κάνεις το καθήκον σου. Δεν ξέρω τι ψηφίζεις, και δε με νοιάζει. Απλά, αν μπορείς, πήγαινε να ψηφίσεις.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, κι εγώ αν είχα τα εκλογικά μου δικαιώματα στον Πειραιά, σιγά μην έχανα το τριήμερο για να κάτσω να ψηφίσω στις ευρωεκλογές (οι εθνικές είναι άλλη υπόθεση). Αυτό ζητάω κι από σένα - αν είσαι σε απόσταση βολής, κάνε το καθήκον σου.

Απλά σκέψου ότι η αποχή δεν σημαίνει διαμαρτυρία.
Η αποχή σημαίνει "Κάντε ότι καταλαβαίνετε – εμένα δε με νοιάζει".
Η διαμαρτυρία εκφράζεται με την ψήφο.
Χαμένη ψήφος είναι μόνο αυτή που δεν πέφτει στην κάλπη.

Αυτά
Γεια σου λαέ μου!

Enderverse - συνέχεια (βιβλιοκριτική)

2009-05-25T15:48:00.010+03:00

Αγαπητέ αναγνώστη γεια σου! Θυμάσαι που σου είχα μιλήσει για το Ender's Game; Ε λοιπόν, το βιβλίο το ακολούθησαν μια σειρά άλλα που εξελίσσονται στο ίδιο "σύμπαν", και πρόσφατα ασχολήθηκα με κάποια από αυτά. Συγκεκριμένα, το "Speaker for the Dead", το "Xenocide" και το "Children of the Mind"

Βρισκόμαστε περίπου 3000 χρόνια μετά το τέλος του πρώτου βιβλίου. Ο άνθρωπος έχει εξαπλωθεί στο διάστημα, αλλά πουθενά δεν έχει συναντήσει νοήμονα ζωή. Επιπλέον, ο Ender Wiggin θεωρείται μια σκοτεινή φιγούρα στην ανθρώπινη ιστορία, αφού αυτός εξόντωσε τα buggers - τη μοναδική νοήμονα ζωή που συνάντησε ποτέ ο άνθρωπος. Ο ίδιος ο Ender, κινούμενος ανώνυμα διαρκώς από κόσμο σε κόσμο, συνοδευόμενος από την αδερφή του Valentine, είναι ακόμα ζωντανός λόγω της σχετικιστικής διαστολής του χρόνου όταν ταξιδεύει(στο enderverse δεν υπάρχει hyperspace :-).

Speaker for the Dead
Ο Ender ταξιδεύει στη Lusitania, μια αποικία καθολικών, όπου επιτέλους ανακαλύφθηκε εξωγήινη νοημοσύνη, οι Pequeninos. Μαζί του έχει το κουκούλι της τελευταίας hive queen, η οποία μπορεί να επαναφέρει την φυλή των buggers, και την Jane, ένα A.I. που μόνο αυτός γνωρίζει ότι υπάρχει. Το σκηνικό συμπληρώνει ο ιός descolada, ο οποίος είναι θανατηφόρος για τους ανθρώπους, προσαρμόζεται με μεγάλη ευκολία σε ότι θεραπεία κατασκευάζουν οι άποικοι, συμπεριφέρεται σχεδόν σαν να διαθέτει νοημοσύνη, και είναι ο λόγος που η αποικία βρίσκεται σε μόνιμη καραντίνα.
Στο βιβλίο πιστεύω πως ο συγγραφέας προσπαθεί να κάνει ένα πείραμα σκέψης, σχετικά με το πόσο εύκολο είναι να συνυπάρξουν διαφορετικοί πολιτισμοί χωρίς να υπάρχουν παρεξηγήσεις και διαμάχες. Γενικά η όλη ιστορία που έχει φτιάξει με την descolada και τους Pequeninos μοιάζει να είναι αλλού γι' αλλού (αν το διαβάσεις πιστεύω πως θα συμφωνήσεις μαζί μου), και μπορώ να πω πως το βιβλίο δεν μου πολυάρεσε – αν και οι κριτικοί διαφωνούν μαζί μου, αφού το βιβλίο κέρδισε τόσο το βραβείο Hugo, όσο και το βραβείο Nebula. Σε κάθε περίπτωση έστρωσε το δρόμο για το πολύ καλό Xenocide.

Xenocide
Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Ender και η Valentine έχουν εγκατασταθεί στη Lusitania, και οι τρεις φυλές, άνθρωποι, Buggers και Pequeninos αναπτύσσονται ειρηνικά, ώσπου το Starways Congress - η κυβέρνηση των ανθρώπων - φοβούμενη ότι αν κάποια από τις φυλές σπάσει την καραντίνα θα εξαπλώσει την τρομακτική descolada, αποφασίζει να στείλει έναν στόλο για να καταστρέψει τη Lusitania. Ο Ender ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για νια καταφέρει να σταματήσει το στόλο, να ηρεμήσει τις αυξανόμενες εντάσεις ανάμεσα στις τρεις φυλές και να βοηθήσει να βρεθεί το αντίδοτο για τη descolada, και όλα αυτά χωρίς ποτέ να φύγει από τη Lusitania. Η ιστορία δεν τελειώνει με το τέλος του βιβλίου, αλλά φτάνει σε ένα ικανοποιητικό κλείσιμο. Νομίζω πως το Xenocide είναι το καλύτερο από τα τρία βιβλία αυτής της σειράς.

Children of the Mind
Εδώ συνεχίζεται και κλείνει η ιστορία που άνοιξε με το Xenocide, αλλά ο συγγραφέας μάλλον έχει ξεφύγει. Ήδη από το προηγούμενο βιβλίο η ιστορία παίζει στα όρια του μεταφυσικού, αλλά εδώ απλά φεύγει από κάθε μέτρο και έλεγχο. Νομίζω πως απλά το όλο concept αποδείχτηκε πολύ μεγάλο για τον Card. Σε κάθε περίπτωση, κλείνει όλες τις εκκρεμότητες που είχαν μείνει ανοιχτές, με την εξαίρεση της descolada, την εξήγηση για την οποία μας έχει υποσχεθεί σε επερχόμενο sequel...

Speaker for the Dead 5/10
Xenocide 8/10
Children of the Mind 4/10

Σχετικό comic strip από το xkcd :)

Είναι ωραία...

2009-05-14T14:23:00.005+03:00

...να ξυπνάς το πρωί και το όνειρο να είναι ακόμη εκεί.

Είμαι σε πολύ καλή φάση αυτόν τον καιρό, και μάλλον γι'αυτό έχω γειώσει και το μπλογκ, κι εσένα λαέ μου. Πάντως αναρωτιέμαι ποιο θα είναι το τίμημα... τα πάντα συγκλίνουν προς την κατάσταση ισορροπίας... τόση ευτυχία δεν μπορεί να πάει ατιμώρητη... από την άλλη βέβαια έχω την αίσθηση ότι η ισορροπία μου χρωστάει... είδωμεν...

Στιγμές...

2009-04-20T12:23:00.001+02:00

Δεν είναι κάποιες στιγμές που απλά εύχεσαι να είχες το τηλεκοντρόλ μαζί σου για να πατήσεις το pause;

Μαγεία!

:D

Man quetë i lambë eldaiva?

2009-04-09T18:27:00.002+02:00

Εγώ σου το ’πα ότι είμαι περίεργος, αλλά συνεχίζεις να έρχεσαι…

Εσύ μιλάς την γλώσσα των ξωτικών;

Όχι;

Θες να μάθεις;

Πήγαινε στο Ardalambion και δεν θα χάσεις!

Δυστυχώς ο άνθρωπος που το συντηρεί προσθέτει πλέον υλικό πολύ σπάνια, αλλά έχει ότι χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις, και πολλά περισσότερα. Υπάρχουν αναφορές στις περισσότερες γλώσσες που ομιλούνται στη Μέση Γη, ενώ ειδικά για την Quenya έχει αναλυμένα κείμενα του Τόλκιν, μεταφράσεις κειμένων στην Quenya, και πάνω απ’ όλα, ένα ολόκληρο σετ 20 μαθημάτων για να μάθεις να μιλάς την γλώσσα των ξωτικών όσο καλύτερα γίνεται, σύμφωνα με τις σημειώσεις που έχει αφήσει ο Τολκιν.

Λες να μετράει και στο βιογραφικό;

Η προσπάθεια μου να μάθω Quenya ήταν μακράν το πιο ενδιαφέρον χόμπι που είχα ποτέ. Κάποια στιγμή το άφησα, αλλά θέλω πολύ να το ξαναπιάσω. Τότε εφηύρα και το elleran για nickname μου στο net!

Αν σου κίνησα έστω και λίγο το ενδιαφέρον, ρίξε μια ματιά, δυο λεπτά θα σου πάρει μόνο!

Αυτά για σήμερα…

Ταλέντο

2009-04-03T11:39:00.001+02:00

Αποφασίζεις επιτέλους να πυροβολήσεις, και καθώς πας να τραβήξεις το όπλο, πυροβολείς το πόδι σου. Έλεος...

Εναλλακτική λύση 3

2009-04-01T21:08:00.004+02:00

Αγαπητέ, και πάνω απ' όλα τυχερέ αναγνώστη, πρωταπριλιά σήμερα, και το αγαπημένο σου ιστολόγιο (blog) θα σου μάθει για μια από τις πιο πετυχημένες πρωταπριλιάτικες φάρσες του αιώνα που πέρασε.

