13/06/2017

scripta manent

Αυτό το εγχείρημα θα έχει πλάκα απ’ ότι φαίνεται. Άσε με να σου εξηγήσω Λαέ μου.

Πριν από πολλά χρόνια έγραψα αυτό το κείμενο για ένα φίλο.

Γενικά ξεχνάω εύκολα γεγονότα και καταστάσεις, οπότε αν και σύντομο, με βοήθησε να επαναφέρω κάποια πράγματα στο μυαλό μου.

Προσφάτως λοιπόν, ο ίδιος φίλος αποφάσισε ότι δεν θέλει να είναι φίλος μου, και μάλιστα κάνοντάς μου επίθεση μέσα από σχόλια στο facebook. Καταπληκτικό.

Οι άνθρωποι αλλάζουν με τον καιρό, λογικό είναι να αλλάζουν και οι σχέσεις τους. Nothing to see here, move along.

Γεια σου Λαέ μου.

04/06/2017

10 χρόνια

ΟΚ, τη στιγμή που γράφω το κείμενο δεν είναι ακριβώς 10, αλλά κλάιν. Θα το προγραμματίσω να βγει σε 3 βδομάδες, και θα είναι ακριβώς 10. Αρκετός χρόνος για να το μετανιώσω και να το σβήσω κιόλας.

Πριν από 1,5 χρόνο απέσυρα το blog, πριν 2,5 χρόνια έκανα το τελευταίο post εδώ, πριν από 1 χρόνο στο άλλο.

10 χρόνια. Ξεκίνησα το blog στα 27 μου, με 10 χρόνια ενήλικης ζωής πίσω μου. Τώρα είναι 20. Νομίζω πως πλέον είμαι άλλος άνθρωπος. Μάλλον είμαι.

Λέω να αρχίσω να ανοίγω διάφορα posts που δεν καταλαβαίνω από τον τίτλο με τι έχουν σχέση. Δεν εκπλήσσομαι εύκολα, αλλά υποψιάζομαι ότι τουλάχιστον μερικά από αυτά θα με εκπλήξουν.

Όσο περνάει ο καιρός, τόσο νοιώθω ότι δεν προλαβαίνω. Έτσι γενικά. Δεν προλαβαίνω. Παράξενο. Πρέπει να το λύσω αυτό.

Εις το επανιδείν Λαέ μου.

01/02/2016

And then,

one fine morning in October,
the Dying Earth swallowed its own bowels,
spasmed its final spasm,
and died.