Τη δεκαετία του '70 έπαιζε στην αγγλική τηλεόραση μια πολύ πετυχημένη εκπομπή επιστημονικού περιεχομένου, η “science report”. Εκτός από πετυχημένη, η εκπομπή ήταν και αξιόπιστη φίλε αναγνώστη, οπότε μην πάει το μυαλό σου σε περιπτώσεις τύπου brainiac και άλλες τέτοιες πίπες.

Η εκπομπή αυτή λοιπόν, προέβαλλε ένα επεισόδιο με τίτλο “εναλλακτική λύση 3/Alternative 3”. Το επεισόδιο ξεκινά, λέγοντας πως αρχικός στόχος της εκπομπής ήταν να ερευνήσει το brain-drain της Βρετανίας, δηλαδή την φυγή των μεγάλων μυαλών της χώρας για να δουλέψουν στο εξωτερικό. Στην πορεία όμως της “έρευνας”, οι συντελεστές της εκπομπής “ανακάλυψαν” ότι αυτό δεν γίνεται μόνο στην Βρετανία. Τα μεγάλα μυαλά εξαφανίζονται απ' όλη την υφήλιο, και κανένας δεν ξέρει που πάνε. Και εκεί αρχίζει το πανηγύρι. Απόπειρες δολοφονίας, απόρρητες βιντεοταινίες που βγαίνουν στο φως, κλειστά στόματα και δεν συμμαζεύεται...

Η έρευνα τελικά αποκαλύπτει το εξής: η γη είναι καταδικασμένη σε θάνατο από τον υπερπληθυσμό, την εξάντληση των φυσικών πόρων κλπ. Στο παρασκήνιο λοιπόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, οργανώνουν την μετανάστευση της αφρόκρεμας του ανθρώπινου γένους στον πλανήτη Άρη, ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωση του είδους. Στις αποδείξεις συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων η συγκλονιστική ομολογία ενός Αμερικανού αστροναύτη, αλλά και ένα άκρως απόρρητο βίντεο από μια προσεδάφιση αποστολής στον Άρη, χρόνια πριν την “υποτιθέμενη” πρώτη επίσκεψη μας στη Σελήνη.

Λόγω αλλαγών στο πρόγραμμα του καναλιού, η εκπομπή δεν βγήκε στον αέρα την πρωταπριλιά όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά μήνες μετά, με αποτέλεσμα σχεδόν κανείς να μην καταλάβει ότι ήταν φάρσα, αν και στους τίτλους τέλους υπήρχε το cast με τους ηθοποιούς που συμμετείχαν και ημερομηνία παραγωγής 1η Απρίλη. Η alternative 3 έγινε από τότε το απόλυτο conspiracy theory. Τα τηλέφωνα του καναλιού έσπασαν κυριολεκτικά από πανικόβλητους τηλεθεατές και αν και οι παραγωγοί δήλωσαν αργότερα ότι πρόκειται για φάρσα, υπήρξαν και αυτοί που δεν πείστηκαν, αλλά είναι σίγουροι πως αυτή η δήλωση είναι αποτέλεσμα εκβιασμού. Τι να πει κανείς...

Συμπέρασμα; Λατρεμένε αναγνώστη, αν θες να κάνεις μια πετυχημένη πρωταπριλιάτικη φάρσα, ο καλύτερος τρόπος είναι να μην την κάνεις την 1η του Απρίλη!

Σε αφήνω με το βίντεο από την προσεδάφιση στον Άρη.

Battlestar Galactica

2009-03-26T19:18:00.007+02:00

Προβλήθηκε στην Αμερική το τελευταίο επεισόδιο του καινούριου Battlestar Galactica, κλείνοντας τον κύκλο για μια σειρά που σίγουρα άφησε το σημάδι της στο χώρο του sci-fi. Δυστυχώς το φινάλε, χωρίς να είναι κατά την άποψη μου κακό, ήταν κατώτερο του αναμενομένου, τόσο για μένα, όσο και για τους περισσότερους φίλους της σειράς, όπως προκύπτει από τα διάφορα φόρουμ που έτυχε να δω. Οι παραγωγοί αν και είχαν χρόνια για να δουλέψουν την κατάληξη της σειράς, έχοντας δηλώσει από την αρχή ότι θα διαρκέσει τέσσερεις σαιζόν, έδωσαν ένα κάπως υποτονικό τέλος, με αρκετές αναπάντητες ερωτήσεις και μερικές "εύκολες" απαντήσεις.

Αυτό βέβαια δεν αλλάζει το πόσο καταπληκτική ήταν η σειρά τα πέντε χρόνια που κράτησε η προβολή της, κυρίως λόγω των χαρακτήρων που απεικόνιζε αλλά και των θεμάτων που άγγιζε. Ειδικά για τους χαρακτήρες, για μένα ξεχώρισαν δυο: Ο Edward James Olmos που έπαιζε τον Bill Adama έδειχνε να ζει κάθε επεισόδιο, ενώ ο James Callis έκανε έναν τόσο σιχαμερό Gaius Baltar που δεν μπορείς παρά να του δώσεις συγχαρητήρια.

Τώρα που τελείωσε, σου προτείνω να την κατεβάσεις και να την δεις, αφού στην ελληνική τηλεόραση δεν την κόβω να παίζει στον αιώνα τον άπαντα. Αν δεν κάνω λάθος το star έχει παίξει δυο-τρεις φορές τον πιλότο, αλλά μέχρι εκεί.

Εν αναμονή του Caprica τώρα…

100

2009-03-25T01:24:00.002+02:00

Αγαπητέ αναγνώστη καλησπέρα.

Αυτό είναι το εκατοστό ποστ του τέσσερα, σύμφωνα με τον blogger. Βέβαια, αν τα μετρήσεις ένα-ένα θα τα βγάλεις 99. Το γιατί θα σου το αφήσω για άσκηση...

Ήθελα/περίμενα το εκατοστό μου ποστ να είναι πανηγυρικό, αλλά επειδή αρκετά πια με τις αυταπάτες, άστο... Αν υπάρξει λόγος για πανηγυρισμό, θα το κάνω όταν έρθει η ώρα, κι ας μην είναι σε τόσο “στρογγυλό” ποστ.

Σαν εναλλακτική περίπτωση, είχα σκοπό να αναλύσω μερικά στατιστικά για το τέσσερα. Αλλά δεν πάει στο διάολο, θα το κάνω αργότερα. Δεν είναι και τόσο ενδιαφέροντα έτσι κι αλλιώς.

Πριν καμιά δεκαριά χρόνια ευχόμουν την ενσωμάτωση τεχνολογίας αλκοτέστ στα μέσα που παρέχουν διαύλους ηλεκτρονικής επικοινωνίας όπως sms, email κλπ. Η ευχή μου δεν εισακούσθη από τους αρμοδίους, οπότε να 'μαστε εδώ. Το εκατοστό ποστ λοιπόν είναι ποστ αυτογνωσίας.

Σε γενικές γραμμές τα έχω καλά με μένα. Αν με ξέρεις ίσως να σου φανεί παράξενο, αλλά δεν έχει σημασία. Εγώ κι ο εαυτός μου την παλεύουμε μαζί. Υπάρχουν όμως δυο πράγματα πάνω μου που αν μπορούσα να τα αλλάξω, θα το έκανα χτες.

Καταρχάς σκέφτομαι πολύ. Υπερβολικά. Ψάχνω για “κρυφά” νοήματα, πάντα και παντού. Υπεραναλύω τις καταστάσεις, με μόνο “κέρδος” να έχω πάντα αμφιβολίες για τα πάντα.

Δεν είναι πάντα, είναι πουλί... (όποιος το βρει κερδίζει λουκούμι)

Κατά δεύτερον, πιστεύω στη λογική περαίωση των πραγμάτων. Όπως τώρα. Εγώ θέλω, εσύ δείχνεις να θέλεις, το αποτέλεσμα είναι λογικό και αναπόφευκτο (στο μυαλό μου – εκεί κολλάνε τα περί πανηγυρισμών και αυταπατών). Έλα όμως που τα πράγματα δεν πάνε πάντα (ποτέ) όπως (πιστεύω ότι) πρέπει να πάνε... και βρίσκομαι εκνευρισμένος και ανήμπορος να αντιδράσω γιατί ο κόσμος δεν δουλεύει όπως τον φαντάζομαι... Κωλοκατάσταση...

Μάλλον πρέπει να αρχίσω τα ναρκωτικά μπας και κάψω κανένα εγκεφαλικό κύτταρο και γλιτώσω, αφού εκτεταμένες κλινικές έρευνες έδειξαν ότι το αλκοόλ δεν επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα σε αυτή την κατεύθυνση.

Έτσι ήμουν πάντα γαμώτο. Αν κάτι φαίνεται λογικό στο μυαλό μου, τότε απλά περιμένω να συμβεί. Δεν το κυνηγάω, δεν προσπαθώ παραπάνω. Σκατά...

Αγαπητέ αναγνώστη, με συγχωρείς που σου τα έπρηξα πάλι... επιφυλάσσομαι να μην το ξανακάνω για τουλάχιστον δυο βδομάδες. Μέχρι τότε, keep your fingers crossed για μένα, που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικανοί.

Καληνύχτα...

The Bartimaeus Trilogy / Βιβλιοκριτική

2009-03-13T18:28:00.004+02:00

Η τριλογία του Βαρτιμαίου αποτελείται από τα βιβλία "Το φυλαχτό της Σαμαρκάνδης", "Το μάτι του Γκόλεμ" και την "Πύλη του Πτολεμαίου". Συγγραφέας είναι ο Jonathan Stroud, και αν δεν κάνω λάθος στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

Βρισκόμαστε στο Λονδίνο της σύγχρονης εποχής, με μια μικρή διαφορά. Η άρχουσα τάξη είναι αυτή των μάγων, η οποίοι έχουν την δυνατότητα να καλούν από το "άλλο μέρος" πνεύματα για να κάνουν τα θελήματα τους, κρατώντας έτσι υποταγμένους τους απλούς πολίτες.

Ο πρώτος ήρωας που γνωρίζουμε είναι ο Ναθάνιελ, ένας μαθητευόμενος μάγος, με αυταπάτες μεγαλείου και αψεγάδιαστη ηθική (όπως το βλέπει αυτός τουλάχιστον). Δεύτερο γνωρίζουμε το Βαρτιμαίο, ένα τζίνι που φέρνει στην υπηρεσία του ο Ναθάνιελ, κρυφά από τον δάσκαλό του, για να τον βοηθήσει στο σχέδιο που έχει καταστρώσει για να εκδικηθεί κάποιον άλλο μάγο που τον ταπείνωσε. Και κάπου εκεί ξεκινάει η πλάκα...

Αξίζει να ασχοληθείς με τα βιβλία, ακόμα κι αν δεν σου αρέσει η λογοτεχνία φαντασίας, μόνο και μόνο για τις ατάκες του Βαρτιμαίου. Αυτό δεν είναι ένα τζίνι σαν όλα τα άλλα... Είναι αλαζόνας, αντιδραστικός, δεν διαθέτει καμία εκτίμηση για το ανθρώπινο είδος, και πάνω απ’ όλα έχει βιτριολικό χιούμορ. Πραγματικά οι διάλογοι και οι μονόλογοι του τζίνι είναι από τα πιο αστεία κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ. Πολύ σπάνια γελάω δυνατά με κάτι που διαβάζω, αλλά με το Βαρτιμαίο το γέλιο μου βγαίνει αβίαστα.

Μέσα από τα τρία βιβλία βλέπουμε την εξέλιξη του Ναθάνιελ και την σχέση του με τον Βαρτιμαίο, ενώ στο δεύτερο βιβλίο εισάγεται ένας ακόμη κεντρικός ήρωας τον οποίο δεν θα αποκαλύψω εδώ. Οι τρεις ιστορίες είναι αυτοτελείς μεν, αλλά σχηματίζουν μια μεγαλύτερη, με αρχή, μέση και τέλος.

Νομίζω πως γενικά η σειρά χαρακτηρίζεται σαν παιδική λογοτεχνία, αλλά θα διαφωνήσω: το χιούμορ του Βαρτιμαίου είναι για όλες τις ηλικίες. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.

The Amulet of Samarkand 9/10
The Golem's Eye 8/10
Ptolemy's Gate 9/10

Hyperion, The Fall of Hyperion / Βιβλιοκριτική

2009-03-10T23:01:00.002+02:00

Hyperion και The Fall of Hyperion είναι τα δυο πρώτα βιβλία της σειράς Hyperion Cantos του Dan Simmons (τα άλλα δυο είναι τα Endymion και The Rise of Endymion). Το πρώτο βιβλίο κέρδισε το βραβείο Hugo, ενώ το δεύτερο ήταν υποψήφιο για τα βραβεία Hugo και Nebula. Ο λόγος που γράφω και για τα δυο βιβλία μαζί, στο ίδιο post είναι επειδή ουσιαστικά λένε την ίδια ιστορία χωρισμένη σε δυο μέρη.

Βρισκόμαστε κάπου 800 χρόνια στο μέλλον. Η ανθρωπότητα έχει προοδεύσει σημαντικά τεχνολογικά και έχει εξαπλωθεί στο διάστημα, ενώ έχει στη διάθεση της καλούδια όπως οι farcasters, που επιτρέπουν την άμεση επικοινωνία και συγκοινωνία ανάμεσα στους περισσότερους ανθρώπινους κόσμους. Σε αυτό το σκηνικό, εκτός από την Ηγεμονία, δηλαδή την ανθρώπινη κυβέρνηση, υπάρχουν άλλες δυο παρατάξεις:

το Technocore, το οποίο είναι ουσιαστικά το έθνος των A.I. που αποσκίρτησε και ανεξαρτητοποιήθηκε από τους ανθρώπους, και τώρα έχει ρόλο συμμάχου και συμβούλου για την Ηγεμονία.
τους Ousters, μια φυλή ανθρώπων που εγκατέλειψε την Ηγεμονία και ζει πάνω σε τεχνητές αποικίες στον κενό χώρο του διαστήματος, και η οποία έχει βρεθεί στο παρελθόν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ηγεμονία

Τώρα, ο ολοκληρωτικός πόλεμος ανάμεσα στην Ηγεμονία και τους Ousters δείχνει να πλησιάζει, και μια ομάδα επτά προσκυνητών αποστέλλεται στον Υπερίωνα, με σκοπό που αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από την αφήγηση. Ο Υπερίων είναι ο κόσμος που στεγάζει τους Time Tombs, ένα σύνολο από κτίρια αγνώστου προελεύσεως και κατασκευής, τα οποία αψηφούν τους φυσικούς νόμους και δείχνουν να κινούνται αντίστροφα στο χρόνο, ενώ σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο στεγάζουν το Shrike, μια μεσσιανική φιγούρα τρόμου και τιμωρίας.

Το πρώτο βιβλίο εξελίσσεται πάνω στον Υπερίωνα, και στο ταξίδι των προσκυνητών προς την κοιλάδα των Τάφων, κατά τη διάρκεια του οποίου όλοι οι προσκυνητές με την σειρά τους παραθέτουν την προσωπική τους ιστορία που τους ώθησε στο προσκύνημα. Στο δεύτερο βιβλίο η πλοκή γενικεύεται και βλέπουμε τις εξελίξεις τόσο στον Υπερίωνα, όσο και στον πόλεμο που σταδιακά ξεσπάει.

Το πρώτο βιβλίο πραγματικά με κούρασε, αν και η αίσθηση που μου άφησε ήταν πολύ ευχάριστη. Η ιστορία κάθε προσκυνητή είναι και ένα κεφάλαιο του βιβλίου, και έχει μήκος δεκάδων σελίδων, και αυτή τη δομή την βρήκα κουραστική και δύσκολη. Οι ιστορίες των προσκυνητών είναι πολύ ενδιαφέρουσες και όμορφες, ενώ κυμαίνονται σε ύφος από τραγικό δράμα έως cyber-pank περιπέτεια α-λα-Gibson.

Το δεύτερο βιβλίο κυριολεκτικά το “κατάπια”, θέλοντας να δω πως θα καταλήξει η υπόθεση, και ο συγγραφέας με βοήθησε, αφού η πλοκή κυλάει γοργά προς το δραματικό φινάλε.

Όπως είναι φυσικό υπάρχουν πολλαπλές τεχνολογικές αναφορές σε φουτουριστικές τεχνολογίες, οι οποίες δεν έχουν σκοπό να εντυπωσιάσουν, όπως νόμισα στην αρχή, αλλά είναι απαραίτητες για την εξέλιξη της πλοκής, ενώ υπάρχει και το στοιχείο του μεταφυσικού.

Το αρνητικό για μένα ήταν αφενός μεν η δομή του πρώτου βιβλίου, αφετέρου δε η παράλληλη αφήγηση πολλών υπό-πλοκών στο δεύτερο βιβλίο με αποτέλεσμα σε σημεία να νομίσω ότι δεν μπορώ να παρακολουθήσω τι γίνεται.

Τελειώνοντας πάντως το δεύτερο βιβλίο, ήμουν σίγουρος ότι άξιζε το χρόνο που αφιέρωσα. Αν σου αρέσει η επιστημονική φαντασία, τότε αυτά τα βιβλία πρέπει να τα προσέξεις!

Hyperion 8/10
The Fall of Hyperion 8/10

Από σκοτάδι σε σκοτάδι...

2009-03-04T23:14:00.003+02:00

κάποια νύχτα θα 'ρθεις
με της νιότης τα δώρα
μ' ένα βλέμμα σου μόνο
θα γείρεις κοντά μου
θα 'ναι η αγάπη παιδί
που το τρόμαξε η μπόρα
και ορμάει να κρυφτεί
στη ζεστή αγκαλιά μου

:D

2009-03-03T01:04:00.004+02:00

Πολύ ωραίο τριήμερο!

Υπάρχει βέβαια το -όχι και τόσο απίθανο- ενδεχόμενο άλλα να έβλεπα και άλλα να καταλάβαινα, αλλά δεν έχει σημασία, πέρασα πολύ όμορφα!

Γεια σου λαέ μου!!! :D

Time for Nerds!

2009-02-14T13:17:00.003+02:00

Λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα ήταν η ευκαιρία σου να επιβεβαιώσεις στον εαυτό σου και τους φίλους σου ότι είσαι πραγματικός nerd, και όχι ένας ακόμα nerd-wannabe.

Είναι πολύ πιθανό ότι χτες θα μπήκες κάποια στιγμή στο Google. Πρόσεξες τι εικόνα είχε; Στην παραθέτω στο πλάι. Τι να σημαίνει άραγε;

Άκου για να μαθαίνεις:
Στα unix-οειδή, αλλά και σε πολλά άλλα λειτουργικά συστήματα (όχι, δεν υπάρχουν μόνο τα windows), ο χρόνος εσωτερικά απεικονίζεται σαν “αριθμός δευτερολέπτων από τα μεσάνυχτα της 1ης Ιανουαρίου 1970 (UTC)”. Η συγκεκριμένη στιγμή στο χρόνο λέγεται και Unix Epoch.

Ο υπολογιστής, γνωρίζοντας την χρονική απόσταση από το Unix Epoch, και αφού του παρασχεθούν πληροφορίες για time-zone και leap seconds που μπαινοβγαίνουν κατά καιρούς στην ώρα UTC, μπορεί να σου δώσει την ημερομηνία σε human-readable μορφή. Η ώρα αυτή τη στιγμή που γράφω είναι 1234608648 σε Unix time.

Βλέπεις που το πάω;

Πριν από μερικές ώρες, για την ακρίβεια στην 1:31:30 το πρωί, η Unix Τime ήταν ακριβώς 1234567890 δευτερόλεπτα, και nerds ανά τον κόσμο οργάνωσαν πάρτυ για να γιορτάσουν το γεγονός! Τέτοια πάρτυ έχουν γίνει και στο παρελθόν για αντίστοιχες ημερομηνίες, όπως για παράδειγμα την ώρα 1000000000 (Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2001 04:46:40), ή την ώρα 1111111111 (Παρασκευή 18 Μαρτίου 2005 03:58:31).

Έτσι όπως το κόβω, το επόμενο πάρτυ θα είναι την ώρα 1300000000 (13 Μαρτίου του 2011) ή την ώρα 1333333333 (2 Απριλίου του 2012). Προλαβαίνεις να ετοιμαστείς;;;

Nerd Power!

Συντρίμ Τιμ

2009-02-08T00:53:00.005+02:00

Με τα -άντα να πλησιάζουν με γοργούς ρυθμούς πήρα την πρωτοβουλία να οργανώσω εβδομαδιαία συνάντηση για άθληση.

Μετά από εκτεταμένες επαφές και συνομιλίες, κατάφερα να μαζέψω άλλους δυο και κατεβήκαμε στο ΣΕΦ για να παίξουμε μπάσκετ. Ο ένας βέβαια ήλπιζε να αρχίσει να βρέχει για να πάμε για καφέ, αλλά ο καιρός δεν του έκανε το χατήρι...

Φτάσαμε, βρήκαμε ελεύθερη μια μπασκέτα (χμμ, αυτή η λέξη γραμμένη μοιάζει πολύ άθλια), και απλώσαμε τα ταλέντα μας στο παρκέ (τσιμέντο): Δυο δισκοκοίλες, δυόμιση μπάκες, δυο ζευγάρια πνευμόνια γεμάτα πίσσα, ένας κερατόκωνος, δυο βαρβάτες και μια απλή μυωπία, καθώς και μια αραίωση του τριχωτού της κεφαλής. Και όλα αυτά μοιρασμένα σε τρεις ανθρώπους!

Στην αρχή παίξαμε μπάσκετ-subbuteo, αυτό που κάθεσαι ακίνητος, κι αν έρθει η μπάλα προς το μέρος σου τη μαζεύεις και ρίχνεις. Μετά ξεκινήσαμε τα μονά. Χρειάστηκαν μόνο έξι (!!) προσπάθειες ώστε να μπουν δυο βολές, για δούμε ποιοι θα παίξουν πρώτοι. Μετά παίξαμε δυο παιχνίδια με κάτι άλλους (ένα οχτάχρονο με τον πατέρα και το θείο του) που μας έκαναν αλοιφή για την ξηροδερμία, και μετά παίξαμε άλλο ένα μονό, σε χαλαρούς πάντα ρυθμούς (περπατώντας).

Συνολικά παίξαμε γύρω στη μιάμιση ώρα. Καλά είναι πιστεύω για πρώτη φορά μετά από πολύ, πολύ καιρό. Και δεν πάθαμε και τίποτα ιδιαίτερο, εκτός από μια μικρή δυσκολία στο περπάτημα, που είχε σαν αποτέλεσμα να χρειαστούμε πέντε λεπτά για να διανύσουμε τα 100 μέτρα μέχρι το ΝΑΙ για να ποιούμε καφέ. Βέβαια σε μια προσγείωση από ριμπάουντ τα χρειάστηκα, όταν ένοιωσα τους σπονδύλους μου να συμπιέζονται, αλλά βρήκα τη λύση: δεν ξαναπήδηξα για ριμπάουντ.

Το πείραμα κρίθηκε επιτυχές, και το ραντεβού ανανεώθηκε για την επόμενη εβδομάδα, με μεγαλύτερη ελπίζω συμμετοχή.

Και ένα τραγουδάκι για μας που προλάβαμε το '87

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ

2009-01-31T22:19:00.005+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα καταπληκτικό μαγαζί στην Καστέλλα...

Σου θυμίζει κάτι αυτή η κάρτα;

Κάθε φορά που έφευγα από το Διαχρονικό, συνήθως κομμάτια, έπαιρνα και μερικές κάρτες μέσα από το ποτήρι που ήταν ακουμπισμένο στο τραπεζάκι στην κορυφή της σκάλας. Ήταν κάτι σαν εθιμοτυπική διαδικασία. Πρέπει να είχα μαζέψει αρκετές δεκάδες, ίσως εκατοντάδες. Τώρα έχω μόνο μια που ανακάλυψα πρόσφατα, η οποία επέζησε μόνο και μόνο επειδή την είχα για σελιδοδείκτη σε ένα βιβλίο που ποτέ δεν τέλειωσα.

Είχαμε ταυτιστεί με αυτόν τον χώρο. Δεν έχω συμπαθήσει άλλο μαγαζί όσο αυτό. Ροκιές και μεταλιές όλο το βράδυ και δίπλα σου μαλιάδες να χτυπιούνται. Κλάσεις ανώτερο από το “αποστειρωμένο” Λα Ρόκα απέναντι. Τι κι αν πρέπει να έχεις το Θεό μπάρμπα για να παρκάρεις Σάββατο βράδυ στην Καστέλλα; Εμείς εκεί, μόνιμοι.

Και κάποια στιγμή κατέβηκε στο ισόγειο, έβαλε πολλά τραπέζια, χαμήλωσε την ένταση της μουσικής και γέμισε ζευγαράκια. Εκεί αραιώσαμε...

Πριν τρία χρόνια περίπου βγήκαμε με ένα φίλο για ποτό και είπαμε να πάμε από εκεί να θυμηθούμε τα παλιά – είχαμε να πάμε άλλα δυο-τρία χρόνια πριν από τότε. Όταν φτάσαμε βρήκαμε το μαγαζί κλειστό και σφραγισμένο. Υποθέτω πως δεν έχει ξανανοίξει. Κρίμα...

Φάρσα: Η λύση για τους τηλεπωλητές

2009-01-22T22:34:00.003+02:00

Έχεις βαρεθεί να σε παίρνουν κάθε λίγο και λιγάκι στο τηλέφωνο και να προσπαθούν να σου πουλήσουν πιστωτικές κάρτες, προγράμματα σε σπα και διάφορα άλλα καλούδια; Κάνε ότι έκανε ο απίστευτος τύπος στο βίντεο!

Ατομικό Σχολικό Πρωτάθλημα Σκάκι Αττικής 2009

2009-01-20T17:04:00.004+02:00

Τον επόμενο μήνα ξεκινά η προκριματική φάση για το Ατομικό Σχολικό Πρωτάθλημα Σκάκι Αττικής 2009. Αν έχετε παιδάκια, αδερφάκια, ανιψάκια, κλπ. και τους αρέσει το σκάκι, ρίξτε μια ματιά.
Θα γίνουν πέντε προκριματικά πρωταθλήματα για τις διαφορετικές περιφέρειες της Αττικής. Πιο συγκεκριμένα

ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Σάββατο 21 Φεβρουαρίου, Χαϊδάρι
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Σάββατο 21 Φεβρουαρίου, Κυψέλη
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ - Σάββατο 7 Μαρτίου, Πειραιάς
ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ - Σάββατο 7 Μαρτίου, Καλλιθέα
ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ - Σάββατο 7 Μαρτίου, Καλλιθέα

Οι αγώνες γίνονται σε σχολικά συγκροτήματα, ώρα προσέλευσης είναι μέχρι τις 9 το πρωί, και συνήθως οι αγώνες κρατούν το πολύ μέχρι τις 3-4 το απόγευμα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πέντε αγώνες, και στην επόμενη φάση προκρίνονται το 10% τον συμμετεχόντων ενώ από κάθε κατηγορία προκρίνονται τουλάχιστον δυο κορίτσια (ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων). Ακόμα, θα δωθούν μετάλλια στους τρεις πρώτους νικητές και τις τρεις πρώτες νικήτριες κάθε κατηγορίας. Οι κατηγορίες είναι κάθε τάξη από νηπιαγωγείο μέχρι Γ' γυμνασίου και μια κατηγορία για το Λύκειο.

Η τελική φάση θα διεξαχθεί την Κυριακή 15 Μαρτίου στην Πεύκη.

Η προκήρυξη των αγώνων είναι εδώ.

Αν έρθετε στο προκριματικό του Πειραιά, κάπου θα με πετύχετε και μένα!

Ακτή Πειραιώς – Γίναμε Θέαμα

2009-01-18T01:07:00.006+02:00

Πήγα χτες να δω την συγκεκριμένη παράσταση και μπορώ να πω ότι η εμπειρία χωρίζεται εύκολα σε δυο μέρη.

Καταρχάς το πρώτο και σημαντικότερο, η παράσταση.
Ο Ζουγανέλης είναι όλα τα λεφτά! Ο τύπος είναι μεγάλος καλλιτέχνης – προσκυνώ. Μπουλάς και Παπακωνσταντίνου ήταν πολύ καλοί, ο Θηβαίος ήταν μάλλον αδιάφορος, ενώ ο Καλυβάτσης είχε πολύ μικρή συμμετοχή, αφού συμμετείχε μόνο στα χιουμοριστικά σκετς. Το όλο σύνολο πάντως ήταν πολύ καλό. Μόνο αρνητικό ότι δυστυχώς ο Θηβαίος, χωρίς να είναι κακός, “έριχνε” το κοινό με τα τραγούδια του. Το πρόγραμμα ξεκίνησε κατά τις 11, όταν τραγούδησαν από ένα τραγούδι μερικά από τα μέλη της ορχήστρας, και αν θυμάμαι καλά τελείωσε κάπου μετά τις τρεις. Που και που κατέβαινε ένα πανί και προβάλλονταν κάποια μαγνητοσκοπημένα σκετς (τα οποία δεν είδα – βλέπε παρακάτω) βασισμένα όλα, νομίζω, στην ιστορία με το Βατοπέδι. Έχει πολλά τραγούδια, πολύ γέλιο, αλληλεπίδραση με το κοινό, και αρκετό χαβαλε. Περνάς καλά. Στο τέλος μάλιστα έχει μάλιστα και λαϊκά, μεταξύ άλλων. Πήγαινε για να δεις έναν άλλον Παπακωνσταντίνου. Δεν λέω περισσότερα... Αν θες, υπάρχει πιο λεπτομερής περιγραφή εδώ.
Γενικά ήταν πολύ καλό αποτέλεσμα. Αξίζει να το δεις.

Πάμε τώρα και στο μαγαζί.
Πριν ξεκινήσω έριξα μια ματιά νετ, δεν βρήκα πολλές αναφορές, αλλά οι δυο-τρεις που βρήκα δεν έλεγαν και τα καλύτερα για το μαγαζί, οπότε ξεκίνησα μάλλον αρνητικά προδιατεθειμένος. Στο τηλέφωνο μας είχαν πει να πάμε μέχρι τις 9.30 για να μην χάσουμε την κράτηση, αλλά δεν μας είπαν ότι οι πόρτες θα άνοιγαν 9.20, με αποτέλεσμα να περιμένουμε απ' έξω εκατό άνθρωποι λες και μοιράζουν τζάμπα τυρόπιτες. Μικρό το κακό πάντως.
Μπαίνοντας μέσα ξεκινά η απάτη. Τα τραπέζια δεν ήταν προκαθορισμένα, αλλά υπήρχε μόνο λίστα με ονόματα και μεγέθη τραπεζιών. Η ανάθεση γινόταν επί τόπου, και κατά διαβολική σύμπτωση πρώτα γέμιζε ο εξώστης όπου από τα περισσότερα τραπέζια βλέπεις-δε βλέπεις προς τη σκηνή. Πάνω έβαλαν κι εμάς, καθώς και την παρέα δυο συναδέλφων που έτυχε να είναι κι αυτοί εκεί την ίδια νύχτα. Όταν αυτοί, παρέα επτά ατόμων, ρώτησαν αν υπάρχει κανένα καλύτερο τραπέζι τους ζήτησαν στην ψύχρα ένα πενηντάρι, γιατί “τέτοια ώρα που να το βρεις το τραπέζι”. Τελικά το πενηντάρι έπεσε, και το τραπέζι βρέθηκε.
Τα σημεία ενδιαφέροντος είναι τρία. Η σκηνή, όπου παίζει το stand-up comedy και τα τραγούδια, το πανί για τα βίντεο, και μια σκηνή πάνω από την ορχήστρα, στην οποίο έπαιξαν κάποια θεατρικοποιημένα ανέκδοτα. Το τραπέζι μου, αν και ήταν στην πλατεία (αφου ενωθήκαμε με μια άλλη παρέα και δεν χωράγαμε πλέον πάνω), ήταν στην ίδια ευθεία με την ορχήστρα, οπότε έχασα τα βίντεο και τα ανέκδοτα. Αν ήμουν στο εξώστη δεν θα έβλεπα την σκηνή, καλά μου'κατσε. Γενικά ήμασταν στριμωγμένοι, αλλά όχι πάρα πολύ. Δεν μπορείς να πεις ότι ήμασταν άνετοι στο τραπέζι, αλλά έχω βρεθεί και σε πολύ χειρότερες καταστάσεις.
Ως εδώ καλά. Το απαράδεκτο της βραδιάς ήταν το service. Το μπουκάλι ουίσκι (170 ευρώ παρακαλώ. Δηλαδή στο Ρέμο πόσο έχει;) συνοδευόταν από κάτι φρούτα. (μισό πορτοκάλι, μισό μήλο, εν τρίτο μπανάνα, 6 ρόγες σταφύλι, και 3 φέτες από κάτι πράσινο (ακτινίδιο; δεν τα ξέρω). Έλεος ρε φίλε, φέρε κανένα φιστίκι, πόσο πιο ακριβά είναι δηλαδή; Πάμε και στην αριθμητική τώρα. 10 άτομα, πόσα μπουκάλια πρέπει να πάρουν; 2 ή 3; Ε, στην ακτή Πειραιώς έχουν βρει τη λύση. Αφού έχουμε πιει τα δυο μπουκάλια, κι ενώ η ώρα ήταν κάπου δυο, έρχεται το γκαρσόνι με ένα μπουκάλι ουίσκι, και μας λέει ότι πρέπει να πιούμε το μισό! Μάλιστα, όταν ήρθε να τον πληρώσουμε, το εξέτασε για να δει αν έλειπε παραπάνω, και μετά το εξαφάνισε! Τραγικό! Ρε παιδιά, κανένα μαγαζί που να μην βλέπει τους πελάτες σαν πορτοφόλια με πόδια, δεν υπάρχει;

-Edit- Έμαθα νωρίτερα ότι η τακτική του μισού μπουκαλιού παίζει σε πολλά μαγαζιά. Εξακολουθεί να μου φαίνεται τραγικό...

Αν θες να πας, και όπως είπα το show αξίζει, το μαγαζί είναι πίσω από το Praktiker στην Πειραιώς, στο ύψος της Χαμοστέρνας. Κόστος ανά άτομο 42,5Ε (45Ε αν πάρεις special) αυστηρά. Τσιμπημένο θα έλεγα. Είσοδος με ποτό 20Ε. Το δεύτερο ποτό δεν ξέρω πόσο έχει, αλλά δεν θα εκπλαγώ αν έχει άλλα τόσα.

Σημείωση: Δώσε προσοχή στην κοπέλα με το βιολί :)

ПЯОТАСИ

2009-01-16T19:57:00.004+02:00

Λοιπόν σύντροφοι, βρήκα τη λύση για όλα μας τα προβλήματα! Έκατσα και συλλογίστηκα όλες τις συζητήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς με συγγενείς και φίλους, νέους και γέρους, σχετικά με τις εργασιακές προοπτικές σε αυτή τη χώρα, και κατέληξα στο αναπόφευκτο συμπέρασμα: Η Ελλάδα μας χρειάζεται αλλαγή πολιτεύματος.
Σοβαρά.
Τι θέλουν οι γονείς για τα παιδιά τους; Μια θέση σε ένα υπουργείο, μια γραμματεία, μια υπηρεσία βρε αδερφέ! Τι κάνουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα; Περιμένουν τον επόμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ ή/και τον βουλευτή που ψηφίσανε αυτοί, και όλο τους το σόι, 75 σταυροί να μην ξεχνιόμαστε, να τους κάνει εκείνη την εξυπηρέτηση.
Έχουμε λέει οικονομική κρίση, και φοβόμαστε μήπως κλείσουν οι επιχειρήσεις και χαθούν οι δουλειές. Γιατί να ζούμε αυτό το άγχος δηλαδή;
Πιστεύω πως έχω βρει τη λύση. Γιατί δεν βγάζουμε την Αλέκα στις επόμενες εκλογές με ένα 93%; Να της δώσουμε λευκή επιταγή να κρατικοποιήσει τα πάντα, να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι να ησυχάσουμε!

Λίγο πιο νωρίς

2008-12-31T14:17:00.010+02:00

Αν με κάποιο τρόπο μπορούσες να μιλήσεις με τον εαυτό σου προ δεκαετίας, θα καταλάβαινες με ποιον μιλάς;Δεν αλλάζει μόνο ο κόσμος γύρω μας, αλλάζουμε κι εμείς πάνω απ' όλα.
Βρήκα ένα τετράδιο στο οποίο που και που κατέγραφα τις σκέψεις μου μια φορά κι έναν καιρό. Δεν είναι ότι δεν θυμάμαι τι γινόταν στο μυαλό μου τότε, απλά δεν είχα κάποιο ερέθισμα για να το σκεφτώ.
Αλλάζω-αλλάζεις-αλλάζει. Αλλάζουμε-αλλάξετε-αλλάζουν.
Πρέπει να μετανιώνεις, λέει, μόνο γι' αυτά που δεν έκανες, και όχι για αυτά που έκανες. Πειράζει που διαφωνώ;
Γυρίζω πίσω στον προ δεκαετίας εγώ. Αν καθόμασταν να μιλήσουμε, θα μπορούσα να μου αλλάξω τα μυαλά για ένα-δυο πράγματα, ή απλά θα με έδερνα για τον τρόπο που διαχειρίστηκα τη ζωή μας;
Oh well, πάντα κοιτάμε μπροστά. Εμπρός για νέες ήττες, για νέες συντριβές!
Καλά να μας μπει το 2009!!!

Η μετριότητα που μας ταιριάζει

2008-12-09T01:26:00.004+02:00

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά:
Μακάρι οι δυο καραγκιόζηδες μπάτσοι να πάνε φυλακή για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Μακάρι να πιάσουν όσο το δυνατόν περισσότερους βάνδαλους – πλιατσικολόγους και να τους κλείσουν μέσα για να μάθουν να φέρονται.
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης για το τι είναι χειρότερο. Και τα δυο γεγονότα είναι τραγικά. Είναι σαν να προσπαθείς να βρεις αν είναι πιο φρούτο το μήλο ή το πορτοκάλι.

Πάμε παρακάτω.

Η χώρα μας δεν είναι υπό διάλυση. Έχει ήδη διαλυθεί. Το βλέπω τα τελευταία δέκα χρόνια που καταλαβαίνω τι μου γίνεται (περίπου τουλάχιστον). Και οι μεν και οι δε έκαναν ότι μπορούσαν για να καταστρέψουν το μέλλον μας, και δείχνουν να τα καταφέρνουν. Το παρόν τουλάχιστον το έχουν κάνει σμπαράλια.

Προφανώς όλος αυτός ο πανικός δεν γίνεται επειδή ένας καραγκιόζης μπάτσος σκότωσε έναν πιτσιρικά, Ψυχασθενείς θα υπάρχουν πάντα και παντού. Αυτό ήταν απλά το σπίρτο που άναψε την ξερά χόρτα. Σοβαρά τώρα, τι πάει καλά. Η υγεία; Η παιδεία; Η οικονομία; Τα σώματα ασφαλείας; Η καθημερινότητα; Τι; Λογικό δεν είναι να υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που να ψάχνουν έναν τρόπο να εκφράσουν την αγανάκτηση τους;

Ο Παπούλιας είπε ότι η δολοφονία ήταν πλήγμα στο κράτος δικαίου. Εγώ βλέπω τις αναταραχές σαν καμπανάκι για τη Δημοκρατία μας. Φυσικά δεν βλέπω κάποιο πραξικόπημα, αυτά είναι πράγματα του περασμένου αιώνα. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι Δημοκρατία δεν είναι να διαλέγουμε κάθε τρία-τέσσερα χρόνια όποιον πιστεύουμε ότι μπορεί να μας χώσει κάπου. Αυτό το σύστημα το δοκιμάσαμε 30 χρόνια τώρα, και φτάσαμε στο σημείο που τα πάντα είναι διαλυμένα. Αστυνομία που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δέρνει μετανάστες και απεργούς, πυροσβεστική που άφησε τα δάση μας να γίνουν μπάρμπεκιου, στρατός που δεν περνάει μήνα χωρίς θάνατο φαντάρου, νοσοκομεία επιπέδου Αφρικανικής δημοκρατίας σε εμφύλιο, δημόσιες επιχειρήσεις με ελλείμματα δις ευρώ και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Μας κυβερνούν οι μέτριοι, επειδή εμείς το θέλουμε. Αν διαλέγαμε σωστούς κυβερνήτες, πως θα ψάχναμε τα ρουσφέτια στα οποία βασίζεται το πολιτικό μας σύστημα, έτσι όπως εμείς το έχουμε καταντήσει; Όσο συνεχίζουμε σε αυτό το δρόμο, τόσο τα πράγματα θα χειροτερεύουν.

Έχω βαθιά πίστη στη Δημοκρατία, και στο ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Δουλειά μας είναι να βρούμε τη διέξοδο. Ας το σκεφτούμε όταν θα ξαναπάμε στην κάλπη...

Αυτό το χρώμα, ξέρεις, φέρνει αλλεργία...

2008-12-04T03:09:00.006+02:00

Ο περίγυρος δεν συγχωρεί. Ακόμα κι όταν δεν έχεις κάνει κάτι. Αρκεί που υπάρχεις. Στο κάτω κάτω, πρέπει να υπάρχεις εσύ, και κάθε εσύ, για να αισθανόμαστε καλύτερα εμείς.

Τι θα πει “είσαι δικός μας”; Εμείς λέμε ότι δεν είσαι.
Τι θα πει “σε ξέρουμε”; Είσαι κάποιος άλλος τώρα.
Τι θα πει “δε φταις”; Δεν μας ενδιαφέρει ρε φίλε!

Ένα λάθος έκανες. Προσπάθησες να σταθείς στα πόδια σου μόνος σου. Δε ζήτησες έλεος. Δε ζήτησες οίκτο. Αυτό είναι ασυγχώρητο.

Δεν μπορώ να φανταστώ τι περνάς. Μπορώ όμως να καταλάβω γιατί εξερράγεις. Αν υπήρχε λογική στον κόσμο, οι ρόλοι σήμερα θα ήταν αντεστραμμένοι. Δεν είναι όμως.

Κουράγιο ρε φίλε...

Άκουσες να λένε;

2008-11-28T09:28:00.005+02:00

Είναι απίστευτο αυτό που έγινε στη Βομβάη.

Κατά την άποψη μου είναι συγκρίσιμο με το χτύπημα της 9/11. Όχι σε μέγεθος απωλειών, αλλά σίγουρα σε οργάνωση. Απόβαση με φουσκωτά, ταυτόχρονη επίθεση και κατάληψη δέκα, αν δεν κάνω λάθος, στόχων, ομοιόμορφη ενδυμασία, άρτιος εξοπλισμός, προμήθειες για αντοχή σε πολιορκία...

Όλα δείχνουν ότι οι τρομοκράτες εκπαιδεύτηκαν στο εξωτερικό (σκέφτεται κανείς άλλος το Πακιστάν;) και αν κατάλαβα σωστά αυτά που άκουσα στο ράδιο, η Ινδία ήδη σκέφτεται το ενδεχόμενο να αναλάβει δράση σε ξένο έδαφος για να εξαλείψει τα στρατόπεδα εκπαίδευσης των τρομοκρατών. Να θυμίσω ότι Ινδία και Πακιστάν έχουν πυρηνικά και προηγούμενα για το Κασμίρ. Άντε να δούμε τι θα γίνει...

Δεν έχει σχέση με το γεγονός, αλλά από χτες που άκουσα τα νέα, οι στίχοι είναι συνέχεια στα χείλη μου...

Άκουσες να λένε για τη Βομβάη
Σκέφτηκες να πας και προς τα εκεί
Εκεί που οι τροβαδούροι λέν' πεθαίνουν
πριν να ξημερώσει το πρωί...

Άτιμη κοινωνία

2008-11-02T05:22:00.000+02:00

Ηλίθια γονίδια.

Σε μια επόμενη ζωή ίσως...

Ψψψτ........ BOINC!

2008-10-24T12:39:00.008+02:00

Είσαι από αυτούς που δεν κλείνουν ποτέ τον υπολογιστή; Έχεις τύψεις που επιβαρύνεις το περιβάλλον με την παραπανίσια αυτή κατανάλωση ενέργειας, μόνο και μόνο για να κατεβάζεις torrents, ή για να έχεις πρόσβαση στον προσωπικό σου server από το γραφείο; Μην απελπίζεσαι φίλε μου! Το τέσσερα έχει τη λύση για σένα!

Berkeley Open Infrastructure for Network Computing, ή απλά BOINC.

Το προγραμματάκι αυτό το κατεβάζεις από εδώ, και ουσιαστικά σου επιτρέπει να "δωρίζεις" την ισχύ του υπολογιστή σου (όταν δεν την χρειάζεσαι φυσικά) σε projects που την έχουν πραγματικά ανάγκη.

Η αρχή της λειτουργίας του συστήματος είναι απλή.

Έχεις ένα project, όπως για παράδειγμα το SETI (Search for Extra-Terrestrial Intelligence), το οποίο παράγει τεράστιους όγκους δεδομένων, στην συγκεκριμένη περίπτωση καταγεγραμμένα σήματα από το διάστημα. Τα δεδομένα αυτά πρέπει να επεξεργαστούν για να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, εν προκειμένω αν πρόκειται για τυχαία σήματα ή για εκπομπές από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό. Το SETI παράγει 35Gb δεδομένων κάθε μέρα, τα οποία για να επεξεργαστούν από κανονικούς υπολογιστές, σαν αυτούς που έχουμε σπίτι, χρειάζονται 4,2 εκατομμύρια ώρες! Τι κάνουμε λοιπόν; Τα δεδομένα σπάνε σε "κομμάτια", 140.000 στην περίπτωση μας, και μοιράζονται για επεξεργασία στους εθελοντές ανά τον κόσμο μέσω της υποδομής που παρέχει το BOINC. Έτσι τα αποτελέσματα βγαίνουν αρκετά ταχύτερα, γύρω στις 30 ώρες. Όχι άσχημα, ε; (Τα νούμερα είναι από εδώ)

Το BOINC είναι πολύ μικρό και πολύ εύχρηστο. Μπορείς εύκολα να συνδεθείς στα project που θέλεις να βοηθήσεις, και να ρυθμίσεις πότε και πόσο θα απασχολεί τον επεξεργαστή σου. Μπορεί να τρέχει μόνο όταν ο υπολογιστής σου δεν είναι σε χρήση, ή μόνο κάποιες ώρες ή/και μέρες, ή κάτι ενδιάμεσο. Ακόμα, το BOINC τρέχει σε χαμηλή προτεραιότητα, οπότε ακόμα κι αν τρέχεις κάτι άλλο παράλληλα, ο BOINC δεν θα επιβαρύνει το pc σου. Εγώ για παράδειγμα το έχω ρυθμίσει να λειτουργεί όλο το 24ώρο, στο 50% της ισχύος του desktop υπολογιστή, ενώ όταν είναι εύκαιρο, τρέχει και στο laptop μου, καθώς και στον υπολογιστή του γραφείου.

Στα διάφορα projects συμμετέχουν σήμερα πάνω από 320.000 χρήστες, με πάνω από 560.000 υπολογιστές. (Τα νούμερα από εδώ)

Προσωπικά, αν και μου αρέσει η ιδέα πίσω από το SETI, αμφιβάλλω αν θα βγει ποτέ κάτι χρήσιμο από εκεί. Εγώ συμμετέχω στο Rosetta@home, και στο LHC@home (τουλάχιστον θα συμμετέχω όταν αρχίσει να δουλεύει επιτέλους). Ορίστε μερικά από τα projects που μπορείς να βοηθήσεις

Proteins@home (μελέτη πρωτεϊνών για την κατανόηση ασθενειών και δημιουργία νέων φαρμάκων)
Climateprediction.net (μελέτη των περιβαλλοντικών αλλαγών)
LHC@home (έρευνα για τα στοιχειώδη σωματίδια και τη δομή της ύλης)
SETI@home (έρευνα για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών)
Rosetta@home (αντίστοιχο με το proteins@home)
και υπάρχουν αρκετά άλλα...

Για καλό είναι. Κάν'το. Τι το σκέφτεσαι;

Who watches the watchmen?

2008-10-21T23:09:00.006+02:00

Πριν δυο μήνες περίπου έπεσα πάνω σε μια συζήτηση στο slashdot για την μεταφορά ενός comic στον κινηματογράφο. Το θέμα της συζήτησης ήταν πως η Fox έκανε αγωγή στην Warner, την παραγωγό εταιρία της ταινίας, για παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας. Όχι και τόσο παράξενο θα μου πεις.

Το comic λεγόταν Watchmen. Δεν το είχα ξανακούσει. Αυτό ήταν λίγο παράξενο.

Ο κόσμος που συμμετείχε στην συζήτηση είχε πάθει κατάθλιψη με το ενδεχόμενο να μην δει ποτέ την ταινία, αφού η Fox δεν ήθελε απλά συμμετοχή στα κέρδη της ταινίας, αλλά να μην προβληθεί καθόλου στις αίθουσες (προκαλώντας έτσι μεγάλη ζημιά στην Warner, αφού η ταινία στοίχισε πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια).

Η ιστορία μου κίνησε το ενδιαφέρον αρκετά, ώστε να ψάξω και να βρω αυτό το comic.

Λοιπόν, το εν λόγω comic εκδόθηκε από την DC Comics το 1987, και ολοκληρώθηκε σε 12 τεύχη.

Είναι το μοναδικό comic που έχει λάβει μέχρι σήμερα ένα βραβείο Hugo (το ένα από τα δυο μεγαλύτερα βραβεία της λογοτεχνίας του φανταστικού – το άλλο είναι το Nebula).

Η πλοκή του εξελίσσεται σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου τα πράγματα έχουν εξελιχθεί κάπως διαφορετικά τα τελευταία 40 χρόνια.

Οι ήρωες δεν έχουν υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά είναι κάτι σαν τον Batman ή τον Daredevil – βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις, με την εξαίρεση ενός. Είναι πρώην εκδικητές (πως να μεταφράσω το vigilante;), οι οποίοι άφησαν την ενεργό δράση, άλλοι εθελοντικά, άλλοι όχι, οι οποίοι κάποια στιγμή φαίνεται να βρίσκονται στο στόχαστρο κάποιου, αλλά κάτι πολύ μεγαλύτερο συμβαίνει...

Η ιστορία είναι απλά καταπληκτική, και πραγματικά απορώ για το πως κατάφερε ο Zack Snyder (300) να την μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη – ελπίζω να έχω την ευκαιρία να μου λυθεί η απορία μου στο σινεμά!

Αν έχετε χρόνο (και σας αρέσουν τα comics), ρίξτε μια ματιά στους Watchmen – Αξίζει!

Σας αφήνω με το trailer της ταινίας!

Κερατομέτρηση

2008-10-13T22:55:00.008+02:00

Και που έφυγε ο Σεπτέμβρης τι κατάλαβα;

Πήγα την προηγούμενη βδομάδα για κερατομέτρηση. Κάτι η θητεία, κάτι η δουλειά, είχα κοντά τρία χρόνια να πάω. Σε κάθε περίπτωση, δεν καταλάβαινα καμία τρομερή διαφορά – με το αριστερό μισοβλέπω και με το δεξί δεν βλέπω. Απλά τώρα με τους φακούς τα μάτια ερεθίζονται που και που, αλλά το παλεύω.

Η πρώτη μου ένδειξη ότι είχα κάνει μαλακία που δεν είχα πάει τόσο καιρό ήταν όταν ο γιατρός μου είπε ότι θα με σκοτώσει, χωρίς να με κοιτάζει. Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι όταν απειλείς κοιτώντας αλλού, μάλλον το εννοείς.

Μετά μου έδειξε και την εξέταση και βεβαιώθηκα.

Το αριστερό είναι στα ίδια επίπεδα με πριν τρία χρόνια, αλλά το δεξί πλέον είναι χέσε μέσα. Από 0,399mm λεπτότερο σημείο, πέσαμε στα 0,265mm. Να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι ένας κανονικός κερατοειδής έχει πάχος από 0,5mm και πάνω...

Α, ναι, στο ίδιο μάτι έχω και ίδροπα / ύδρωπα / ύδροπα / ίδρωπα. Ο κερατοειδής έχει τρυπήσει από πίσω (;) και μπάζει υγρό από το μάτι (;;). Δεν ρώτησα περισσότερα, δεν είχα και πολύ όρεξη τη συγκεκριμένη στιγμή. Θα το ψάξω στο net όταν έχω όρεξη.

Και τώρα τι;

Το δεξί το περιμένουμε να χαλάσει κάποια στιγμή στα επόμενα χρόνια για να βάλουμε άλλο κερατοειδή. Στο αριστερό θα κάνουμε μια κούρα ριβοφλαβίνης μέσα στο 2009, η οποία θα σταματήσει την εξέλιξη της πάθησης για καμιά δεκαριά χρόνια.(δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τον κερατόκωνο). Επίσης, ο γιατρός μου λέει ότι μετά τα 30 σταματάει πάνω κάτω η εξέλιξη του κερατόκωνου, αλλά αυτό πρώτη φορά το ακούω.

Το ξέρω ότι είμαι στόκος που το καθυστέρησα τόσο, αλλά για έλα στη θέση μου.

Την τελευταία φορά που είχα πάει για μέτρηση, είχα τα εξής δεδομένα:
α) Οι κερατοειδείς λεπταίνουν
β) Δεν φτιάχνονται
γ) Κάποια στιγμή θα τρυπήσουν και θα βάλω άλλους
Και μέχρι να φτάσουμε στο (γ)
α) Μην τρίβεις τα μάτια σου
β) Μην τρίβεις τα μάτια σου
γ) Θα βάλεις σκληρούς φακούς
δ) Μην τρίβεις τα μάτια σου

Απλά λοιπόν το παίρνεις απόφαση και περιμένεις για το μοιραίο.

Σχετικό: Η ριβοφλαβίνη είναι καινούρια μέθοδος – στις ΗΠΑ είναι ακόμα σε δοκιμαστικό στάδιο (σύμφωνα με την wikipedia).

Σε αυτό το σημείο θέλω να σε παραπέμψω στο εξαιρετικό blog του Κώστα, με πληροφορίες και προσωπικές ιστορίες για τον κερατόκωνο.

Δες το δεξί μου. Μπλε =καλο. Μωβ=κακό
Κώστα, νομίζω ότι σε έχω άνετα...

Γλου γλου γλου (τον ήπιαμε)

2008-09-25T17:43:00.000+02:00

Να φύγει αυτός ο μήνας και να μην ξανάρθει...

Χτες που ξεκίνησα να πάω για δουλειά η Clio έκανε έναν θόρυβο σαν boeing που απογειώνεται. Πήγα λοιπόν και την άφησα στο συνεργείο (εξουσιοδοτημένο της Renault μη χέσω), αφού ήταν ήδη ώριμη για service, τακάκια και ιμάντες. Την πήρα σήμερα. 880 ευρώ, και σε καλή μεριά. Αλλάξανε λέει κάτι ρουλεμάν εδώ, κάτι τροχαλίες εκεί, την αντλία του νερού παραπέρα. Δεν ξέρω...

Ένα ξέρω μόνο: η Clio θα φάει σουτ. Καμιά ιδέα για κανένα σοβαρό αυτοκίνητο στα 1400cc, και πάνω απ'όλα με πολυετή εγγύηση;

LHC: Ήρθε το τέλος!! (;)

2008-09-03T21:25:00.003+02:00

Αν νομίζετε ότι έχετε εκκρεμότητες σ' αυτή τη ζωή, τότε θα σας πρότεινα να τις κανονίσετε μέσα στον επόμενο μήνα...

Μέσα στον Οκτώβρη θα μπει σε κανονική λειτουργία ο Large Hadron Collider, LHC για συντομία.

Ο LHC είναι ένας τεράστιος επιταχυντής σωματιδίων – κάτι σαν ένα μεγάλο donut, με περίμετρο 27 χιλιόμετρα και διάμετρο 3,8 μέτρα. Βρίσκεται κάτω από τα γαλλο-ελβετικά σύνορα, κοντά στη Γενεύη, και σε βάθος από 50 ως 175 μέτρα. Αυτόν τον καιρό ψύχεται για να φτάσει στην τελική θερμοκρασία λειτουργίας του, δηλαδή 1.9Kelvin (-271Celsius). Υπενθυμίζω ότι 0K είναι το απόλυτο 0 (δεν πάει παρακάτω). Η κατασκευή του LHC διήρκεσε 10 χρόνια, και κόστισε γύρω στα 6 δισ. δολάρια.

Μέσα στον LHC φορτισμένα σωματίδια θα επιταχύνονται από το μαγνητικό πεδίο κατά μήκος του donut και θα συγκρούονται μεταξύ τους. Μέσα από τις συγκρούσεις πιθανολογείται ότι θα επιβεβαιωθούν (ή θα διαψευστούν) διάφορες βασικές θεωρίες για την υφή του σύμπαντος.

Υπάρχουν πολλοί όμως που ανησυχούν...

Μέσα στον επιταχυντή θα γίνουν συγκρούσεις σε ενέργειες που δεν έχουν επιτευχθεί προηγουμένως πάνω στον πλανήτη μας. Ένας από τους στόχους των συγκρούσεων είναι η δημιουργία σωματιδίων τα οποία είναι τόσο ασταθή, που διαλύονται λίγο μετά την εμφάνισή τους, και τα οποία έχει προβλεφθεί ότι υπάρχουν, αλλά δεν έχουν παρατηρηθεί ως τώρα, επειδή δεν μπορούσαμε να προκαλέσουμε συγκρούσεις με την απαραίτητη ενέργεια.

Οι απαισιόδοξοι λένε ότι υπάρχει η πιθανότητα να πάνε πολλά πράγματα στραβά (θυμάται κανείς τον Murphy?)

Για παράδειγμα, η ενέργεια μάλλον θα είναι αρκετή για να δημιουργηθούν μικροσκοπικές μαύρες τρύπες. Αυτές, θα μπορούσαν σιγά σιγά να αρχίσουν να καταπίνουν τη μάζα της γης, και από κει παν κι άλλοι. O Hawking λέει ότι όσο πιο μικρή μια μαύρη τρύπα, τόσο πιο εύκολο να διαλυθεί από μόνη της, αλλά πού ξέρεις τι γίνεται...

Ακόμα, η θεωρία προβλέπει σωματίδια (strangelets), τα οποία είναι κάτι σαν τα δάχτυλα του Μίδα. Αν ένα strangelet έρθει σε επαφή με κανονική ύλη την αποσταθεροποιεί και την μετατρέπει σε strangelets. Αρκεί ένα από αυτά για να ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα μετατρέψει τον πλανήτη σε μια σούπα από strangelets. Σαν επεισόδιο του Star Trek δεν ακούγεται;

Προφανώς κανένα από τα δυο φαινόμενα, ή τα υπόλοιπα που υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί να συμβούν, δεν έχουν παρατηρηθεί, αφού είμαστε ακόμα εδώ και το συζητάμε.

Υπήρξαν μάλιστα δικαστικές κινήσεις για να απαγορευθεί η λειτουργία του LHC, αλλά οι επιστήμονες του κέντρου απάντησαν επαρκώς στους φόβους των επιφυλακτικών, τουλάχιστον επαρκώς για τους δικαστές, και μέσα στον Οκτώβριο θα γίνουν οι πρώτες συγκρούσεις.

Προσωπικά, πιστεύω ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Αλλά και άδικο να έχω, δεν θα μείνει κανείς για να μου πει “Στα 'λεγα εγώ!”

Ένα τραγουδάκι που νομίζω ότι κολλάει!

Το ριγέ σακάκι

2008-08-24T03:38:00.001+03:00

Ο Γελαστός Άνθρωπος

2008-08-23T01:56:00.003+03:00

Γεια σου ρε Μ.! Πολύ με φτιάχνουν οι άνθρωποι που είναι συνέχεια γελαστοί, αλλά όχι χαζοχαρούμενοι! Πόσο θα ήθελα να είμαι σαν κι εσάς...

Γιατρέ μου!

2008-08-23T01:32:00.003+03:00

Είναι ή δεν είναι από τα καλύτερα τραγούδια, ever?

Πάρτυ Γνώσπης Αγίου Νικολάου 2008

2008-08-21T16:19:00.002+03:00

Το πάρτυ άλλαξε τοποθεσία, και δεν πήγαμε πολύ καλά.

Δεν πειράζει όμως. Το πάρτυ έγινε, αν και με μειωμένη συμμετοχή και επιτυχία. Το στήσαμε πιο εύκολα από ποτέ, ο σύλλογος δεν μπήκε μέσα, πήραμε και μερικές ιδέες για το τι πρέπει να γίνει διαφορετικά του χρόνου - όλα καλά.

Το κράξιμο βέβαια δεν το γλυτώσαμε, αλλά κομμάτια να γίνει. Αν κάποιος, οποιοσδήποτε, πιστεύει ότι μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο, ας έρθει να αναλάβει την ηγεσία του συλλόγου, κι εγώ από τη μεριά μου πρώτος θα βοηθήσω. Αλλά κριτική για την κριτική, χωρίς αντιπροτάσεις ή προσφορές για βοήθεια, από το ένα αυτί μπαίνει, από το άλλο βγαίνει.

Δεν σας άρεσε ο χώρος; Βρείτε έναν καλύτερο! Θέλετε πάρτυ στη Γνώσπη; Πάρτε την ευθύνη για την περίπτωση που θα πέσει κανένας βράχος σε κανένα κεφάλι, και ελάτε να βάλτε ένα χεράκι να κατεβάσουμε τα ψυγεία από την απότομη στενή στριφογυριστή σκάλα!

Διαπίστωση: Ο εθελοντισμός έχει πεθάνει. Είναι δυνατόν στο χωριό να υπάρχουν πάνω από 25 πιτσιρικάδες μέχρι 20 χρονών, και ένας μόνο να είναι διατεθειμένος να βοηθήσει;

Ο γκαντεμόσαυρος!

2008-08-10T21:22:00.006+03:00

Μα είναι δυνατόν; Όλο το 2008, όποτε είμαι χωριό, έχει κωλόκαιρο!

Καθαρά Δευτέρα; Ναι
25η Μαρτίου; Τα ίδια
Πάσχα; Σκατά
Αγίου πνεύματος; Χέσε μέσα
Ιούλιο στο άχετο; Άστα να πάνε

Έφτασα Παρασκευή, 3.30 το πρωί προς Σάββατο. Όλο το Σάββατο είχε καλό καιρό - Μάλλον δεν πρόλαβε να πιάσει η κατάρα...

Σήμερα, σήκωσε αέρα, κύμα, χάλια.

το κέρατό μου μέσα...

Maiden, Μαλακάσα 2008

2008-08-03T15:37:00.004+03:00

Χτες ήμουν στη Μαλακάσα για τους Iron Maiden.

Οι άνθρωποι απλά δεν παίζονται, είναι καταπληκτικοί, με όλη τη σημασία της λέξης.

Ξεκίνησαν γύρω στις 10 παρά 20: Churchill's speech, Aces High και φύγαμε!

Ο Dickinson άλλαζε “κουστούμια” σε όλη τη συναυλία – για παράδειγμα στο Trooper εμφανίστηκε με την κόκκινη στολή Βρετανού στρατιώτη ανεμίζοντας την βρετανική σημαία!

Ο κόσμος ήταν καταπληκτικός, απ' ότι έμαθα πάνω από 20.000, και τραγουδούσε τα πάντα! Ώρες ώρες ήταν δύσκολο ν' ακούσεις την φωνή του Dickinson πάνω από τον ήχο του πλήθους! Μαγεία!

Είπαν τα ΠΑΝΤΑ. The rime, trooper, 2 minutes, aces high, hallowed be thy name, wasted years, και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Όταν έκαναν την πρώτη “απόπειρα” να φύγουν, παραξενεύτηκα – είχα την αίσθηση ότι δεν έπαιζαν πάνω από 20 λεπτά, ενώ ήταν ήδη 11 και τέταρτο. Νομίζω αυτό λέει πόσο καλά πέρασα. Μετά βγήκαν και είπαν άλλα 3 τραγούδια, κλείνοντας με το Hallowed be thy name αν δεν κάνω λάθος, και κάπου γύρω στις 11.30 η συναυλία τέλειωσε, αφήνοντας μας με ένα αίσθημα ευτυχίας, και ένα χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά.

Ήταν καταπληκτική βραδιά!!!

Είχα σκοπό να γκρινιάζω λίγο για το πως μετά χρειάστηκα 1.30 ώρα για βγω στην εθνική φεύγοντας, αλλά δεν πειράζει! Maiden rulez!!!!!

Εδώ είναι το trooper από τη χτεσινή συναυλία, όπως το βρήκα στο youtube. Δεν λέει πολλά, αλλά ίσως σας δώσει μια ιδέα.

Τώρα, κάποτε, πάντα

2008-07-31T23:47:00.004+03:00